Satsuki And Mei Novels & Stories

Pagkatapos ay nakita ko siyang ngumiti. "Sorry," rinig kong wika ni Mei Mei. "Halika nga muna dito may pag-uusap tayo." Nakita kong hinila ni Mei Mei si Lolo Xian sa dulo. "Ang aga-aga at hinahayaan ninyo ang mga bata na sila lang? Alam ko namang magiging mag-asawa rin sila balang araw pero hindi dapat sila nag-iisa sa iisang kwarto, na sila lang. Paano kung may nangyari sa kanilang dalawa? E, di mas napaaga na ang kasal ng apo ko–ouch! Para saan 'yon!" daing niya nang pitikin ni Lolo Xian ang kaniyang noo.

tili ni Hanare. "Gagita, manahimik ka nga, Hanare!" awat ni Hakura sa kaibigan. "Huwag mong bugbugin iyan, Yumi. Patayin mo na nang makita niya agad ang tatay niyang si Satanas!" natatawang wika ni Hakura. "Kureijī! Mas harsh iyon ha!" natatawang sabi ni Hanare. "S-Shit!" anang Sathania noong mas diniin pa ni Hasumi ang pag-tapak sa balikat nito.

sabi ko at saka sya napatampal sa noo nya. “Napakatabal ng dila mo. Kapag ikaw nalagay sa kalagayan ko magiging marupok ka rin sa pagmamahal.” “Pero hindi ako magiging kasing tanga mo.” “Mommy si Mitsuki namemersonal na sasampalin ko utak nyan,” sumbong ni Ate Haruka kay Mommy at saka naman natawa si Mommy sa amin.

“Kirit—“ Hindi natapos ni Mei ang sasabihin nang umiling at ngumiti sa kanya ang asawa. Niyakap ni Kirito ang asawa, sa harap nila ay walang kamuwang-muwang na si Yuri. Masaya ito habang nakatingin sa mga magulang na magkayakap sa harap niya. Nais niya ang nakikitang pagmamahal sa mga mata ng dalawa. “I lo—“ Isang malakas na pagbangga ng dalawang kotse ang pumutol sa sasabihin sana ni Yuri. “Close your eyes, Yuri…” bulong ni Mei.

aniya na ikinangiti ko na lang. Sasabihin ko ba? Pero paano? E, ni hindi nga niya alam yung tungkol sa pagkabata ko e at mas lalong wala siyang alam na kababata ko si Kristoff. Paano ko pa sasabihin na pinaghihinalaan kong buhay si Mei at mas lalong paano kong sasabihin na ang pinaghihinalaan ko ay si Sumi?

“DO we need to let Keiko know about this?” kunot-noong tanong ni Kairi sa kanyang daddy. Bumuntong-hininga si Kenji. Hindi n'ya alam kung dapat ba nilang ipaalam kay Keiko ang bagay na may kinalaman kay Hiroshi Sato—na ngayon ay kilala na bilang Wei Zhou o “Mr. Zhou”. Ito ang taong may gawa kung bakit namatay ang pinakamamahal niyang asawa at kung bakit nawalay siya ng matagal na panahon kay Keiko.

Aira. " I'm Sati Cruz, I'm from Angelites General hospital too! And I'm a registered nurse! Same as you.." sambit nitong babaeng morena na kulot na nagpahintulot na maupo kami rito habang nakatingin sa mga Mata ko. " Atarah." "Oh yes Atarah, Jacques, and Eria! Pare parehas tayong apat!"Sino naman sa mga ito ang Jacques and Eria na tinutukoy ni Sati.

“Pumunta si Abe ng Tsuchimikado family. May malaking bagay dapat tayong aasikasuhin bukas kasama siya bukas, pero… “May nangyari sa kanya! “Inimbitahan ng hayop na ‘yun si Kairi sa dahilan na naging university mates sila. “Sa huli, tinapaktapakan siya ng fiance ni Kairi… “Maging si Sakamoto, ang kanyang ‘killer weapon’, ay wala ring nagawa!” Punong-puno ng galit ang mga mata ni Kensley. Isang mahalagang piyesa si Sakamoto, subalit… Maging ang isang miyembro ng Suicide Squad ay nagsimulang matakot sa kamatayan. Kung ganun, ano pang silbi niya? “Nagawang sirain ng fiance ni Kairi si Sakamoto?” Naguluhan si Blaine. “Kailan pa siya nagkaroon ng ganoong klaseng tao sa tabi niya?”

Pagdating ko dito sa taas ay agad akong sumampa sa malaking sanga ng punong ito. Walang ibang makikita kundi luntian, pati ang mga sanga dito'y kulay berde dahil sa pinapalibutan na rin ito ng lumot. "Subukan mong ilabas 'yung apoy ni Kitsune, dapat ngayon palang ay alam mo na dapat itong gamitin."wika ni Meiji. "Mainit nga!" "Subukan mo lang, kapangyarihan mo 'yan dapat tanggapin mo ng buo."ani'to kung kaya't humalukipkip ako at inirapan si Meiji.

"Physically... let's just wait and see." "Ako ang unang makakakita ng ngiti nun pag nagising siya," sabi ni Sato, kunwari proud. "Dahil ako lang ang hindi niya binatukan this week." "Kasi hindi ka niya kinakausap," Tetsu smirked. Tumawa kami. I didn't realize how much I needed this. Ang mga boses nila, ang mga hirit, kahit 'yung mga kantiyaw. Sa lahat ng nangyari... sila pa rin 'yung kasama ko.