The Back Door Mga Nobela at Kwento

Napabuntong hininga ako nang mapansin ang mapula-pulang marka ng pasa. Isang ref lang ang puwedi kong mapagkunan ng ice pack at iyon ang ref sa loob ng mansion. As a mayordoma at pinagkakatiwalaang alalay ni Miss Ivy, Si manang Gigay at ako lang ang may susi ng likod na pintuan ng mansiyon. Thinking about that, advantage saakin iyon ngayon dahil makakapasok ako para kumuha ng ice pack. Bumalik ako sa aking silid at kinuha ang susi na nasa drawer.

sabi ko sa isip ko na may alanganin na ngiti pa sabay sa pagsara ng pinto ng elevator. Matagal pa bago dumating yung isang elevator, at malapit na ako ma-late. Kaya sinubukan kong maghanap ng ibang daanan. Dumaan ako sa fire exit. Oo hay nako, tama kayo ng iniisip, gumamit ako ng hagdan. Nasa fift floor palang ako hindi kinaya ng paa ko yung heels kaya ang ginawa ko ay tinanggal ko ito, buhat buhat ko kasamang bag konat brown envelop. "Ganito ba lagi? Kailan ba matatapos ang mga ganitong bagay?" Napabuntong hininga ako ulit.

I used my card key to open the door at nang makapasok ako ay sobrang dilim na muntik pa akong mapatid. “Mom?” Tawag ko at inalis ang suot kong mask and shades. Ibinaba ko na rin ang talukbong na hoodie. I took another step papasok and... “SURPRISE!!!” “HAPPY INDEPENDENCE DAYYYY!!!" Rinig kong sigaw ng mga tao kasabay ang biglang pagbukas ng mga ilaw. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. What's going on?

"Oo, ang tagal mo rin na nakabalik." Kakaiba ang tingin na ibinigay niya sa'kin. Umiwas ako ng tingin at bumaling sa daan na tumutumbok tungo sa highway. Saglit lang ang naging usapan namin. Nagpaalam na siya kalaunan dahil napapansin niyang panay na ang hikab ko. Sa totoo lang pagod na rin ako sa maghapon na mga activities. Tanging tanaw na lang sa papaalis niyang motor ang nagawa ko at nagligpit na sa mga ginamit na tasa. Nasa kusina na ako nang mapansin na bukas ang backdoor. Ang naalala ko ay sinara ko iyon. Bakit bukas na ngayon?

Sinubukan niyang i-tap ang keycard. Ayaw pa rin. May nakakabit na security latch sa loob. Biglang kumabog ang dibdib niya. Nalalaman na ba ni Clint ang ginawa niya? Impossible. Napakalakas ng epekto ng gamot na iyon. Wala siyang nagawa kundi kumatok nang marahan. "Clint? Nandiyan ka ba? Ako 'to... I'm back. Please open the door. May dala akong gamot para sa hangover mo."

Nang matapos na ako ay bumalik agad ako para pumasok sa loob ng building. Agad agad Naman akong lumapit sa gate at agad na binuksan ito ng dahan dahan , nakuha ko kasi ang susi sa isang tauhan kaya madali lang ako makakapsok sa loob. Nang tuluyan na akong makapasok ay hinanap ko Naman agad Ang back door para di ako mahalata, ng Makita ko Naman ito ay pumasok agad ako.

Salazar, pagkatapos ay kalmado niyang sinabi: "Beatrice, kung nais mong tumakbo sa halalan, tinatanggap kita. Pero, iniimbitahan mo ba ako ngayon para makapasok sa pamamagitan ng backdoor?" Ngumiti si Beatrice at sinabi: "Oo, gusto ko talagang subukang makapasok sa backdoor." Hindi napigilan ni Mrs. Salazar na magpakita ng disapointment sa kanyang mukha: "Paano mo gustong makapasok sa aking backdoor?" "Gusto ko munang magtanong." Tumango si Mrs. Salazar, ibig sabihin ay maaari siyang magtanong ng kahit anong bagay.

Mukha namang may tao sa loob dahil hindi naman siguro nila maiisip na iwan na lang basta na nakabukas ang gate kung wala hindi ba? Dahan-dahan kong pinihit ang siradora nang main door at bumungad sa akin ang karatula na may nakasulat pang 'welcome back' at sa isang lamesang napakahaba ay punong-puno nang iba't-ibang pagkain.

Hindi sila pwedeng pumunta sa front door dahil ikapapahamak nila kapag doon sila dumaan. “Hanapin niyo si Wendy! Pati narin ang dinala niya dito sigurado akong nandito pa sila!” Nakakatakot na boses ang umalingaw ngaw sa bahay na iyon na ikinatayo ng balahibo nila pareho kaya mas binilisan pa ni Ally at tuluyan silang nakalabas sa back door. “Bilisan mo kailangan na nating umalis!”

Mabuti na lamang at tanda ng isang bata ang isang pinto kung saan sila pumasok kanina. Dito kami nagpunta sa backdoor, ngunit... "Magtago muna kayo sa likod ng punong iyon dahil parating na sila. Huwag kayong aalis hangga't hindi ako dumarating" anas ko sa mga ito. "Ang lakas ng loob mong patakasin ang mga bihag namin! Baka gusto mong ikaw ang aming isubasta ngayong gabi?!"