Runaway 소설 & 이야기

Shanra Maingat ngunit mabilis ang aking mga galaw na naglakad ako papunta sa opisina ni Malou Madrigal. Kailangang maunahan ko si Craig at ang mga kasama niya na puntahan ang aking target. Hindi ako puwedeng pumalpak sa misyon kong ito. Kapag hindi ko nagawa itong misyon ko ay mababawasan ang aking kredibilidad sa trabaho ko at tiyak na maaapektuhan ang aking trabaho. Baka madalang na lamang nila akong bigyan ng misyon na hindi dapat mangyari. I need to assassinates ten people. Kaya hindi ako papayag na hindi mapasama sa sampung tao na ito si Malou Madrigal after all the humillliation na naranasan ko makapasok lamang sa kanyang lungga.

Sana. Ilang kalsada ang tinawid ko. Ni hindi ko alam kung saan ako pupunta. Ang gusto ko lang ay makatakas at hindi mahuli ng mga tauhan ni Grandpa. Maraming tao ang tumitingin sa akin. Marahil ay nagtataka kung bakit may bride na tumatakbo. A bride running away for her life... Wala akong pakialam sa iisipin ng mga tao. Kalayaan ko ang pinaglalaban ko!

Pa-graduate pa lang din ako no'n ng highschool at naghahanda para sa paglipad ko papuntang ibang bansa para roon mag-aral. Uncle Nereus is the runaway heir of Delmar Group of Companies, that's all I know. But his sudden disappearance was out of my knowledge. Basta bigla na lang siyang umalis kung kaya si Uncle Nathaniel ang nakakuha ng puwesto na dapat siya ang magmamana. Hindi rin naman puwede si mommy dahil may sarili kaming kompanya subsidiary ng DGM.

biro pa nito at natatawa naman si Carly sa kanya habang naglalakad sila patungo kung saan naka-park ang motor niya. "Pero kawawa naman si sir Calvin, nag-runaway bride pala ang mapapangasawa niya pero mukhang hinahabol niya pa rin kasi sabi niya -- I'm not giving up -- ganern! Sana all!" salaysay pa nito at ginaya pa ang pagkakasabi ni Calvin sa kanila kanina. "Malay mo naman may rason kaya siya inalisan." saad pa ni Carly ngunit diretso lang ang tingin sa daan.

I was still humiliated by the smoke I inhaled before closing my eyes tightly. I hadn't yet awakened everyone to scream. I was caught in my ear by the noise, I glanced at the screen. I was amazed at their speed. They were almost equal. Theo while their opponents were chasing them. I could hardly see their vehicles at speed, the people around me were happy. Jason is now in the lead but Zeke, who is next to Zero, is almost behind him. Theo was late but it wasn't noticeable because they were almost next to each other. In a flash they finished the three routes immediately, but because it was dark in the fourth my forehead twitched. In fact, in a flash it was as if they had done something wrong Th

Kung pʼwede pa lang mabutas ang utak mo eh! Sabay-sabay na nagpalakpakan ang mga h*******k na mga kasama niya. Tuwang-tuwa nang marinig ang sinabi ng isang hambog na Orquina. Kapag talaga libre ay nabubuhay ang dugo ng mga kasama niya. Kung may contest lang sa hambog, champion na si Kent Wilson Orquina. Magpapahuli ba naman? Syempre, hindi!

He wears a suite at nakahawak siya sa balikat niya, nakunot ang noo niya nang tumingin siya saakin. "Babae ka pa naman din na naturingan, you're a reckless driver." bungad niya saakin. Nakapamewang ko siyang hinarap. "Wow, so ako pa ang reckless driver? Omaygosh! I was driving with a straight direction yet you just passed by, dapat naghihintay ka sa pagdaan ko." pagalit na sabi ko. Saglit siyang pumikit. "Based on my calculation in terms of impact, you were driving for approxmately 75 kilometers per hour."

Yun ang gagawin ko! Pagtapos kong magbihis ay mabilis agad akong lumabas. Mabuti na lang at wala pa rin gaanong tao, kaya walang makakakita sakin. Pinaharorot ko agad ang sasakyan para mabilis akong makauwi at makaligo. Pagdating na pagdating ko ng apartment ko ay naligo agad ako. Habang naliligo ako at nagsasabon ay nakaramdam ako ng hapdi sa gitnang parte ng katawan ko.

Iisa lang naman ang lalayunin ng sasakyan walang pake kung ito'y mamahalin o hindi, ang mahalaga ay mahatid ka nito sa iyong paroonan ng matiwasay at buhay. Ipinagsawalang bahala ko muna ang aking iniisip at nagpatuloy sa pagtakbo para maabutan ang magnanakaw. Nakita ko syang lumiko sa isang eskinita kaya agad naman akong sumunod. Pagkaliko ko, hindi man lang nabahiran ng pagkatakot ang aking pagkatao nang makitang may dalawang kasamahan ang gagong magnanakaw.

May ilan akong agad na nabubura dahil may mga lalaki talagang kakaiba. Nag-isip ako ng ilan pa para tingnan kung mahahanap ko ang RunawayBridesmaid. Naku, alam kong makakakuha ako ng ilan, pero nakakabaliw ito. Sa wakas, nahanap ko na rin. RunawayBridesmaid: Magkano ang mga pribadong chat na wala sa sistemang ito? Ang numero ng telepono mo. Napatitig ako sa mensahe. Bakit niya gusto ang numero ng telepono ko? Nagsisimula na akong magtaka kung babae ito. Kalimutan mo na. Magtatanong ako.