I Can't Resist In Tagalog Novels & Stories

hinding-hindi ako titigil. Pilit kong pinagana ang sarili kong tumayo, kahit na parang dinadaganan ng libo-libong bato ang buong katawan ko. Sobrang hapdi ng bawat pasa at sugat na iniwan niya sa akin, pero aminin ko man o hindi, hindi iyon ang pinakamasakit. Sa isip-isip ko, hindi pa ito ang dulo. I won't give up. Babalik at babalik ako dito, araw-araw, oras-oras, hangga't hindi ko nakikita si Bianca. I will keep coming back, no matter what. Hinding-hindi ako titigil hangga't hindi ko siya nahahanap at nakakausap. Alam kong dito siya nakatira. Alam kong darating ang oras na lalabas o uuwi siya. At sa oras na iyon, maghihintay ako kahit gaano pa katagal.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

I CAN'T ACCEPT THIS! "panaginip lang to diba Dad? This is a nightmare right?. Please gisingin mo ako Dad. Ayoko sa panaginip na ito" mas lalo akong humagulgul sa bisig ni Dad. Hinang hina ko na. Hindi ko talaga matanggap ang kaganapan na ito. Ayokong tanggapin. Hindi ko ito matatanggap.

i said bago nagiwas ng tingin i cant bear to see him "𝙞-𝙞 𝙘𝙖𝙣 𝙬𝙖𝙞𝙩~𝙞𝙡𝙡 𝙬𝙖𝙞𝙩 𝙧𝙖𝙞𝙣𝙚"he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya

"If friend na ga tayo eh baka pwede naman na magtagalog kayo ala eh nahihirapan akong intindihin lahat eh. marunong naman kayo eh." Napahalakhak nang binatilyo.Naaaliw sa tuno at sa hitsura ni Ika "Okay fine pero Taglish lang medyo im not fluent in straight tagalog pa but i will try my best for you. ahaha" sabi nito at sinabuyan si Ikay ng tubig.

Kabanata 30 Halik --- I thought falling in love is impossible to me. I feel my heart beating and I know what it means. Kailanman, iniisip ko na hindi ako makakatagpo ng ganito. The flowers he gave me reminds me that I am still a little girl despite of my responsibilities. Naging ina at ama ako sa mga kapatid ko, though hindi ko kailanman na pinagsisihan iyon pero iba pala. Ibang iba pala. My heart suddenly soften. Nakaramdam ako ng ibang init... kakaibang kilig.

Sigaw Nito! " OO! KASANALANAN KO NA ANG LAHAT HEART! KASALANAN KO KUNG BAKIT NABULAG KA! KASALANAN KO KUNG BAKIT NAGTITIIS KA SA DILIM. KASALANAN KO ANG LAHAT DAHIL HINDI KITA PINAGLABAN!. PAKIUSAP HEART PINAGSISIHAN KUNA ANG LAHAT! MAHAL KITA HEART AT HINDI MO LANG ALAM KUNG ANO ANG GINAGAWA KO MAKITA KALANG AT MAHANAP. MAHAL KITA HEART! ALAM KUNG HULI NA ANG LAHAT! PERO HINDI AKO SUSUKO! MAHAL KITA AT HANDA KITANG IPAGLABAN AT BAWIIN! MAHAL KITA". hagulgul ko sa harap nya!

Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan. Dapat ko silang parusahan? Oo dapat silang parusahan. Paparusahan ko sila dapat maghirap din sila........ Papatayin ko sila papatayin ko sila kasalanan nila ito.... PUMUNTAHAN MONA........HAHHAHAHA toktoktoktoktok Sandali sino ba iyan at parang sisirain naman ang pinto kong makakatok.. Toktoktok

I can see how he clenched his jaw as his eyes burns with fire. Nagagalit ba siya kasi ayaw ko? Pero kasi... Hindi ko kaya... Ni hindi ko alam kung nagawa na ba namin ang bagay na iyon. I'm only eighteen and a college student, masyado pa akong bata para gawin ang gustong mangyari nito.

pero ano ang pakay niya sa akin at bakit niya nilantad ang sarili niya sa akin? "Una sa lahat gusto ko muna ipakilala sa iyo ang sarili ko. Ako si Luna Hannah Santiago o tawagin mo lang ako sa pangalang, Luna. Nagkakilala kaming dalawa ni Clara dahil isang entertainment company. Natanggap mo naman siguro ang tatlong litrato ng lalaki na piandala ko sa iyo hindi ba?" Aniya sabay may nilapag siyang litrato ng tatlong lalaki sa lamesa habang nagtataka naman akong nakatingin sa kaniya.