Rush To The Dead Summer の小説・ストーリー

Paano kung sabihin kong ang 'Coco' ay isang tunay na obra maestra pagdating sa pagtalakay sa tema ng Araw ng Patay? Ang animation nito ay sobrang kahanga-hanga, kung kaya’t halos mahihirapan kang hindi ma-entice sa mga kulay at musika. Ang kwento ni Miguel na nagnanais na maging musikero sa kabila ng pagbabawal ng kanyang pamilya sa musika ay nagdadala ng puso at humor. Pero ang pinakamagandang bahagi ay ang pagpapakita ng pagkakaroon ng koneksyon sa ating mga namayapang mahal sa buhay. Ang Araw ng Patay ay katulad ng isang pintuan kung saan tayo ay puwedeng makipag-ugnayan muli sa kanila, at sa 'Coco', talagang nailarawan ito ng maganda. Isa ito sa mga pelikulang kayang magpaluha sa sinumang tao, kahit gaano pa sila kasaya.

Kakaibang pananaw ang mayroon ang 'The Book of Life'. Ito ay hindi lamang isang kwento kundi isang visual feast! Ang sinematograpiya at mga estilo ng sining ay talagang sumasalamin sa kulturang Mexican. Nilalaro dito ang mga tema ng pag-ibig, sakripisyo, at ang halaga ng mga alaala, at tama lang na ito'y iugnay sa Araw ng Patay. Ang kwento ni Manolo na nagpupumilit na makahanap ng sarili niya habang umaabot sa kanyang mga ninuno ay isang malalim na mensahe na maaring pagnilayan ng lahat. Napaka-unique ng bawat karakter, at bawat eksena ay nagtuturo ng magandang aral na pumupukaw sa damdamin

Sa ibang bahagi naman ng mundo, 'Hasta La Vista' mula sa Belgium ay isang pelikula na nagtatalakay ng relasyon at pagsasakripisyo sa kalagayan ng kamatayan. Hindi ito direktang tungkol sa Araw ng Patay, pero iisa ang tema ng pagdiriwang sa buhay at pagkilala sa mga alaala ng mga namayapa. Ang kwento ay isang pawis na pagsasama ng tatlong kaibigan na naglalakbay para maghanap ng simple ngunit puno ng kahulugan na mga alaala, na ang pag-alala sa kanilang mga mahal sa buhay ay parang Araw ng Patay din. Nagbibigay ito ng ibang anggulo sa pag-unawa sa pagkawala at kasiyahan, na makikita sa mga tradisyon ng mga nagsiselebrasyon ng Araw ng Patay.

Iba rin ang 'The Day of the Dead', isang documentary na talagang nagbibigay-diin sa tunay na kahulugan ng Araw ng Patay sa kulturang Latino. Na ang pagkilala at pag-alala sa ating mga nauna ay hindi dapat maging malungkot kundi isang okasyon ng saya at paghahaplos. Ang dokumentaryong ito ay tila nag-uugnay-ugnay sa mga biyolohikal at emosyonal na aspeto ng pagkakaroon ng mga mahal sa buhay. Ipinapakita nito ang mga tradisyon, piyesta, at ang makulay na selebrasyon ng buhay ng mga namayapa na talagang nagpapakita ng kaibahan ng mga pananaw. Sa huli, isa itong kamangha-manghang paglalakbay patungo sa pagmamahal, alaala, at pagsasalubong sa kultura.