Sarcastic Pronunciation Novels & Stories

sarkastiko kong saad sa kaibigan ko pero tinawanan lang ako nito at pinagpatuloy ang pag-aalis ng hospital gown ko. “Ikaw na nga ang tinutulungan, ikaw pa ang galit diyan. How sad talaga, me na nga yung nag-c-care for you,”nakangisi nitong saad sa ‘kin. How pitiful of her, note the sarcasm please. “Thank you for caring my dearest bestfriend, come here I’m gonna give you my sweetest kiss,” nakangisi ko ding saad kay Nat na nakangiwi na sa harapan ko. That’s what you get girl, you started it, I’ll definitely finish this.

Nakaka turn off siya. "HAHAHAHAHA you're so funny. I'm Just kidding baby.." tawang tawa na sambit nito. Hindi magandang biro 'yun. Nakakapikon sobra pero urgh! Baby daw? Yak! "Ha ha hakdog. It's not funny tho." sarcastic kong sambit sabay irap rito.

Tanong ko na puno nang sarkastiko. Feeling ko talaga kanina na ang sarcastic niya. No'ng sinabi niyang 'girls are always correct'. Totoo naman diba? Girls are more way have a better answers than boys. Well, hindi ko naman nilalahat. May mga lalaki lang talaga na puro nonsense ang pinagsasabi at may mga babae naman na wala ring laman ang sinasabi.

konting impormasyon hindi naman masakit, di ba? Sarcastic akong ngumiti sa kanya. "I'm sorry, Tristan. Hindi ako nakatapos ng latin honors." "Naku! Nagulat ako na alam mo ang pangalan ko." "Hindi ako nagulat nang maisip kong isa ka lang weirdo."

“H-Hindi ko alam na ganun na ang nararamdaman mo nang umalis ako. I'm so sorry, Scar.” A harsh, sarcastic laugh tore from my lips. Sinubukan kong kumawala sa yakap nya pero parang walang nangyari. Mahigpit pa rin ang pagkakakulong ko sa mga bisig nya. Hindi na ako nanlaban at hinayaan sya.

sarcastic niyang sinabi. Bahagya akong tumawa ng sarcastic din. I raised a brow at her. “Bakit naman ako hindi mag e-enjoy? Lucian made sure I was enjoying…” makahulugan kong sinabi. She laughed at that. “Kaya lang, palaging tinatawag ng mga Tito niya. Nag e-enjoy ka din kapag mag-isa ka?” I gritted my teeth. Hindi ko lang ipinahalata. Obviously I'm not! Kaya nga naiinis ako!

Sarcastic na sagot nito sa kaniya. "Zin alam ko and Huwag mo sirain ang mood!" Saway niya rito. "Kinikilig pa yong tao tapos sisingit mo pagiging sarcastic mo." Naiinis niyang sabi pero walang pakielam si Zin sa mga dinadada niya at paharap niyang isinuot ang kwintas kay Yenna kaya para napayakap ito sa kaniya.

"Bakit parang pansin ko na kulang nalang ay sugurin at habulin mo siya ng itak?" Sumandal si Vince sa kanyang kinauupuan at napapailing na tinapunan kami ng tingin. Bahagya siyang natawa. A laugh that wasn't friendly nor delighted, but a sarcastic one. "Sino ba naman ang hindi makakaramdam ng inis sa lalaking 'yan?" tiim-bagang niyang saad. "Kulang na nga lang ay sapukin ko 'yan nang marinig ko ang mga sinabi niya."

He sarcastically laughed. I raised my eyebrow. "Excuse me? Just for this? You're so rude." "I'm not. You're just m*****a," he chuckled. "And you're mapang-asar." "Let's go, we don't have much time. He's quicker than you think."

“If I were you, I would stop that hobby of glaring at people. You wouldn’t make friends with that attitude.” Hindi ko napigilang matawa sa sinabi niya. “You’re one to talk, you psychotic robot. You have no friends either.” Napatigil ito sa pag-type nang marinig ang sinabi ko. “H-Hindi ka sigurado.” Did he just stutter? I smiled. “Oh! Pres, don’t tell me you got offended with that ‘FACT’,” I said sarcastically. Diniin ko ang huling sinabi ko with matching pag-kuwit ng daliri. “But you really have no friends, right?”