Shane Stardew Mga Nobela at Kwento

Cold na sagot ni Kier kay Shane. Napabuntong hininga na lang si Shane sa sinagot nito sa kanya. Expected na niya na ito, “so, we can persuade them.” Sagot ni Shane sa kanya. “I still needs to fix my parents in-law company. That company will be mine soon. I just need to fix the documents and I need to get their trust.” Kier’s said and his face expression remain serious. “What is really your plans?” Biglang seryosong tanong ni Shane sa kanya.

“Pinaka batang mayaman na CEO ng SAAVEDRA GOLD and Diamond Production Company (SGDPC) ay namamayagpag hindi lamang sa Pilipinas maging sa ibang bansa!” “Youngest Trillionaire - Known as Boss L” Nag flash sa screen ang mukha ng anak ko. “I-Ikaw na ba yan Lee?” Tanong ko habang titig na titig ako sa telebisyon. Nasa Filipino channel ako ngayon — nanonood. Ilang taon na din kami ni Shane naninirahan dito sa Canada. Napag desisyunan kong ilayo na muna ito sa Pilipinas pagka tapos ng madilim na pangyayari sa buhay nito lalo na ng mawala ang baby nito.

Natawa si Shane sa labis na tuwa sa inasta nito dahil sa wakas ay bumalik na rin ito sa pagiging malambing sa kanya. Pagkatapos kasi noong huli nilang misyon kay Mr. Drex raw ay bigla na lamang nagbago si Shan. Bigla na lamang ito naging malamig, hindi lamang sa mga estranghero kundi pati na rin sa kanila na pamilya niya. Ang pagkakakilala kasi ni Shane sa anak ay isang malambing, matampuhin at palatawang anak tuwing kasama ang pamilya pero nagiging malamig at tahimik kapag mga kaibigan at estranghero ang nakakasama ngunit hindi iyon naging dahilan para hindi nila makita ang kagandahang loob ni Shan.

Bumalik na naman ulit siya sa pagpikit. Hindi ko pa man nalalaman kung sino ang tinutukoy ni Weston, malaki ang tyansa na si Shane ang tinutukoy niya. Mukhang sakit siya sa ulo o 'di kaya utos ng tatay nito kaya nagkaroon siya ng bantay. Panigurado na alam na rin ni Shane na ako ang asawa ni Weston. Imposible na hindi niya malalaman iyon. Kilala sila Weston at kumalat ang status naming dalawa, kaya malaki talaga ang possibility.

Kailangan ko ang suporta nila sa mga gagawin ko. Pagdating namin, naroon na ang pamilya Lincoln: si Aunt Anna na laging nagpapasosyal, si Uncle Lester na parang may negosyong iniisip, at si Lolo Gregor na parang hari sa trono niya. Pero nasaan si Shane? "Nasaan po si Shane?" tanong ko. "Papunta na," sagot ni Aunt Anna. "Siguro na-traffic lang."

Nakilala niya rin si Shane, isang social worker na isa ring ulila sa Hope orphanage at napag-isipan na maging social worker para tulungan ang mga bata na makahanap ng pamilya na makapagbibigay sa kanila ng magandang buhay. “Balak ko rin sanang mag-artista pero wala akong talent sa pag-arte eh. Kasi iniisip ko nun, kapag nasa TV ako baka ma-share yung kuwento ng buhay ko tapos maa-alala ako ng mga parents ko, then makikilala ko sila. Pero naisip ko rin, siguro okay na rin na ganito baka masaktan lang ako sa katutohanan na talagang ibinandona ako ng mga magulang ko or worst, baka wala na sila kaya itinuon ko nalang ang atensyon ko na maging social worker,” mahabang kuwento ni Shane kay Madelei

Naiwan si Shane na nakatayo sa ilalim ng ilaw ng kalsada, pinagmamasdan ang paglayo ng kotse hanggang sa tuluyan na itong maglaho sa likod ng mga gusali. Pag-uwi niya sa bahay ay agad siyang sinalubong ng ina. “Kumusta? Nakita mo si Cormac?” tanong nito, puno ng interes. Medyo nawalan ng gana si Shane. “Mom, hindi pa rin siya madali kausap. Alam mo namang si Grandpa ang dating subordinate ng lolo niya. Pakisabi kay Grandpa, tulungan naman ako. Hindi mo alam kung gaano kahirap mag-aya sa kanya. Ang lamig-lamig niya. Kanina nga, niyaya ko siyang mag-dinner, sabi busy daw sa ospital.”

Kukunin na sana ni Yura ang bote nang biglang tiningnan niya ang pamilyar na tao sa harapan niya at doon niya lang tuluyang napagtanto kung sino ang kasama niya. "Bakit ka nandito?" “Hah! Sino pa ba ang makakalapit sayo para makita ka? Tingnan mo ang sarili mo. Hindi ko inakala na ang dating makapangyarihang Mr. Yaleman ay isang nakakaawang tuta na lamang!" mapangasar na sinabi ni Shane. "Hmph! Akala mo naman mas mabuti ang kinalalagyan mo ngayon! Hindi ba nagpagulong ka hanggang sa entrance kaninang umaga! Haha!" sagot ni Yura bago siya tumawa ng malakas.

Napatanong si Maven pagkatapos niyang lunukin ang matagal niyang nginuyang karne mula sa pansit, "May mga pinagsisihan na po ba kayo tita?" Sa hindi pag - aalinlangan ay sumagot si Shane habang nakatingin sa bintana na para bang nakikita niya lahat ng pangyayari sa kaniyang buhay, "Marami. Sa edad kong ito, mahaba - haba na ang journey na nalakbay ko, sa pagiging single mom kay Maya, 'yung journey siguro ng isang tatay at isang nanay ang pinagdaanan ko. Pinagsisisihan ko rin na hindi ko agad tinanggap o kinilala muna ang isang tao, turned out napakabuti pala niya at siya ang isang magbubuo sa pagkatao ko."

Gayunpaman, huminto ang kamay ni Neil sa screen habang dahan-dahang lumilipad ang daliri nito sa bawat salita, na parang hinahaplos ang mahaba at chestnut na buhok nito na malambot na parang kuting. Ang username ng account na iyon ay si Sunny... Pumikit si Neil at huminga ng mahabang hininga. "Say, Neil," sabi ni Shane na mahina ang volume. "Kung talagang ayaw mong umarte kamakailan, iminumungkahi ko na bumalik ka sa Southeast Aciatic nang ilang oras. Pag-isipang gawin ito para sa iyong pamilya!"