Sean Diaz Episode 5

เรียกข้าว่าพระสวามีสิ อย่าเรียกเสด็จอา มิเช่นนั้นข้าไม่หยุดเพียงรอบเดียวแน่เยว่ซิน!! มาอีกแล้วค่าๆๆๆ เรื่องใหม่อุ่นๆ (พร้อมอุ่นเตียง อั๊ยย...) ท่านอ๋องคนที่ 3 ออกแนวเสด็จอาที่อายุน้อย เรื่องนี้พระเอกเป็นเสด็จอาของนางเอก แต่อายุต่างกันแค่ 8 ปี ส่วนที่มาที่ไป...ก็ต้องติดตามกันนะคะ ท่านอ๋องของเราขี้หวงหลานสาว(ปลอมๆ)ของตัวเองม๊ากกกก หวงแหละ แต่ปากแข็ง เรื่องความรักที่ดูเหมือนจะง่าย แต่.... .....เรื่องมันไม่ได้ง่ายๆแบบนั้นน่ะสิ มีทั้งมือที่ 3 4 5 ไหนจะเรื่องสาเหตุการตายของพ่ออีก ติดตามต่อได้ในเรื่องเลยจ้า...... บอกไว้ก่อนว่าทั้งเรื่องมีแต่เรื่องรักๆใคร่ๆ ไม่ดราม่านะคะ

เพลิงนักศึกษาแพทย์ ชั้นปีที่ 5 อายุ 23 ปี (อดีต) ลูกชายเพียงคนเดียวของคุณนายพิมพ์ภิรมณ์ เจ้าของธุรกิจนำเข้าเครื่องมือทางการแพทย์ และมีพ่อเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาให้เธอเป็นเพียงคู่นอน ติดอยู่ในความสัมพันธ์นั้นมาตลอดสองปี เขามีคนที่ตั้งใจจะใช้ชีวิตด้วยอยู่แล้ว เธอจึงเป็นได้แค่นั้น ต่อให้เป็นแค่คู่นอน ก็ต้องเชื่อฟัง ถ้ายังอยากได้เงินจากเขา หมวยเล็ก นักศึกษาคณะบริหาร ชั้นปีที่ 4 อายุ 22 ปี(อดีต) เขาเห็นเธอเป็นเพียงคู่นอน เธอก็เห็นเขาเป็นแค่ตัวเงินตัวทอง ที่จะทำให้ชีวิตตั้งตัวได้ หลังจากนั้นก็จะหายไป ไม่ให้เขาตามหาเจอ เมื่อเขามา เธอก็ไป แค่นั้น จบ!

'เกวลิน' หญิงสาววัย22ปี สาวหน้าหวานผิวขาวสมกับชื่อเล่น 'กะทิ' เพิ่งเรียนจบและยังไม่มีงานทำจึงช่วยงานพี่ชาย ‘ตะโก้’หรือ การันต์ ที่ดูแลกิจการร้านอาหารต่อจากแม่ที่เสียชีวิตไปห้าปีแล้ว ส่วนพ่อนั้นทอดทิ้งทั้งสามคนไปตั้งแต่การันต์อายุได้เพียง 10 ขวบ ‘หมออิฐ’ หรือ ‘นายแพทย์อิทธิพล’ หมอหนุ่มวัย 34 ปี หน้าตาก็ไม่ได้แย่ ฐานะการเงินและการงานก็ดีเลิศ แต่กลับอกหักซ้ำซากจจน่าสงสาร (กระซิกๆ) เกวลินเคยพบหมออิฐตั้งแต่เธออยู่ ม.5 ในตอนนั้นหมออิฐมาที่โรงเรียนในฐานะศิษย์เก่า เขามาพูดแนะแนวเรื่องการสอบเข้าคณะแพทย์ เกวลินชอบเขามาตั้งแต่ตอนนั้น แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองไม่มีความสามารถที่จะสอบคณะแพทย์ เธอเรียนคณะบริหาร ช่วยงานที่บ้านซึ่งเป็นร้านอาหาร ซึ่งอยู่ใกล้โรงพยาบาลที่หมออิฐทำงานอยู่ เขาไม่รู้จักเธอ แต่เธอรู้จักเขาและมีความสุขดีกับการแอบรักข้างเดียว หญิงสาวขับมอเตอร์ไซค์ส่งอาหารให้หมอ-พยาบาลที่โทรสั่งเป็นประจำ และแล้วกามเทพก็ทำงานให้เธอต้องมาใกล้ชิดกับคนที่แอบรักเข้าจนได้!

