Runaway Novels & Stories

Riella's Pov I'm now running like an idiot .Nawala ata yung tama ko kanina at purong kahihiyan na ang nasa dugo ko. Yeah you read it right ,I'm running coz of embarrassment . Shit na malagkit ,natatanga na nga ako iba na yung takbo ng utak ko ehhh

Binilisan ko ang pagpapatakbo ng motor ko dahil nasa high way naman ako at wala rin namang trapic, nilalampasan ko ang lahat ng sasakyan na nadadaanan ko I don't care kung over speed na ako. *Bang* *Bang* *Bang* Pina-zigzag ko ang pagpapatakbo ng motor ko para makahilag ako sa bala na pinapaulan nila sa akin, tsk! Tumingin ako sa likuran at buti na lang may truck na nakasunod sa akin kaya pala nawala bigla ang nagpapaputok, tsk! I turn to the left way when the truck stopped, tsk! Akala niyo naman maiisahan niyo ang isang Tristan Sandoval? Tsk! In their dream.

May isang racer ang lumapit, helmet sa ilalim ng braso, may ngiting puno ng kumpiyansang hindi niya deserve. “Isang run,” sabi niya. “Tingnan natin kung totoo ang hype.” Tiningnan ko siya. Kalma. Walang emosyon. “Kung gusto mo.” Brutal ang karera. Mabilis na likuan. Eksaktong preno. Isang maling galaw, tapos ka. Karerang walang puwang para sa pag-aalinlangan. Ako ang unang tumawid sa finish line.

Sa sobrang malas ko ay hindi ko mapigilang makaramdam ng kaba at takot. Huminga ako ng malalim tsaka dahan-dahan kong binuksan ang nakatuping papel. Sadyang tumigil ang pag ikot ng mundo ko nang mabasa ang mga katagang nagpahigit ng hininga ko. WELCOME TO THE RUN BABY, RUN. YOU ARE NOW PART OF THE GAME. MS. TAMIA NAVAL get ready to the inferno.

Wala siya a mood. “Iba na lang pagtripan mo tol. Wala ako sa mood I’m in hurry. Pwede ang umalis ka na hinaharangan mo ang daan" sabi ni Miguel.

SIMULA EREM BLYTHE VALDERAMA’S POV Growing up, I only have one big dream and that is to have a happy and complete family na kahit minsan ay hindi ko naranasan, kaya hanggang ngayon na nasa hustong gulang na ako ay bitbit ko pa rin ang pangarap na iyon.

Third Person's POV Sa kahabaan ng elevated highway patungong financial district, tatlong itim na SUV ng Montenegro Group ang mabilis na pumatong sa linya at ginipit ang sasakyan nina Larkin at Drake. Sa isang marahas na pagkabig ng manibela, pinalibutan at tuluyang hinarang ng mga kalaban ang sasakyan ng mga Del Fuego sa gilid ng flyover.

"Are you ready?" nasa sasakyan na sila. She is accompanied by Celeste and Grace. While Ava and Amelia ay nauna na sa simbahan. nagbuntong hininga si Kaylee. "I wanna run away." she said out of knowhere. "Let's go." sagot naman ni Celeste at hinampas naman ito ni Grace. "Maka let's go ka diyan, akala mo talaga tatantanan itong si Kaylee ng parents n'ya kapag naging runaway bride 'to." sumimangot si Celeste sa sinabi ni Grace.

Kabanata 2: Runaway "From now on, Cassidy will be going to inherit my Company. Tinatakwil na kita sa pamamahay na ito at kinakahiya kita na maging anak ko." Aniya na mas lalong ikinahina ko.

After five years, her heart still aches. "Siguro naman ay uuwi ka ng Pilipinas,” ani Rave. "Puwede ka nang bumalik rito kung gusto mo. Hindi mo matatakbuhan ang pamilya mo o si Cain habang buhay, Esmeralda. Running away from the problem gives you a temporary sense of comfort — that the monster can't see you any longer, a feeling that you have escaped the danger you could have been in, the blame shifts to something else or someone else, and a general sense of optimism that things will get better, and much more. Everyone has problems, Esmeralda. Giving yourself some space from these issues can help you get a fresh perspective. However, if you keep walking away from your problem and never addre