Stubborn In Tagalog Novels & Stories

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

aniya at sinara ang pinto. Hindi nalang ako tumanggi at hinayaan siyang tulungan akong magpalit. Sa kalagitnaan ng pagsusuot ko ng pajama ay nakaramdam ako ng kung anong umaakyat sa lalamunan ko kaya mabilis akong tumapat sa lababo. "What is it, Sab? Are you okay– ow!"

"Please accept it, makabawi lang ako sayo." " I dont need that. I just want you to give me my peace. Stop bothering me." mahina pero may diin niyang sabi. "I-I'm sorry" I said almost in whisper. Iniwas ko ang tingin ko sa kanya dahil unti-unti ng nanlalabo ang tingin ko dahil sa namumuong luha. "I am so sorry for being stubborn. I thought it's fine with you. Minsan kasi tumatawa ka naman sa akin kaya akala ko ayos lang na kinukulit kita. Hindi ko naman alam na hindi ka na pala natutuwa. Sorry talaga."

SCARLETT UMAGANG-UMAGA nasa garahe ako para mamili ng gagamitin naming sasakyan. Naghahanap ako ng bulletproof at mabilis ang takbo. Iyon solid na hindi kami mahahabol agad-agad ng kalaban.

may sense of possessiveness ang tinig ni Helious at sanay na ako doon “Sobrang napagaan mo na ang buhay ko, hon! Sapat na sa akin yun and I couldn’t ask for more kaya sana, huwag na nating pag-usapan pa ito!” napailing si Helious kaya naman napataas ang kilay ko sa kanya “Ayaw pa rin?” tanong ko and he rolled his eye at me “Why are you so stubborn?” “Pati din naman ikaw, hon! Just try to understand my reasons, okay!” pakiusap ko at hindi naman nagtagal ay tumango din siya

sabi ko "Don't call me bobo." inis niyang sabi "Bakit? Bagay naman sayo." kalmadong sabi ko, kita kong namumula na siya sa galit "Let me in." sabi niya, papasok na sana siya nang hinarang ko ang sarili ko sa pinto "Get out of my way." inis niyang sabi "Hindi mo to bahay, wag kang basta bastang pumasok sa hindi mo bahay." sabi ko

I am trying to get my two hands ngunit huli na dahil nakaposas na iyon. Ang lakas-lakas ng pagtibok ng puso ko, bigla akong nangamba, natakot at nabalisa dahil sa pangyayaring iyon. Ang gusto ko lang naman ay magsaya at kalimutan ang problema ko. Ngunit parang mapapasama pa ako sa nangyari sa akin. "You are so stubborn, Ma'am. I told you to be sure you have your partner on getting inside, right?" wika ng lalaki kanina sa entrance.

Nanatili lang silang nakayuko at nakinig sa sinabi ko kay pinagpatuloy ko ang aking salita. “Huwag niyong isisi sa akin… sa amin ang nangyari. Akala niyo ginusto kong hindi ako magtagumpay? Ginusto naming hindi magtagumpay? That deal isn’t just for my disobedience. Do you think it is because of me? Do you think it was because of my stubbornness? Think more. Damn, your little brain!” Malakas kong itinusok sa lamesa ang matalim na dagger dahil sa galit.