Screech Doors Novels & Stories

She’s just straight-up irritated and can’t stand the guy anymore. NAGISING ako dahil sa ingay na nagmumula sa pinto ng terrace sa kwarto ni Marcia. The door kept swinging open and shut because of the cold, strong wind coming in from outside. The night felt kind of creepy with the full moon shining through the doorway, but honestly, I wasn’t scared at all. I’m not really into that supernatural stuff.

Inilibing niya ang kanyang ulo sa pagitan ng kanyang mga tuhod at doon ibinuhos ang kamiserablehang nararamdaman. Ngunit bigla niya ring ini-angat ang kanyang mukha ng makarinig ng mga yapak sa labas at mga boses. Kahit nanghihina ay pinilit niyang tumayo. "Somebody help me! Help me!" Napapaos man ay pilit niya pa ring pinalakas ang kanyang sigaw. "Open the door! Help me! Please help me!" She screamed again and again as she slam the door with all her might.

Ilang segundo na silang nakatayo sa tapat ng pinto ng unit nito per hindi niya magawang mag doorbell. Nagtatakang tiningala siya ng kambal. "Mimi?" Pukaw sa kanya ni Crayson. "Sorry." Nagpakawala muna siya ng malalim na buntong hininga bago pinindot ang doorbell. Hindi naman nagtagal ay bumukas pinto at ang gwapong mukha ni Craig ang bumungad sa kanila. "Dada!" Nag-uunahan ang kambal na magpabuhat sa ama ng mga ito.

Trespassing ang ginagawa ko, pero wala naman nakakakita sa'kin kaya ayos lang. Gumawa nang malakas na langitngit ng pagbubukas ang gate, medyo matigas kaya hindi ko masyadong naibuka, sakto lamang ang espasyong nagawa para magkasya ang katawan ko. Dire-diretso akong naglakad hanggang mahawakan ko ang pahabang door handle ng higanteng double door. Hindi tulad ng malaking gate ay madali kong nabuksan ang pinto, medyo mabigat ito pero mabilis buksan. Malawak ang loob ng mansyon, ang mga muwebles ay natatakpan ng puting kurtina, sa tapat ko ay ang emperial staircase. Kung sa labas pa lang ay nakakamangha na mas lalo na sa loob nito. Detalyado ang bayad poste ng mansyon, ang kulay gintong hagdan

Pero tuloy pa rin ako sa paghahanap. Door after door after door. Then suddenly... I heard it. A woman moaning. My footsteps slowed. The sound of a bed creaking echoed faintly from one of the rooms. My stomach dropped. No. No way. Pero dahil lasing akong tanga... I reached for the doorknob anyway. And slowly... I opened the door.

Namutla naman ako sa sinabi niya. Si Chase at Malibu ay mga alagang aso ni Dr.Rowan. Ayon pa kay Kyros, si Chase ay isang doberman pinscher at si Malibu naman ay isang bullmastiff. Hindi ko naman alam na may ganoon pa pala, basta para sa akin ay nakakatakot ang mga alagang aso ng doktor. Isang beses na pinasubukan sa akin ni Dr.Rowan at Kyros na lapitan ang mga ito ngunit ng tumahol sa akin si Chase ay agad akong natakot. Pinagtawanan lamang ako ni Kyros ng mga panahon na iyon, kailangan ko raw masanay sa dalawa dahil hindi daw sanay ang mga ito ng nakakulong. Sumunod ako kay Kyros patungo sa verandah ng aking kwarto. Dala ko ang tinimpla niyang juice at siya naman ang nagdala ng pinirito ko

sigaw niya, halos mawasak ang boses sa takot. Pero huli na. Sa isang iglap, may malakas na screech ng gulong, kasunod ng matinis na tunog ng preno—at pagkatapos, isang thud na parang sumuntok sa puso ni Selene. “KIELLLL!!!”

"Sino ang... tinawagan mo?" Bago pa masagot ng babae ang tanong niya ay narinig ng lasing niyang diwa ang pagbukas ng tavern-style door ng bar and grill. It had a distinct sound caused by those rusty door hinges; at sa loob ng ilang oras niyang pananatili roon ay naging pamilyar na sa kaniya ang tunog sa tuwing bubukas at sasara ang pinto. "Sir, sarado na po kami––"

pinal niyang sagot. Tumalim ang tingin nito at marahan humakbang papalapit sa kaniya. God! Kung ano man ang iniisip nito, huwag na huwag na nitong ituloy dahil sisigaw siya at wala siyang pakialam kung masisira ang pamilya nila. Pagod na siyang magpanggap at tumahimik kaya isang hakbang pa lang nito ay sisigaw siya. "Scream princess, no one will hear you. Soundproof ang kwarto mo, remember?"

May metal door na kulay abo, halos kahawig ng pader. Kumatok ako sa pattern na alam lang namin. Dalawang mabilis. Isang mahaba. Tatlong pantay. Tahimik. Isang segundo. Dalawa. May tunog ng pag-slide ng peephole sa loob. “Password,” sabi ng boses mula sa likod ng pinto. “Vale,” sagot ko. Sandaling katahimikan. Pagkatapos— Biglang bumukas ang pinto.