Sad Quotes About Pain の小説・ストーリー

“Free yourself from pain, Maruja. Hangga‘t pinipili mong maging ganito lagi, hindi ka tuluyang magiging masaya. To become fully happy, you need to forget that you‘re sad and in pain. That‘s how it works.” Napanguso siya at lalong napaiyak sa sinabi nito. Mariin niyang ipinikit ang mga mata, ng imulat ay matalim na ang kanyang tingin sa kung saan. Ngunit nang mapatingin dito ay bahagya iyong lumambot. “I‘m not yet ready. Hindi madali ang gusto niya. Kapag handa na ako saka ko siya bibitawan pero ngayon? I can't.” Sumandal siya sa sopa at marahan na pinunasan ang mga luha.

“No. I dream of finding him.” Napakunot-noo si Alvin. “Then why not give it your all? May shortcut na nga sa harap mo, hindi mo pa sinasalo. How can I believe you?” Natigilan si Czarina. Maya-maya, mahina niyang sabi, “I’ve failed too many times. Every no feels like a knife—binubuksan ulit ang sugat.” “I get that,” marahang sagot ni Alvin. “But pain isn’t a reason to give up. Konting kapit pa. Baka sa susunod, magbago na ang lahat.”

"Handa akong makinig sa mga hinaing mo hindi mo ito kailangang solohin. Katulad ng pag alalay mo sakin sa tuwing makakaramdam ako ng lungkot at sakit. Kaya rin kitang alalayan at susubukan ko ring maiparamdam sayo na kahit ganito lang ako, na kahit bata pa ako sa paningin mo ay kaya kong manatili sa tabi mo hanggang dumating ang oras na hindi ka na makakaramdam ng sakit." Napangiti si Aidan sa sinabi ni Kiara at hinawakan niya ang mga kamay nitong nakahawak sa kanyang mukha. "Salamat dahil napagaan mo ang loob ko. Huwag kang mag alala dahil pangako hanggang narito ka ay pipilitin kong iwaksi ang sakit na nararamdaman ko. Pipilitin kong kalimutan siya at para magawa ko yung mga bagay na kaila

“Kung ganito lang din pala… hindi na lang ako magmamahal.” “Love is not painful. Rejection is.” Napalingon ako sa kanya. Doon ko lang napansin na nakaupo rin siya sa dulo ng shed. “Iniisip ng iba masakit magmahal,” mahinahon niyang paliwanag. “But they’re wrong. Masarap magmahal. You feel alive. You get inspired. You become happy.” Sandaling tumigil siya. “Pero kapag ni-reject ka… o pinaasa ka… doon ka masasaktan.”

Tumango ako at agad ding itinuon ang aking atensyon sa pagtitig sa mga bituin sa langit. "You want to drink? Uhm, Sige, maghintay ka lang dito, kukuha ako ng maiinom natin, sasamahan kitang lunurin ang sarili sa alak, we are in the same boat after all, pareho tayong ulila, wala na tayong mga magulang at pareho tayong may mga masakit na pinagdadaanan. Matagal ko nang kinimkim ang sakit dito, sa puso ko. Maybe, this time…tonight I'll let go pain and be free," aniya. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ni Adrian, pero baka may mga pinagdadaanan din siyang mga paghihirap na pilit niyang nilalabanan.

It's just that it's so freaking hard to balance it. "Ang hirap, Kuya!" Reklamo ko. Kinamot niya ang kanyang ulo. "Aalalayan na naman kita. Natatakot ka lang matumba." "I don't want to have a scar!" "Eyah, in life you'll be dealing with several pains. If you're not ready for that, how can you be strong?" Those words lingered on my mind for many years. If I wasn't ready to be in pain, I would not be strong. Pain teaches us. But in my case, pain has been a drug to my system, slowly eating and killing me inside.

Tumingin lamang ako rito saka pilit na ngumiti. "I'm fine, Love" sagot ko rito. "You're not" ani nito saka pinapahid ang mga luha ko gamit ang daliri n'ya. " I can't shake off the pain of my past. It still haunts me, and I feel lost in the darkness that tainted my soul" panimula ko habang lumuluha pa rin.

is just a torture. Gagawin niya ba talaga lahat ng sinabi niya? Raddix, would you really kill me? Hinayaan ko ang sariling lamunin ng labis na kalungkutan. Tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha sa mata ko tila wala na itong balak huminto. Hindi ko na inisip kung may makakita sa akin ngayon, ang gusto ko lang ay maibsan iyong sakit. The pain is just too much. Iba pala kapag galing sa taong mahal mo iyong masasakit na salita... doble iyong sakit na mararamdaman mo. Para akong sinasaksak ng paulit-ulit.

The man I loved the most is the same person who k*lled my parents. D*mn it, why this world is so cruel to me? I thought, when Zach cheated on me and when my parents died that's the most painful thing in this world. But I was wrong, may mas isasakit pa pala 'yun. "F*ck, why are you crying? Baby, tell me, why?" Naramdaman ko na niyakap ako nang mahigpit ni Zach. D*mn, as much as I want to hug him, I can't.

tanong nito. "I'm fine.."pagod kong saad. "Realize you are a human and you . You can't control everything. God has a plan baby. God has a reason for allowing things to happen. We may never understand his wisdom but we simply have to trust his will." sambit nito saka nilagay sa gilid ng tenga ang buhok ko. "Pain changes people, it makes them trust less, overthink more and shut people out." saad ko naman at hinaplos haplos ang pisnge niya.