Sakura Cute Pictures Novels & Stories

Sambit namin pareho at 'di na natigil ang tawa. We met Mariam's girlfriend. Slay! Ang ganda din ni Sakura. Yes! Her name is Sakura and she's half-Japanese. "Kita mo 'yon? Ang ganda ni Sakura, ano? Hindi mo akalain na ang katulad ni Mariam na kasing ganda din ni Sakura ay magkakaroon ng girlfriend? Sheyt!" Tatango-tango lang ako sa sinabi ni Gelo. Totoo naman kasi.

Noong mga unang taon niya sa Japan, ang mga Sakura, at ang kagandahan ng paligid, ang naging sandalan niya laban sa lungkot, sakit, at kalungkutan. She gathered the placket of her trench coat. Lumalamig na kasi ang paligid, pero ‘yong lamig na hindi naman nanunuot sa buto, kaaya-aya lang sa pakiramdam. Napatingla siya sa itaas, sa tila canopy na nilikha ng halos magkakadikit na mga Sakura trees. It was so scenic. It never failed to mesmerize and impress her, every single time. Pumulot siya ng isang petal at inilagay sa kanyang nakadipang palad.

Napa-upo siya habang naalala ang mga bulaklak na pinakita sa kanya ng babaeng akala niya si Sakura. “Damn it!! Bakit niya ginawa ‘yon?” Galit na wika niya. “Ayon sa tauhan ko, labis ang pagmamahal ni Sakura sa nobyo niya, naghintay siya ng ilang buwan, dahil nangako itong babalikan siya. Pero umabot daw ng ilang buwan itong naghihintay, sa wala. Hanggang sa winakasan nito ang buhay niya, kasama sa mga bulaklak na ‘yan.” Turo ng Tito Aaron niya sa monitor.

Tinawag ko siya. "Hey! Can you take me some pictures? Please?" Sabi ko dito. He's handsome pero mas handsome yung crush ko sa school. Nakita ko ang pag-irap niya. Mukhang hindi siya taga-Japan kase kulay asul yung mga mata niya. Lumapit siya sakin kaya naman napangiti ako saka kinuha ang phone ko. "Thank you!" Ngumiti ako ng malapad saka binigay sa kanya yung phone ko. Tumabi ako malapit sa mga cherry blossoms saka ngumiti ng napaka-tamis.

Lumapit ito kay Sakura na may ngising mapanlinlang saka biglang kinapkap ang likuran nito nang walang hiya. Lumingon si Sakura at akmang susumpain ang kung sino man ang humawak sa kanya, pero nang makilala niya ang lalaki, agad nagbago ang ekspresyon niya at napalitan ng matamis na ngiti. “Harry! What a coincidence meeting you here.” Sinipat-sipat ni Harry Shaw ang kurba ng katawan ni Sakura na may halatang paghanga, saka lumunok. Inakbayan niya ito nang parang pamilyar na pamilyar sila sa isa’t isa.

Tinignan ko agad ang aking sariling repleksiyon sa aking cellphone, bagay na bagay ang bulaklak sa aking bagsak at kulot na buhok. Panahon ngayon ng Sakura kaya dagsa ang maraming tao rito sa Sakura Park kung saan maraming mga nakatanim na sakura at lahat ay hirik na sa pink na bulaklak. Karamihan sa mga turistang naririto ay galing pa sa ibang bansa. Kahit umaga pa lamang ay puno na ang pila at kailangan talagang mag-antay ng ilang oras para makapunta sa susunod na tagpuan. Halos dalawang araw lamang ang business meeting niya rito sa Japan ngunit umabot na kami ng dalawang linggo rito ay hindi pa din kami umuuwi.