Ambush Doors Novels & Stories

Naupo si Neo sa tabi niya, habang ako naman ay nag-aasikaso ng mga baso sa tabi ng counter. "Dad," panimula ni Neo habang sumusubo ng patatas. "I already updated the script for your balcony doors. I implemented a localized brute-force protection. Kapag may sumubok mag-wire mula sa labas, mag-i-initiate ng tatlong minutong lockdown ang buong master bedroom."

sabi ko sa isip ko na may alanganin na ngiti pa sabay sa pagsara ng pinto ng elevator. Matagal pa bago dumating yung isang elevator, at malapit na ako ma-late. Kaya sinubukan kong maghanap ng ibang daanan. Dumaan ako sa fire exit. Oo hay nako, tama kayo ng iniisip, gumamit ako ng hagdan. Nasa fift floor palang ako hindi kinaya ng paa ko yung heels kaya ang ginawa ko ay tinanggal ko ito, buhat buhat ko kasamang bag konat brown envelop. "Ganito ba lagi? Kailan ba matatapos ang mga ganitong bagay?" Napabuntong hininga ako ulit.

The Raid on the Lodge Docks Habang nagkakagulo sa penthouse, ang gabi naman sa Lodge Docks ay biglang naging isang impiyerno ng usok, bakal, at dugo. Ang dambuhalang daungan na ginagamit ng mga Lodge para sa smuggling ng mga black-market weapons ay balot ng kapayapaan noong una—hanggang sa mawasak ang katahimikan ng isang nakayanig-luto na pagsabog. BOOM! Ang pangunahing gate ng bodega, na gawa sa reinforced steel, ay tumalsik at nayupi matapos pasabugin gamit ang C4 breaches.

Hindi pa rin mawala sa isip nila ang naging ambush—dalawang lalaking naka-motor, armado, at malinaw na may intensyong tapusin ang isa sa kanila, o baka pareho. Tahimik na bumalik si Artus sa kwarto ng safehouse. Pagpasok niya, bumungad sa kanya ang tanawing lalong bumigat sa dibdib niya—si Ashley, nakahiga sa kama, nakatitig sa kawalan. Wala siyang emosyon sa mukha, tila malayo ang isip, tila hinahabol pa rin ng takot at kaba ang puso niya.

Isang malakas at nakakabinging pagsabog ang yumanig sa buong Villa Amante. Ang malalaking glass sliding doors sa sala na gawa sa bulletproof na salamin ay tuluyang nawasak at nagkadurog-durog dahil sa isang matinding pampasabog mula sa labas. "Nandito na sila!" sigaw ni Mayor Paulo Santillanes. "Tatakbo tayo palabas sa likod ng mansyon at magtatago sa kagubatan. Tayo na!"

sabi niya sa isang mahigpit na boses at iniabot ni Amy ang bomba sa kanya. "Pumunta ka sa shelf ko at bilisan mong kunin ang isang susi na may tag na A4. 'Yan ang susi ng bahay ko sa A4 area, pumunta ka kaagad doon kasama ang mga bata," utos niya.

"Listen to me, Rosita. This is not like the island. This is an assassination attempt. They aren't here to kidnap you; they’re here to kill both of us so Montenegro can take over the assets." Binuhat niya ako at tumakbo kami patungo sa inner sanctum ng mansyon—isang kwartong gawa sa purong lead at semento na may sariling oxygen supply. Habang tumatakbo kami, narinig ko ang mga putok ng baril mula sa itaas ng bubong. Ang mga attackers ay bumababa gamit ang mga rappelling ropes, binabasag ang mga bulletproof glass na tila ba ordinaryong salamin lang. "Get in!" utos ni Alexander nang makarating kami sa vault door.

Trixie took that as a compliment at bahagyang tinanguan ang butler ng mga Camero at tuluyan nang itinulak ang kaka unlock lamang na pinto ng library. The double doors of the library finally creaked open.

Mabilis niyang binaril ang lalaking nakasalubong niya, mabuti na lang at may silencer ang baril niya. Inilibot niya ang paningin niya sa loob ng kwarto pero hindi niya alam kung saan pa siya papasok dahil maraming pintuan. Akma na sana niyang lalapitan ang isang pintuan nang marinig niyang kakaiba ang tunog ng sahig na tinatapakan niya. Mahinang kinatok ni Aurora ang sahig at alam niyang may secret door dun. Inalis niya ang carpet na nakalatag saka niya hinanap kung saan pwedeng buksan ang secret door.

“So… what do we do now?” “Prepare,” sabi niya, “mag-set up tayo ng defensive positions sa dojo. Hindi natin alam kung darating sila agad o may ibang plano.” Ginawa namin ang dojo na parang battlefield. Pinag-ayos namin ang tables at chairs para proteksyon, nilagay ang mats sa pinto at bintana, at ini-check ang lahat ng mga exit. Bawat oras, bumibilis ang tibok ng puso ko. Biglang may narinig kaming crash sa front door.