Secret By Heart Novels & Stories

kibit balikat na sagot ko. Isa-isa kong kinapa ang dingding at nag babakasakaling may mahanap akong pindutan gaya ng mga napanuod ko sa mga movies na may lumalabas na secret room or stairs. Pero bigo ako, walang ano mang pindutan silang nilagay. Puno ang kamay ko sa mga maiitim na alikabok na nakapa, idagdagan mo pa ang pawis ko dahilan para dumikit ang mga ito.

Bago siya pumanaw, ipinangako ni Dad sa kanya na gagawin niya ang lahat para protektahan ako. They say no secret can stay hidden forever, and now Cashmere knows the truth about me. The secret that my father tried so hard to protect has finally been exposed. My chest tightens with fear, knowing that danger is now closer than ever. There’s no turning back—the truth is out, and Cashmere will use it against us.

irap pa ni Gigi. Alam niyang nasasaktan ito kapag ikinukumpara sa kanya pero kilala niya ito. Hindi ito naiinggit kapag sinasabihan siyang maganda. Mabait itong kaibigan at karamay niya ito sa lahat ng problema niya. "Mag-ingat ka na malaman nun ang sikreto mo. Susko, Heart." "Oo, alam ko," sagot niya kaagad dito.

Kukunin ko sana pero hindi ko makuha, nakadikit ata siya pero nagulat nalang ko ng hinawakan ko sa itaas na parte ay biglang nag turn ang cabinet at may isang sekretong silid ata sa ibaba kase pababa ang hagdan. May Secret room pala si Tita pero hindi naman ako sinabihan. Pumasok ako kase curious ako kung ano man to. I was got shock sa nakita at naabutan ko, tila nawalan ng enerhiya ang tuhod at nanginig ang katawan ko.

Malayong malayo sa anyo niya si Secretary Kim kaya naisip niyang imposibleng makilala siya ni Marc. Nagpasya na siyang lumabas ng CR, sumilip muna siya sa pinto, wala na si Marc sa labas ng function hall kaya tuluyan na siyang lumabas. Dire-diretso na sana syang maglalakad nang meron siya makabangga. Napatili siya ng feeling niya ay babagsak siya. Naramdaman niya ang kamay na biglang kumapit sa bewang niya at ang isang kamay naman nito ay nasa braso niya. Parang lumukso ang puso niya nang mabungaran ang mukha ni Marc habang nasa bisig sya nito at nakatitig sa mukha niya. Napatitig din siya sa gwapo nitong mukha. Pakiramdam niya ay mabagal na gumalaw ang paligid at oras habang nakatitig sila

sabi niya, nakangiti. Si Heart naman, agad na lumapit at sinuntok siya nang mahina sa balikat. "Kurt, hindi ka pa rin nagbabago! Masungit pa rin ang aura mo!" "Hindi naman," sagot ni Kurt sabay iling. "Ikaw nga itong hindi tumatanda, Heart. Ano bang sikreto mo?" "Secret!" sagot niya sabay tawa. Si Angie naman ay nakatingin kay Kurt na may nakakalokong ngiti. "Uy, kumusta na ang buhay may-asawa mo? Hindi ka ba pinaluluhod ni Althea sa munggo?"

Ang bilis ng tibok ng kaniyang puso dahil iyon ang unang pagkakataon na sumugod siya mismo sa mga taong hindi niya kilala. Alam niya na malamang ay hindi iyon ang unang pagkakataon dahil nawala ang ala-ala niya pero hindi iyon dahilan para hindi na siya kabahan. Nang masiguro niyang wala na ang mga bantay ay muli siyang lumabas doon habang mahigpit ang kapit niya sa isang silencer na nakuha niya sa secret room na pinasukan niya sa may puno. Ngunit natigilan siya nang magkagulatan sila ng isang tauhan na naroroon.

My heart beats fast like it’s racing with a horse. “Please, don’t let anybody knows about it. Don’t tell a thing about it to anyone. I have trust in you and your friend so I entrusted this secret,” he softly whispered to my ears. Darn it. His voice… his voice is heaven. What the hell is going on with me?

Akala namin nurse na, pero isang delivery man ang pumasok na may dalang malaking basket ng prutas at bouquet ng bulaklak. "Para kay Ms. Cassidy Alcasid po," sabi ng lalaki. Binuksan ni Mika ang card. "Galing kay Sienna. 'Get well soon, our favorite secretary. Rafael and I are rooting for your fast recovery.' Wow. Plastikan level 100." Napatingin ako sa mga bulaklak. Ang bango, pero nakakasuka. "Cass, kailangan mong mag-decide," seryosong sabi ni Mika habang nauupo sa tabi ko. "Hindi mo 'to pwedeng itago habambuhay habang lumalaki ang tiyan mo sa opisina."

Mas lalong lumapit pa ito sa akin at hinintay ang sagot ko. I gave her warning and glaring shot. Napatikom naman siya ng bibig. Hindi ko siya sinagot dahil masyadong private ang tanong niya. And I kinda felt shy and uncomfortable talking it with her kahit kaibigan at pareho naman kaming babae. It's my first time and I wanted to keep it myself. Dahil iyon ang tanging huling alaala ko kay Sebastian. "I'm warning you, Kolin. Keep it as a secret," pagababanta ko sa kanya. But I know hindi niya naman sasabihin. I trust her.