Science And Faith The Script Lyrics Novels & Stories

Maganda din kung may picture ako na hawak para kahit hindi pa natatapos ang pitong Byernes, tumalab na agad ang orasyon. Sinindihan ko ang kandila at sinimulan ko na ding bigkasin iyong orasyon. Kailangan ko itong ulit-ulitin ng pitong beses. Magsisimula ang dasal sa mahinang tinig hanggang sa palakas na ito nang palakas. ”Craig...” “Craig..." "Incobus imatrimonus in nomine Latri et filio et espiritu sancto." "Craig manaut sa ubod at himaymay ng iyong utak at isipan, sampu ng iyong puso't kalooban ng iyong pagmamahal at kapurihan kung hindi ako lamang edeus gedeus dedeus deus

Nakita niya ding napaiyak din ang lalaki. "Hintayin moko." she mouthed sabay ngiti at pinunasan ang kanyang luha buti nalang water proof make up niya. Mamaya pa ng umpisa nag tumunog ang kanta senyales na lalakad na siya, ~Music played~ When God Made You It's always been a mystery to me, How two hearts can come together, And love can last forever. Now that I have found you I believe,

Bulong ko habang nakapikit. Saktong pagdilat ng mata ko ay s'ya namang pagbukas ng pintuan ng simbahan. Napangiti ako ng mula sa kinatatayuan ko ay malaya kong nakikita ang mga taong naging parte ng buhay ko. NP: Thousand Years By: Christina Perri Heart beats fast Colors and promises How to be brave How can I love when I'm afraid to fall But watching you stand alone All of my doubt, suddenly goes away somehow

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u

Bakit hindi man lang siya nagtanong, hindi man lang nito naisip na kausapin siya tungkol sa nangyaring iyon sa kanilang dalawa? Sharing dreams with each other And making them come true Holding one another, saying all I need is you Nanlaki ang mga mata ni Irish. Naging sobrang emosyonal naman yata ang pagkakanta ni Christian. Gusto nga niya itong sabayan ngunit sa nakikita niyang pag-uunahan ng luha sa pisngi nito, ang halos hindi na niya mabigkas na lyrics ng kanta at ang paghikbi niya ay alam niyang may mali. May pinagdadaanan din ba si Christian? May hindi ba ito sinasabi sa kanya?

Determinadong sabi niya. Lumapit sa kanya ang ina at niyakap siya. Ito ang kailangan nila ngayon, ang palakasin ang loob ng isat-isa. Emy where are you? Sana naman ay ayos ka lang… “I know son, mahahanap din natin si Emy we just have to believe and have faith in him.” ***

Ako na hindi mahilig magdasal at hindi naniniwala sa salita ng Diyos ay napapikit at lihim na nagsumamo. 𝑂ℎ 𝐿𝑜𝑟𝑑, 𝐼 𝑘𝑛𝑜𝑤 𝐼'𝑚 𝑎 𝑏𝑎𝑑 gu𝑓𝑜𝑟y... 𝐵𝑢𝑡 𝑝𝑙𝑒𝑎𝑠𝑒, 𝐴𝑠𝑡𝑟𝑖𝑑 𝑖𝑠 𝑖𝑛𝑛𝑜𝑐𝑒𝑛𝑡. 𝑀𝑎𝑝𝑎𝑔𝑚𝑎ℎ𝑎𝑙 𝑛𝑎 𝑎𝑠𝑎𝑤𝑎 𝑎𝑡 𝑖𝑛𝑎 𝑠𝑖𝑦𝑎 𝑠� �� 𝑚𝑢𝑛𝑡𝑖 𝑛𝑖𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑛𝑔ℎ𝑒𝑙. 𝐻𝑢𝑤𝑎𝑔 𝑚𝑜𝑛𝑔 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑎𝑛 𝑛𝑎 𝑚𝑎𝑤𝑎𝑙𝑎 𝑠𝑖𝑦𝑎. 𝐵𝑖𝑔𝑦𝑎𝑛 𝑚𝑜 𝑎𝑘𝑜 𝑛𝑔 𝑑𝑎ℎ𝑖𝑙𝑎𝑛 𝑝𝑎𝑟𝑎 𝑚𝑎𝑛𝑖𝑤𝑎𝑙𝑎 𝑠𝑎 𝐼𝑦𝑜.

Masigla niyang anunsiyo at tumayo. Tumingin sa kanya si Athrun. Nagsalubong ang mga kilay pero hindi nagsalita. Nag-umpisa siyang umawit kasabay ng sayaw. "Ang mga ibon na lumalangoy ay mahal ng Diyos...di kumukupas... Ang mga ibon na lumalangoy ay mahal ng Diyos di kumukupas...Huwag ka ng malungkot...oh...mahal ko... Ang mga isda na lumilipad ay mahal ng Diyos...di kumukupas...Ang mga isda na lumilipad ay mahal ng Diyos di kumukupas...Huwag ka ng malungkot...oh...mahal ko..."

Isa lang ba akong pain para sa kaligtasan nila kaya ako naging regalo ng Diyos? "Faith.." Pakiramdam ko ay nabingi ako. Ayaw ko na sa pangalang iyon. Hindi ako iyon at wala ako 'non. "Shut up.." sabi ko ngunit hindi ko alam kung para kanino. "Faith.. Hindi pa tayo sigurado kung lola mo nga talaga ang nag sulat nito. Baka naman forgery lang—" "Shut up," ulit ko. Napakasakit na ng damdamin ko at maging ang utak ko.

I keep on praying and praying habang nasa operation room si Zach si Ericka naman nailabas na. Please, save them. Please, I closed my eyes, hindi ko na halos iniinda ang mga tao sa paligid ko. Maybe sinusubukan lang ni God yung faith ko, hindi naman sila mamamatay diba? Hindi talaga. Alam kong lalaban silang dalawa, alam ko din na malakas sila. They can make it. We'll get through this remember?