Saturday Quotes Mga Nobela at Kwento

siya ng isang image na maraming red roses may quotes na naka indicate " Good Morning..Let's begin the day with positive thoughts.Yan ang pinadala niya kaya ito din ang i-sisend ko sa kanya"Good Morning,what a gift can I give to a wonderful person like you this morning?Ah..may I give you a PRAYER and a WISH that God will continue to take care of you,bless you with good healt and happiness,not just for but for all the rest of your life. Thanks baby.tipid na sagot niya.You eat?take care❤️?.You too my love❤️❤️❣️.I'm home. So how is your health? I got passed out in the office earlier. Hope your okay??.I'm fine the doctor said low blood and stress.You need some rest babe try and get some sleep no

THE NEXT DAY Sabado na. Normally, Saturdays are my rest days. Ang araw na walang trabaho, walang stress, at walang pressure. Just me, my couch, N*****x, and some junk food. ​But this Saturday? May ibang plano ang universe. ​Nagising ako sa isang text message. Galing kay Drake. ​Drake: Good morning. I hope you slept well. ​Simple message. Sweet. Walang demands. Tinitigan ko muna 'yun ng isang minuto bago nag-reply.

May kasabihan nga ang mga matatanda, na every time you wake on the last Saturday of the month, you wake up with a different type of energy in your body. Kaya naman pagkagising ni Vincent in the arms of the woman that he loves, iba na agad ang araw nya. Given pa na kaarawan nya ngayon, which makes this day a whole lot better, a little brighter and something to look forward to.

umirap ang mga mata ni Evina. Nagpatuloy siya sa pag-scroll pataas ng phone niya. Habang ginagawa niya iyon, lumukot ang mukha niya na kanina ay relaxed at maligaya. "Just shut up and get a job." “Magtrabaho ka. Hindi pa Sabado." Ito ang mga quotes na nag-pop up sa screen niya na parang kausap lang siya. "Whatever!" inihagis niya ang phone niya sa kama at pumunta na lang sa banyo para maligo.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Hindi siya handa sa bagay na 'yon kung sakali. "Bakit hindi ka pumasok sa opisina niyo today? " Usisa niya sa lalaki. "It's saturday, Sam. Alam mo naman na tuwing sabado ay pahinga ko." Napatango-tango ang dalaga. "Sorry, I forgot."

Pero humarap siya sakin at pinarusahan ako sa pamamagitan ng masakit na halik na naging dahilan ng pagdugo ng labi ko. It was a long tiring day. I hate it when Friday comes, because Saturday is weekend which is I have no other things to do since there's no work no pay. It's not just that I'm poor or what. I'm just productive and very practical. Sus? Practical nga ba Ira? Or you find it boring since di mo makikita ang soothing hot boyfriend of yours?

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Magalang na sabi Miss Guada. "What is the day today?" Tinatamad kong tanong. Naghikab ako at iniunat ang aking mga kamay. "Today is Saturday." Agad akong napasimangot sa isinagot niya. "Aish! I hate weekends." Bumubulong bulong na sambit ko habang papasok sa banyo.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.