Satisfied Customer Quotes Novels & Stories

Ang parang natatawa niya na sibat sa akin saka napakamot na lamang ako sa aking ulo. "Kasi naman ang tagal niyo sabihin sa akin." Ang naiinis ko na sagot sakanya. Napabuntong hininga muna siya saka na nagsalita. "I am happy na mas dumami pa ang investors sa ating kumpanya at kahit mga customer din natin ay dumadagdag and so mas kumikita ito." Ang masiglang sagot ni mama. Ngumiti naman ako sa kanya.

sabi ko. "That's what I thought too, pero…" "Pero?" Kumunot ang noo ko. "May isa pang customer na nagsabi, they said the same thing, Nica," informed niya. "Sinasabi sa staff, minsan sa akin, pero hindi ko na lang pinapansin. Nakakawala sa mood." Napatingin ako sa labas ng bintana. My stomach twisted. Hindi na ito mukhang simpleng tsismis.

Hindi mo ito kaagad mahahalata dahil sa dami ng mga tao, pero matalim ang tingin, at may ngiti na nagdadala ng hiwaga. Isang bulong ang lumabas mula sa kanyang bibig: “Congratulations… ” At sa gabing iyon, masayang nagdiriwang ang lahat sa loob ng si Zia ay akma ng lalabas ay bigla naman siyang naharang ng isa sa mga customer. "congratulations Zia, masarap ang mga food dito sa cafe mo at halata ang kalidad ng mga ingriedients sa iyong mga kape.

Tumutulong din naman mismo ang mga customers. You know what's great about this delivery service? Well, 'yung mga ngiti at pasasalamat na natatanggap namin. May iba pa nga na nakikipag chikahan sa amin for a while, and nakakagaan sa pakiramdam no'n. I guess it's not so bad trying out a job that's different from the degree that you have. "Ito na ang huling delivery natin for today, huh?" "I guess so," sagot ko at saka nagkibit balikat.

Maybe it was really true that something as lonely as them will truly understand someone as unhappy as I am. “Thank you, ma'am. Come again,” nakangiting sabi ko sa babaeng customer nang maiabot ko ang inorder niyang meal. She smiled at me and thanked me too before driving off. May sasakyan na namang sunod na huminto sa may drive thru.

dagdag niya. Napangiti siya nang sumilay ang malawak na ngiti sa mga labi ni Gian. Tila nasiyahan sa positibong komento niya. “Maraming salamat sa feedback!” Natigilan ito sandali at tila napaisip. “Pasensya na, naistorbo ba kita? Ugali ko lang talaga na mangausap ng customer lalo na ‘pag wala akong salamin.” Namilog ang mga mata niya at napakurap-kurap. “A-ah, ayos lang, pero bakit t’wing wala ka lang salamin?”

Seryoso at walang kurap na sinabi nito. Napatulala naman si Chloe sa narinig. Sa mundo ko,ano kaya problema ng kanyang bestfriend. Masyado yatang madrama ito ngayon. Nasa isip nya. Ang ibang customers ay kinilig at nagkomento. Customer 1: Sana all ay mundo ako. Customer 2: Cashier may benta din po b kayo na Superman, pakyawin ko na po. Cashier: Oorder pa lang po mam at makabili din po.

I replied with a broad smile. “Our pleasure, Mr. Fortalejo,” sabi ng isa pang buyer habang inaabot ang kamay ko. “All our friends will definitely hear about Casa Fortalejo Wines.” “Thank you so much. We’d be grateful for that. And we hope you continue to patronize us,” sagot ko. “Definitely, Mr. Fortalejo. Expect us again very soon,” sagot ni Mr. Peralta na may kumpiyansa. Habang kausap ko sila, ramdam ko ang pamilyar na satisfaction. Ang pakiramdam na unti-unting umaangat ang kumpanya.

I chuckled. "Wow, can't you just be thankful?" Kurt hissed. "Thankful naman ako hindi lang dahil biglang nag-boom ang customers... I'm also thankful because they are doing a great job handling their roles. So far, so good," I told him as I squeezed the sponge to release bubbles. "True saka hindi sila reklamador... and they are all positive thinkers," Kurt agreed. "Ayaw mo talagang mag-gloves, sis? Para hindi agad tumanda 'yang balat mo," I asked him.

“Pero hindi nangyari.” A small laugh escaped me. “So working here felt like borrowing a life that could've been mine.” “Honestly?” Napailing ako nang bahagya. “Nag-eenjoy naman ako rito. I like the people. I like the environment.” My lips curved into a genuine smile. “Even the annoying customers.” “Liar.” Agad niyang sagot. Napatawa ako. “Okay, maybe not all the customers.” The corner of his lips twitched.