Self Worth In Tagalog Novels & Stories

Oo nasasaktan ako sa parte na hindi man lang siya nag hintay na mag heal ako? Natawa ako kasabay ng pag patak ng luha ko, “Sabagay.. I’m not worth to wait, ako ba naman ang pumatay sa kanyang Tito — sino ba ako para mag demand?” Pag kausap ko sarili ko at umayos ako ng tayo at pinunanasan ko ang luha ko na pumatak. “Okay lang Lilura.. ang importante nasa sayo ang anak mo..” pag kausap ko sa sarili ko.

Nag aalala kong sabi. Umiling lang ito. "Maru sabihin ko nga sa akin. May mali ba sa akin? Hindi ba ako kamahal mahal?" Emosyonal na sabi nito. "No Jana. Kamahal mahal ka." Pag aalo ko rito. "Then why? Bakit hindi ako magawang mahalin ng taong mahal ko? Wala naman akong ibang ginawa kundi ang mahalin siya! Pero it ganun?! Bakit?!"

Humawak ako sa braso ni Tita ng mahigpit, para doon ilagay ang kaba na nararamdaman ko. Ito ang unang beses na mahospital ako, hindi ko alam kung ano ba ang dapat gawin o ano. "Do you feel hopeless? Parang worthless, self-hate or inappropriate guilt? "Opo, madalas. Nitong mga nakaraang araw po," diretso kong sagot.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Am I less of a woman? Hindi maisip na ku-kwestiyunin ko ang sarili ko pero tingin ko, oo, I am not worth it. A worthless child. An undignified woman. Mal*ndi. Walang delekadesa. Madaling matukso. Makasalanan. Kumukuyom ang mga kamao ko sa pasakit na nararamdaman. Gusto ko na lamang tumakas. I harshly bit the soft pillow when I heard footsteps going upstairs. Nagmamadali. Next thing with that is my door aggressively opening—banging loudly.

"Pero sana huwag mong isipin na wala kang kwenta dahil ang totoo, lahat tayo may kwenta. Lahat tayo may halaga at kung hindi nila iyon nakikita sa 'yo, bulag sila." "I don't know, Mara. Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong isipin sa sarili ko. Baka marahil tama sila. I am worthless, useless, nothing." "At hahayaan mong iyon ang maging tingin nila sa 'yo, Sir?"

"So sinagot mo na rin ang tanong mo." Napahinga ako ng malalim, humiga ako ng tuwid at tumitig sa kisame. "Mahalaga talaga ang pera sa buhay ng tao, ano?" "Mahalaga ring alam mo ang self worth mo, bestfriend," paalala sa akin ni Luisa.

Kaya wala akong nagawa kundi sundin sila. And I'm so happy kasi successful na siya. He deserves everything right now. May girlfriend na kaya siya? Oo naman meron. Sa gwapo ba naman imposible namang wala, wika ng isang bahagi ng isip ko. Bigla akong nasaktan sa isiping iyon. I still love him, I really love him. --

tanong niya "Huwag mo akong isipin, kaya ko na ang sarili ko mang Kamir. Laking yaman nga ako pero kaya kong patunayan na hindi lang sa pera nabubuhay ang tao kundi sa kanilang kagustuhan at kasiyahan." aniya.

"I have a change of heart. Maniwala man kayo o hindi, hindi na siya ang gusto ko." "That's impossible. But that was good news to me. Pero may iba ka na bang mahal?" Nakangiting tumango si Faith. "Sino?" mulagat nito. "My new self," sabay turo pa niya sa sarili. "Y-Your self?" "Mayaman ako, maganda, matalino at bata pa. I have everything I need. At ayoko na sayangin ang mga iyon sa lalaking presko at arogante."