Shadow Of Warrior Novels & Stories

Magkatalikuran silang umaatake, at bawat galaw nila’y maingat ngunit mabigat. Hawak ni Gaia ang sandata na ibinigay ni Ginang Hera. Matibay iyon at matalim na bahagyang kumikislap sa liwanag ng ilaw. Sa bawat wasiwas niya, nagdudulot iyon ng mabilis at malinis na pagkatalo ng mga kalaban. Mabilis ang kaniyang mga galaw at bawat atake ay hindi nasasayang. Nakatulong na alam nila ang kahinaan ng mga kalaban kaya alam nila kung saan ito patatamaan.

Kaagad nang kumilos ang mga bilanggo at nagkanya-kanya na sa pagbubungkal ng lupa. Lumapit naman si Althaia sa kaniyang inasinta at hinugot sa katawan nito ang espada. "Talaga pa lang nakamamatay ang pilak sa mga taong-lobo," nakangisi niyang sabi sabay binalik ang espada sa guwardiyang nangangatog na ngayon ang tuhod sa takot.

Saka bumuntonghininga at nagsimula nang humakbang papasok sa loob. This is war! They want war, then I give them a war! Mayamaya ay nagawa ko na ngang makapasok sa loob at nakita ko ang hindi mabilang na kalalakihan na malamang tauhan ni Wem na kapwa nakaharap sa akin. May mga bitbit silang palakol at tubo at madidilim ang mga tingin sa akin. Napansin ko ang pag-usog nila at ang paggawa ng daan sa gitna.

Isang mabilis na tango ang ibinigay ni Archer bago tuluyang sumakay sa sasakyan. ​Si Haven ay nakatayo sa bukana ng pinto, suot na ang kanyang full tactical gear—isang anino sa gitna ng liwanag ng mansyon. Nakita niya ang lahat ng emosyon—ang pagmamahal, ang pangako, ang takot. Hinarap niya ang mga magulang ng banda nang may matikas na saludo ng isang opisyal. ​"Ibibigay ko ang buhay ko para sa kanila. Iuwi ko sila sa inyo nang buo," deklara ng Shadow Reaper. "Let's move out!"

sabi ni Carson habang hinihigpitan ang hawak sa renda. Suot niya ang kanyang purong itim na breeches, bakas ang matitigas na muscles ng kanyang mahahabang binti. Pinisil niya ang tagiliran ng kabayo, hudyat para kay Shadow na tumakbo. Sa isang iglap, parang palasong binitiwan sa pana, mabilis na humarurot si Shadow sa malawak na pastulan.

paliwanag niya habang sinisilip ang labas ng library. Sa gitna ng aming pagtatago, biglang bumukas ang main door ng library. Isang lalaking matangkad, nakasuot ng all-black tactical gear, ang pumasok. Ang kanyang mukha ay kamukhang-kamukha ni Adrian pero may mas madilim na awra. Ang Shadow Rival. Ang illegitimate half-brother na gustong sumira sa lahat. "Brother, brother... you always had a weakness for women. Look at you now, hiding behind bookshelves with your little nurse," pang-uuyam ng lalaki, ang boses ay puno ng poot.

Napabalik ako sa ulirat ng bigla akong tawagin ng aking kanang kamay na si Shade, sya ang isa kong pinagkakatiwalaan maliban sa kanyang ama na pumanaw na. "What is it?" Tanong ko sakanya habang inaabot ko ang whiskey ko sa table. "Patay na po si shadow at ang iba pa nating tauhan." Pagkanirig na pagkarinig ko ng balitang iyon, Napatayo ako at walang sabi-sabing ibinato ko ang basong hindi ko pa naiinom sa sahig dahilan na mabasag ito at bumalik sa pagkaupo ko.

Kasunod nito, ang sword image ay sumugod papunta sa direksyon ni Wilbur ng may imposibleng pwersa. Ang sword shadow ay lumipad sa ere, at malakas ang hangin na lumabas dito sa punto na mahirap dumilat ang mga madla. Nabighani ang madla sa sword image, may halo halong takot at respeto na lumabas sa kanilang mga dibdib. Syempre ay hindi dapat laban ang pamilya Owens. Sigurado na ang lahat na patay na si Wilbur ngayon.

The crowd whispered louder, paparazzi surged, Zion trembled, and Sophie stood frozen—caught between the Ice King and the Shadow. Jace’s hand tightened, his voice a whisper of steel. “Tell me the truth, Sophie. Or I swear, I’ll tear the world apart to find it.” Her heart pounded, her mind screaming. Kung sumama ako sa kanila, baka mawala si Xavi. Kung manatili ako kay Jace, baka mas lalo kaming madurog. Her phone buzzed one last time. Another message. Choose quickly, Sophie. The Ice King… or the Shadow. One will claim you. The other will claim your son.