Rush To The Dead Summer Mga Nobela at Kwento

Itinakip nito ang mga palad niya sa mukha niya at paulit-ulit na umiling. "H-hanggang sa nag-critical muli si lola, t-tapos ipinasok ka sa OR para tanggalin ang mga bubog sa ulo mo. Pabalik-balik ako sa room niyo noon para i-check kayo mula sa labas. P-pero..." dagdag nito na muling nagpaiyak sa kaniya. Nakita ko rin sa gilid ng mg mata ko ang pagtuyo ni Caleb ng pisngi niya. Tumingin pa ito sa taas at kumurap-kurap."S-sabay kayong nawala, ate. Pareho kayo ng time of death."

Unfortunately, I totally forgotten what happened last night. "You're parents were both dead, Lauren. They were murdered." ang Tita Lina ang nagtuloy sa nais sabihin ni Uncle na hindi nito nagawang ituloy. Sa sinabi ni Tita Lina ay parang palabas na biglang nag-flashback sa aking isip ang buong pangyayari nang nakalipas na gabi. Nanlaki ang mga mata ko, biglang nanginig ang aking katawan at nagsikip ang aking dibdib nang tuluyan kong maalala ang lahat. Parang bombang sumabog sa mukha ko ang masaklap na katotohanan. Mabilis na dumaloy ang mga luha ko patungo sa aking mga pisngi.

Tanong nito sa akin. "Ugh... still finding." Sagot ko rito. Alam ko naman na may mahahanap pa rin naman ako. Pero kung wala ay wala na akong magagawa. "Hhmm.. How about this, this cousin of mine, Halex is actually looking for an assistant during this summer. He just came back from abroad and he's managing the business for the time being but he badly needs an assistant. Since you are looking for a summer job, why don't you go ahead and apply?" Biglang yaya naman ni Russel kaya agad akong napatingin may Halex and he nodded for the confirmation.

Malamlam ang liwanag ng street light sa labas subalit, sigurado si Summer na kilalang-kilala niya ang kulay pulang buhok na iyon. It’s Astrid! Bago pa siya makahula kung ano ang ginagawa sa lugar na iyon ng babae nang makarinig siya ng nahihirapan pagdaing. Nakasalampak sa mga baitang ng mismong hagdan ang lalaking kamukha ng larawan na ipinadala sa kanya ni Jonas. “Shi!t!” Summer cursed when he saw the man bleeding to death. Nilapitan niya ito para sana pulsuhan nang mahigpit nitong hinawakan ang kanyang paa. “H-Help…Help me..”

Sa entablado. Nakakaexcite naman. Hindi pa ako nakaattend ng mini concert. Pangarap ko talaga makita yung 5 seconds of summer! Crush ko pa dun si Calum Hood. Yie! Kung sino man bokalista mamaya, idedate ko!

Ycon turned off the aircon tsaka binuksan ang bintana. Nakikinig na sila sa programa sa isang istasyon ng radyo na pang-umaga. Pumasok ang preskong hangin sa loob ng sasakyan at nakita niyang napangiti si Hannah. Ang mahabang buhok nito na kanina ay basa pa ay tinatangay na ng hangin. And he smell the fragrant of the shampoo that she used. Sumasama ang bangong iyon sa hangin. Nakikita na nila ang palayan at ang mga nakatanim ay mga pakwan at melon. Ang nadaraanan nilang maisan at tubohan ay unti-unti na ding inaani. Bilog ang buwan at maliwanag ang street lights. Hindi ito sanay magpatakbo ng mabagal dahil doon sa LA ay parati nalang itong nakikipagkarera. Mabango ang hangin dahil siguro sa

Takot talaga siya sa mga patay pero kahit na natatakot at medyo nangingilabot ay minabuti niya nalang na lunukin ang lahat ng kaartehan niya upang mailigtas niya ang sarili niyang buhay. Si Julian naman ay mabilis na nakapagtago sa isang patay rin na nakahiga. Pigil nila ang kanilang hininga habang tintingnan nila ang pinto ng morgue na bumukas. Mas lalo pa silang kinabahan ng makita nilang gumalaw na ang seradura. Ibig sabihin ay may pumipihit doon.

tumango na lang ako. Summer vacation ngayon at dahil summer ay walang pasok kaya ang bunso namin si Shawn ay tulog pa panigurado. At si Paolo mukhang maaga gumising at naglinis sa bakahan. " Maayong buntag!" nagulat na lang ako na may boses na kasi lakas ng megaphone.

“Hey! Sino ka ba? Bakit kayo magkasama ni Alyson? ’Wag mong sabihing . . .” Nag-disconnect siya. Pagkatapos ay binuhusan niya ng alak ang cellphone hanggang sa mamatay ang screen niyon. Inilaglag niya nang paulit-ulit sa makinis na semento. Saka niya kinuha ang sariling cellphone sa bulsa at tinawagan si Adam. “Hey, man! You’re already awake?” “Yeah. I have to wake up before Erin does to make sure she won’t escape to see Shaun this early in the morning.”

Magkaibigan ang mama namin kaya kami nagkakilala. Summer 2004 eto ang pinakamasaya at pinakamalungkot na rin, na summer sa buhay ko. Naamin ko sakanya na gusto ko sya. Oo mga bata pa kami pero yun ang naramdaman ko, at hindi ko alam na ganun din pala ang nararamdam nya. Ngunit nung araw na din na yun ang aksidente nya.