ในคืนวันที22กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันเกิดปีที่26ของเธอ โชคชะตาได้พาให้เขาและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งหลังเลิกลากันไปห้าปี เรื่องราวของ นับสอง หญิงสาวผู้ครองตัวเป็นโสดมาโดยตลอดหลังจากที่เลิกกับ ลมเหนือ แฟนคนแรกไปเมื่อห้าปีก่อน เธอเข็ดขยาดกับความรักจนไม่กล้าเปิดใจมีรักครั้งใหม่ แม้เวลาจะมันจะผ่านมานานถึงห้าปีแล้วก็ตาม แต่แล้วเหมือนโชคชะตาเล่นตลก ในวันเกิดอายุครบ26ปีของนับสอง เธอเมาเละเทะเสียจนเกือบถูกฉุดออกจากผับ แต่แล้วคนที่เข้ามาช่วยเธอไว้ก็คือแฟนเก่าคนนั้น คนที่มันหักอกเธอเมื่อ5ปีก่อน.. ไม่รู้ด้วยพิษเหล้าหรือพิษรัก เธอดันเผลอไปมีอะไรกับแฟนเก่าเฮงซวยคนนั้นด้วยน่ะสิ! "ฉันถามตรง ๆ นะคะ เมื่อคืนคุณได้ใส่ถุงมั้ย" "ใส่ครับ ในกล่องมีอยู่เท่าไหร่ผมก็ใส่ทั้งหมดนั่นแหละ"

Demi selembar sertifikat, Kelana terpaksa mengizinkan Daffa—suami yang sudah tiga tahun pergi dan membuat kecewa, serta trauma tinggal bersamanya. Namun, siapa sangka jika lelaki tak bertanggungjawab itu mampu mengembalikan debar-debar di dada sekaligus gejolak rasa yang telah lama hilang. Di sisi lain, Lintang, anak semata wayang Kelana menolak mentah-mentah kehadiran Daffa. Bahkan, dia terus mendesak agar sang bunda menikah dengan Sean dan melupakan masa lalu serta kenangan lama. Bagaimana akhir kisah mereka? Akankah Kelana mengorbankan perasaannya demi memenuhi keinginan Lintang yang menderita gangguan mental? Mungkinkah Sean menyerah dan memilih mundur saat Kelana yang mengakui tak lagi mencintai Daffa malah terciduk tidur bersama? Pecundang seperti Daffa tidak pantas bersanding dengan Kelana—Seano Adiyatama Sekuat apapun kau menggenggam, masalalu akan tetap jadi pemenang—Daffa Mahendra Ini lebih kompleks dari sekadar aku memilih siapa. Sebab, kalian berdua sama pentingnya—Kelana Maharani

This is a sequel to the novel Take Me, I Am Yours. Follow the chapters like a continuation. T for thanks, happy reading. CAUTION! This story contains explicit sexual content. The relationships depicted primarily follow the BDSM lifestyle, particularly the main relationship between Sean and Lisa. It is important to note that the dynamics portrayed between them do not involve domestic abuse but rather emphasise a strong and consensual BDSM relationship. Alena has faced challenges in her past, including a tumultuous ex-relationship and personal struggles that have left her emotionally scarred. Seeking solace away from society, she attempts to live a secluded life, confiding in only her two close friends. Everything changes when she encounters Sean. He inspires Alena to rediscover her sexual identity, prompting her to delve into the realm of BDSM once more. Sean becomes her guide, teaching her the principles of a genuine BDSM relationship with a trustworthy Dominant. Throughout the narrative, the story explores various facets of BDSM, covering themes such as slavery, brattiness, dominance, submission, polyamorous relationships, and more. Despite the ups and downs, the emphasis remains on depicting healthy and consensual dynamics within the BDSM lifestyle.

