Novel & Cerita Self Worth In Tagalog

Halatang nagugustuhan nila ang palitan namin. "Hindi ako insecure! Alam ko lang ang worth ko, at hindi ko kailangang pagdaanan ang mga pinagdaanan mo para lang maramdaman na may halaga ako!" mariin niyang sagot, pero kita ko ang bahagyang pamumula ng mukha niya.

"Wala tayong evidence at kung ipaglalaban lang natin ang nakita, matatalo ka. Isa pa, kapit nila si Vim diba?" Napaisip ito. "Oo nga noh." "Money can buy even your loyalty and integrity nowadays. Wala nang pinipili. Tangible or intangible man yan. So if you still have pride in yourself. Keep it but use it in a right way." Ngumiti ito sa akin. "May pride ako, pero nasa damit ko nga lang." Kumunot ang noo ko. "Ha?" "Wala. Ang hina mo naman makagets." tudyo sa akin. "Punta na tayo at baka umulan pa." hila sa akin.

Nabalik na ako sa babaeng ito. "Sir, okay lang ka? Bigla ka nalang natulala?" "Of course! Umuwi kana at sana marealize mong mas worth kung mas mamahalin mo ang sarili mo?" nagadvice na naman ako sa taong naroon din ako sa kinalalagyan.

Luna said still processing what just happened. "Your worth couldn't be bought. You no millions, trillion, billions or whatever. Ikaw ang pinaka magandang nangyari sa buhay ko. Ako ang pinaka swerte sa buong mundo, always remember na ikaw at ikaw lang ang iibigin ko." "Wag mo akong paibigan pa lalo, nakakatakot na baka isang araw bigla ka na lang mawawala sa akin. Hindi ko ata kakayanin,"

“ Hindi ka ba magiging selfish nun? ” “Ako pa talaga?Ako pa talaga ang selfish?? If meron man siya iyon! Ang Alpha mo. Gusto kong lumaya at mamuhay nang payapa! Deserve ko iyon Val, pagod na pagod na ako.. Hindi ko kayang lumaki ang dinadala ko na ganito ang buhay naming magina. Wala naman alam ko if ano ako sa buhay niya, kaya ako na mismo ang mag wawakas nun! Kaya tabi aalis ako!! ” Paliwanag ko at padabog na nilaktawan siya. Pero laking gulat ko nang may humawak sa akin sa braso.

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

Sabi niya sa malambing ma tinig. " Ofcourse you can. What about money? You want some?" Anito "I think you better give it sa mga charity kesa sakin. You know me i am not materialistic and gastador. " Sabi pa niya kunwaring maarteng tinig. Hinaplos ng ama ang kanyang buhok. "Kaya nga proud ako sayo. Hindi kami nagkamali ng pagpapalaki sayo ng iyong ina." Sabi pa nito na maluha-luha.

Hindi nga sana mahirap ang buhay namin ngayon kung matino lang siya… hindi sana kami minamaliit ng mga kamag-anak ni nanay at kung sino pa, kung maayos lang siya— kung 'di lang ito mabisyo, kung sana ay hindi lang siya sugarol… Isinara ko ang pinto ng kwarto, nang maramdaman ko ang pagbabantang pagbagsak ng luha mula sa aking mga mata. Tahimik akong bumalik sa higaan. Dama ko ang pagbigat ng aking dibdib. Natakot ako na baka mapansin ako ni tatay, at kung ano pang masakit na salita ang marinig ko mula sa kanya. “I am worthless… sa mga mata niya, wala akong kwenta.”

Mataray nitong ani. "Tsk. Baka ma balew ako don. Anong ginagawa mo dito?" "Gusto ko lang maka pag isip-isip." "Tungkol saan?" Nagkibit balikat nalang to. "I always feel like I'm worthless" "Paano mo naman nasasabi yan?" Naka kunot noo'ng tanong ko sa kanya habang naka tingin sya sa malayo. "Wala akong lakas na lumaban mag-isa. Mayabang lang ako pag nasa tabi ko ang mga kuya ko. Hindi ko alam pero parang nahihiya narin ako sa sarili ko na palaging umaasa sa kanila."

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.