Novel & Cerita Screech Doors

desperadang sabi ni Shuvee. "Hangga't hindi ko sila pinapapasok, walang maglalakas-loob na pumasok dito!" lalong naging marahas ang tono ni Azrael. Muling tumunog ang doorbell. Sa pagkakataong ito, may narinig silang boses ng babae sa labas na tumatawag sa pangalan ni Scarlett. "Azrael! Si Scarlett! Nariyan si Scarlett!" sigaw ni Shuvee.

Lakas loob kong tingungo ang main door, para buksan ilaw. Nayakap ko ang sarili nang sumabay ang mahinanang pag-ungol sa pagliwanag ng buong bahay. Pigil hininga at halos hindi ko na maihakbang ang mga paa. Pumatak na rin ang mga luha ko. "Uh ... Arrrianne ..." Bigla akong napalingon. Boses ni Sir Danny ang narinig ko. Tinatawag niya ako pero hindi ko naman siya makita.

Hahayaan niya muna ang sarili na magmasid pa. Habang naglalakad sa hallway ay hindi niya maiwasang isipin kung anong meron sa mga kwartong nadadaanan niya. Most of the doors are designed with a narrow frosted glass that was positioned horizontally on the right side of the door. From the looks of it, wala pa rin siyang masisilip at mukhang sound proof din ang mga silid.

Ngumiti ako then grab his wrist saka lumapit sa gate. " yah." Pag-angal pa nito. Haha its my time to grab your wrist creepy! ♪♪ ding dong ♪♪♪ Well kahit poor sila may doorbell pa rin naman ang bahay nila. Mahirap nga naman daw kasi ng wala. Baka maubusan ng boses katatawag ang bisita. Which is true haha. " they're not at home." Sabi ni creepy. Umiling ako.