Tenía nueve meses de embarazo y estaba lista para dar a luz, pero mi esposo, Sean Conner, me encerró en el cuarto de almacenamiento del sótano y me dijo que retuviera el parto. Comentó que era porque la esposa de su difunto hermano, Quinn Faber, también estaba a punto de dar a luz ese día. Hacía años, Sean y su hermano habían acordado que el primer hijo nacido en la familia Conner sería criado como heredero y recibiría la herencia familiar. —El bebé de Quinn debe nacer primero —dijo Sean como si fuera algo trivial—. Ella perdió a su esposo y no tiene nada. Tú ya tienes mi amor, por lo tanto, es justo que la herencia sea destinada a su hijo. El dolor de las contracciones me dobló por la mitad y lloré, suplicándole que me llevara al hospital. Él me secó las lágrimas y con una tranquilidad inquietante, me dijo: —Deja de fingir. Luego, espetó: —Siempre supe que no me amabas. Todo lo que te importa es el dinero y el estatus. Forzaste el parto para robarle el lugar a mi sobrino... ¿Cómo puedes ser tan cruel? Con la cara pálida y temblando, logré susurrar: —No puedo controlar cuándo nace un bebé, esto es una coincidencia. Te juro que no me importa la herencia. ¡Yo te amo! Él soltó una carcajada llena de frialdad y me dijo: —Si me amaras, no habrías presionado a Quinn para que firmara ese contrato renunciando a la herencia de su hijo. Bueno, una vez que ella dé a luz, volveré a buscarte. Después de todo, el bebé que llevas en tu vientre lleva mi sangre. Sean se quedó fuera de la sala de parto donde estaba Quinn y solo después de que el recién nacido llegó al mundo, él se acordó de mí. En ese momento le ordenó a su secretario que me llevara al hospital, pero la voz de este tembló mientras decía: —La señora... y el bebé... Ambos han muerto... En ese momento, él perdió la razón.

She suddenly stopped when she heard faint voices."Tim, what are you doing here?" A woman's voice asked fiercely, turning to a guy.Her voice was almost a whisper, but she knew it was Carrie's."We both know I'm the father, so why did you force that man to marry you and tell everyone he's the father?" She was talking to a man who asked her angrily.As soon as she heard them talking, she quickly covered her mouth to keep from gasping."Tim, I'm sure you understand. You cannot guarantee your son a happy life. What benefits can you provide to us as a teacher? Just imagine how easy your son's life will be with Sean Montarde. Don't be egotistical. Leave now before he notices you." Carrie pleaded."Carrie, please.""Look, Tim, we can still continue what we have even if I'm already married. Of course, I still want you."She witnessed Carrie touching his face, too. They were ready to kiss when she turned away and quickly ran into a man's large, strong body.She was astonished when she saw the man's face. Sean turned to stare at the two, his eyes becoming more narrow. She realized right away that he had heard everything."S-sean?" When Carrie saw the two of them, she uttered a terrified statement."The wedding is off then!" Sean said firmly. As soon as he finished speaking, he instantly grabbed her hand and drew her away.Wait! Why is he taking her along with him?He kept walking until they got into a car. While clutching the steering wheel, he turned to face her."Would you like to be my substitute bride?"Her eyes widened at his unexpected question. He kissed her on the lips, which made her even more motionless.

"What do I do, huh?" he nips softly on the skin of my neck as he thrusts in and out of me gently, holding onto me as though I was the most delicate thing in the world. "Tell me how to make it right, baby." He mumbled into my neck, his strokes growing deeper. My eyes met his vulnerable grey ones, and as I looked into the eyes of the man who broke me, I couldn't hold his gaze much longer because of how they seemingly appealed to me and made me waver. Pressing a kiss to his jaw, I whispered, suppressing a moan. "Bandages don't x bullet holes. You cannot x what you have already broken, Sean Wellington, because it's unxable." •••• Sekani Salvador never knew what it felt like to be truly loved, and even when she loved, it had to be a man she wasn't supposed to fall for, Sean Wellington, who happened to be the boyfriend of her twin sister, Simone Salvador, who loathed everything she stood for. Sekani could have sworn that she could never have him but all it took for fate to spin the bottle was one night of vodka and mistakes that she couldn't take back.

Trapped in a sweltering 40-degree sauna room, I overheard my older brothers talking outside. My second-oldest brother, Sean Lambert, remarked, "This kid is too stubborn. We need to teach her a lesson." My third-oldest brother, Jacob Lambert, replied, "The temperature has been adjusted. She won't die." I was locked up alone for 72 hours. It was their way of punishing me because of my stepsister. Yet, they were the ones who used to love me the most. My father was a business tycoon, my eldest brother, Axel Lambert, was skilled in finance, Sean was a legal expert, and Jacob was a medical prodigy. My mother passed away after fulfilling her mission, leaving these four men to look after me. They once showered me with love like I was their precious gem, until I turned five. That's when my stepmother and her daughter came into the picture, and I was banished to the housekeeper's room. Their attention shifted entirely to my stepsister. Whenever she cried, my father would bring out the punishment box for me to draw lots. 72 hours passed, but no one came to open the door. Before I blacked out, a few lines of small text popped up before my eyes: [The minor character is about to die. Once she dies, she can be reunited with her mother.]