Satisfied Customer Quotes Novels & Stories

segunda ni Kilay. "Oo, gumanda talaga ang mga araw namin simula ng dumating ka," biro ni Uno. "Kayo naman, baka maniwala po ako niyan," aniya at bumalik sa puwesto. Sapat nang malaman niya na maganda ang serbisyong naibibigay niya sa mga customer. Sa tagal na niyang kakilala ang mga ito, wala pa naman siyang masamang karanasan o mga hindi magagandang bagay sa mga ito. Pakiramdam niya respetadong-respetado siyang babae at malaki ang pasasalamat niya sa bagay na iyon.

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o ano. "Wala nga...tsaka maling awayin ang mga customer alam mo yan" "D'mn it his not just a customer...sinaktan ka kaya niya" "Kagaya ng sinabi ko kanina..tapos na yun..i already move on and moving forward" "Masaya na ako sa buhay ko ngayon..at alam kung ganon din siya" "Aww..so you still want him to be happy huh" Mapait akong ngumiti..

"We got three hundreds from Sanya!" Napangiti ako habang kausap ang banyagang customer na nasa linya. Ayos ah, naging sobrang productive ko ata ng araw na ito. I typed on my notepad for the documentation and copy it to paste it to my customer's account. "Alright. Your request credit is already settled. Is there anything else that I can help you with?" "No, that's all, Miss Sanya. You are very helpful. Thank you."

O ‘di kaya iyong kikiam. “Mabuti at naparito kayo. Akala ko ay hindi ko na kayo makikita,” nakangiting sambit ng matanda. “Isa kayo sa mga paboritong customer ko. Pakyaw kung pakyaw pagkayo ang bumibili! Kakatuwa at magkasintahan pa rin kayo!” Nag-angat ng tingin si Tati nang maramdaman ang kamay ni Raphael sa balikat niya at marahan siya nitong hinila papalapit sa kanya.

Tumikhim muna siya at umupo ng maayos. "Okay lang ho ako nay. Kayo ho diyan?" "Ay okay na okay lang kami anak. Sa katunayan ay malaki ang kinikita ko sa palengke nitong mga nakaraang araw. May customer kasi akong halos inuubos ang paninda ko." halatang masaya ang nanay niya. Pero siya ay napakunot ang noo. "T-talaga ho?"

, turan nito ngunit mas lalong naging dismayado ang umukit sa mukha ng kasama. “Hmp! Kahit magustuhan niya, wala naman yang pambili. Mabuti pa asikasuhin mo yung mga totoong customer hindi yung nagsasayang ka ng oras sa mga walang pambili”, nakaingos na pahayag ng clerk at halos mapalunok siya sa kahihiyan. „Alla, grabe ka naman kay ma’am, paano mo nalaman na wala siyang pambili, aber?”, tila inis na wika ng mabait na clerk.

Mahaba niyang sinabi. Hmm... Sounds good. Nagkibit ako ng balikat. "Good deal, Mr. Villacaza." I gave him the smile the same with the smiles that I am giving to my clients.

"Kailangan ko na pong bumalik sa tindahan sir." "Thank you, and I always liked this cookie, Amy. Kahit na araw araw ko pa itong kainin hindi ako magsasawa.Maraming salamat." seryosong wika nito. Hindi naniya binigyang kahulugan pa ang huling sinabi nito dahil nagmamadali na siya na baka napakadami nang customers sa tindahan nila.

Nawawalan ng pasensiya kong sabi. "Sabihin mo nalang kasi. Ibubulong pa." Napaikot ang mata ko dahil sa kaartehan niya. "Alam mo ba," Putok kong sabi. Sumeryoso siyang nakinig sa'kin. "Sa sobrang tawa mo kanina, hindi mo napansin na ang lahat ng customer dito ay napapatingin sa'yo." Napahinto siya saka kumurap-kurap. Dinadigest niya pa siguro ang sinabi ko. Paunti-unting namula ang mukha niya dahil sa hiya. Pigil ang tawa ko habang pinagmamasdan siya.

sabi niya at lumapit sa akin. “Natapos ka ba sa niluluto mo?” tanong ko at saka ko siya inirapan upang umiwas ng tingin sa kanya. “Na-satisfied naman ba ang napakarami mong customers?” sarkastiko kong tanong sa pangalawang pagkakataon. “I’m sorry,” sabi niya at nanatili lamang sa kanyang kinatatayuan. “I don’t know why I said that, maybe because I am still upset and I want to avoid you for a moment.”