Romans & histoires Rise Of The Guardians 2

Naramdaman ni Zheus na may nangyayaring kakaiba sa kanyang kapatid kaya ay agad nyang ginamit ang teleportation upang makarating agad sa silid ng kanyang kapatid at malaman ang nangyayari rito. Nang makarating s'ya sa silid nito ay kitang kita nya ang kaguluhan na nangyayari sa silid ng kapatid. Lahat ng mga gamit ay lumulutang at nagkakagulo ang mga ito pati na rin ang mga puno't halaman ay nagkakagulo na rin dahil sa kapangyarihan na nilalabas ni Heryst.

“Oh my God, what happened to your hair?!” “Mom, that witch attacked her first!” galit na sumbong ni Yuzu sabay turo kay Maegan. Hindi pa man humuhupa ang eksena nang muling bumukas ang pinto. Dumating ang mga guardian ng dalawang alipores—isang elegante ngunit istriktang babae na may dalang briefcase at isa namang lalaking naka-uniporme ng mataas na opisyal. “Mom…” mahinang tawag ng isa.

Sa harapan ko ay muli niyang tinanggal ang leather jacket nawalang kasing bigat at saka iyon ipinasuot sa akin. "This is bullet proof jacket. You're safe if you'll wear it," aniya. Nang maisuot ko na iyon ay wala siyang pasabi na inilusot sa ulo ko ang itim na helmet. Pakiramdam ko ay siya si Superman. Lagi siyang sumusulpot kung saan at heto, pinadala siya para iligtas ako. Is he my secret guardian?

Tumingin siya kay Azure na kaagad namang naka-unawa. Isang piloto si Azure kaya nang tingnan ito ni Trigger ay mabilis nitong tumango. "I'm coming with you," ani naman ni Kimhan bago ibinaba ang hawak na bote ng beer. Tumango lamang si Trigger at magkasunod na silang naglakad patungo sa hangar na nasa hindi kalayuan ng mansion ng kanilang ama. Kasya ang dalawang helicopter doon pero dahil ginamit ng ama nila ang isa patungo sa Cebu ay tanging ang kulay itim at pang-apatan lamang ang naroon.

Lahat ng mata ay nasa Guardian. Ang Guardian ay lumutang sa kalangitan at tumingin sa mga kababalaghan sa lungsod. Alam niyang ang mga natipon sa lungsod ay ang pinakamalakas na kababalaghan sa mga nakababatang henerasyon ng uniberso. Sa halip ay nasisiyahan siya sa kanilang lakas. Sila ang mga haligi ng Apocalypse Age. "Maaari ko bang makuha ang iyong atensyon?" Umalingawngaw ang boses ng Guardian sa kalangitan.

Dahil yun ang ibinigay na kapalaran ni Magmus sa dalawa. Ang unang isisilang ay mananatili sa Pandora at dadaan sa kamay ng kamatayan. Habang ang pangalawa naman ay mapupunta sa ibang mundo upang iwasan ang nakatakdang kamatayan. Isang sumpa ang pagsasama ng dalawang kambal sa iisang mundo sa Pandora. Kung hindi mamamatay ang isa, ay magiging masama ang isa.

Bakit sila gumagamit ng galing sa second family para atakihin ako? Sa hindi inaasahan, nagpakita sila Diana at King William matapos sabihin iyon ni Zenovia. “Ms. Livingston, kailan ka pa naging protector ng royal family’s pride?” Agad na nagbago ang ekspresyon ni Zenovia. Kahit na gaano siya ka-proud kanina, ngayon isa na lang siyang babaeng namumutla. Naging malamig ang ekspresyon ni King William at naningkit ang mata niya matapos marinig ang sinabi ni Zenovia.

Lumabas na ako sa van at naglakad papasok sa loob ng building, pero agad din akong napahinto nang makita ang kabuohan ng itsura ko sa glass wall. Hindi na ako ang dating Viva. Walang bakas na kahit ano mula sa dati kong pagkatao. Para akong mabuhay muli. Ang mukha na meron ako ay parang anghel sa ganda. Kapag natatapatan ng araw ay para bang kumikinang. Para bang hindi kayang gumawa ng kahit anong kasalanan. Napakagandang mukha, pero napakamalas din dahil maagang kinuha rito sa mundo. "Rose?"

Hindi ko talaga siya maintidihan. “I’ll see you tomorrow.” “Please don’t,” ani ko. Ngumiti siya nang matipid sa akin. “No can do.” Sinara na niya ang pintuan pagkatapos noon. I blew out some air after hearing the door closing. Inikot ko rin ang tingin ko sa buong lugar. I relaxed after realizing I was finally alone. Umupo ako sa tabihan ng kama habang binabalikan sa utak ko ang mga pangyayari naganap ngayong araw. Sa loob ng isang araw, parang ilang araw na agad ang nagdaan sa dami ng nangyari sa buhay ko. Simula sa breakup namin ni Axel, sa pagkikita namin ni Killian at sa mga sinabi niya sa akin, at itong paglipat ko sa lugar na wala akong kalam-alam. Ni hindi man lang ako nakapag-paalam s

sambit niya bago tumakbo palabas ng kubo habang buhat si Gaia. Matataas na damo at matatayog na punong kahoy ang sinagasa ni Aurus para tumakas. Kailangan niyang ilayo si Gaia dahil nararamdaman niyang hindi titigil ang mga kalaban nito hanggat buhay ang dalaga. Wala siyang ideya kung ilang minuto o oras na siyang tumatakbo sa masukal na daan. Tumigil lang siya nang kumalat ang dilim sa paligid. Malayo na ang narating nila kaya ramdam na rin niya ang pamamanhid ng kaniyang braso habang buhat si Gaia. Ibinaba niya muna ang dalaga at isinandal sa katawan ng puno. Umupo rin siya sa tabi nito. Pumikit siya para sandaling makapagpahinga. “Ngayon ko napagtanto na ikaw talaga ang kailangan nila, pr