Novel & Cerita Sad Quotes About Pain

"You're welcome po. I just realize that if I will not forgive you, patuloy lang po akong magagalit sa inyo and I don't want that. Hindi po ako marunong magtanim ng galit." "Thank you so much, hija." I smiled at him. Huminga ako ng malalim at nakaramdam ng ginhawa. I realized as well that it's okay to get hurt, to cry, and to feel the pain because that makes us human. We have to learn how to acknowledge pain and sufferings, because if we will not acknowledge them it will lead us to bitterness. Patuloy tayong magagalit sa mundo. Patuloy tayong magagalit sa mga taong nagkamali.

Umiling ako kaya naman tiningnan niya ako. "Bakit?" muli siyang nagsalita. Ngumuso ako dahil naalala ko ang wakas ng kwentong yan. "Masyadong malungkot ang wakas," mahinang sagot ko. "Dahil namatay sila parehas?" tanong ni Lyra at tumango ako. Nakita ko ang pagsara niya ng libro at tumingin sa malayo. "Mas masakit siguro kapag 'yung isa lang ang namatay tapos may maiiwan. Lalo pa kung 'yung taong mabubuhay ang pinaka-nagmahal," bulong niya.

Na corner lang ako at nakulong pero hindi ko naman sinadya. Sobrang sakit na malaman na gano'n ang nangyare sa kaniya. Walang-wala ang sugat at saksak na natamo ko sa kulungan, mas masakit pa rin ang bangungot na natamo niya mula sa pangbababoy sa kaniya ng mga tao dito. Mga dimunyo! Mga halang ang kaluluwa. Buhay pa pero sinusunog na ang katawan sa impyerno.

Mas naging interesado ako sa malalaman ko ngayon. "Sa tuwing nakikita ko kayong masaya ni Deniece, parang sinasakal ang puso ko. Ang sakit... Kapag nakikita kong sweet kayo sa isa't-isa parang hindi ako makahinga dahil parang tinutusok ang dibdib ko," kita sa mata niya ang sakit at lungkot hindi ako makapaniwala, gano'n pala ang nararamdaman niya. Bakit hindi ko man lang nahalata? "At kapag nakikita kong naghahalikan kayo pakiramdam ko pinapatay ako ng paunti-unti."

Every pain serves a purpose. It teaches you a lesson, molds your strength, and eventually shapes you into a better version of yourself. When you feel like falling, remember why you started in the first place. Because giving up will never be the best option. Maraming beses akong sinubok ng panahon, at sa bawat pagsubok na iyon, gusto ko na lamang bumitiw. Because it felt like life was never meant for me. I wasn't happy. I wasn't loved. I wasn't accepted for who I was.

the memories! And no matter how many years had passed, I could still remember everything... every single thing darn it! I smiled painfully. Of course, I'd still remember... Hinawakan ko ang aking dibdib. The pain was still there. Akala ko wala na, natabunan lang pala ng kakaunting kasiyahan. I'm not okay. My wounds were never healed... I will never be okay. Napakurap na lang ako ng bahagyang manlabo ang aking paningin. Bahagya akong natawa ng maramdaman kong may luha ako sa mga mata.

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

I felt like I was going to be trapped for the rest of my life but I found the escape. Being in pain makes you think that you’re hopeless. It makes you think that the world is against you. Being in pain can be the end of you if you let it poison your mind. Pain is like venom that affects the mind at first. And then when it totally consumes you, your body will be corrupted. It will begin to be corrupted just like how corrupted your mind has become. It’s poison. That’s what I learned throughout the years. Even though you know that pain will make living seem worse, you cannot avoid it. Pain is always there. There’s a pain in everyday life even how simple that is.

dagdag ko habang panay pa rin ang panginginit ng mga mata ko. Hindi ko akalain hahantong ang paguusap namin sa ganitong aminan. "I'm sorry for all the pain I've caused you," hinging tawad niya kaya mapait rin akong natawa. Kung hindi pa magkaalaman hindi pa siya matututong bigkasin ang salitang sorry at patawad. Natatawa ako sa isiping iyon.

Pekeng ngumiti si Trick at siya ang tiningnan nito. “That’s because if the world will know about it. Who will come to me to get treated for their sickness when they’ll think that I’m not capable of treating them because I can’t even treat myself and can’t understand and feel their pain?” he said it in the most saddest tone. Straight but soft and breakable voice.