Stardew Valley Evelyn Novels & Stories

“What’s this? I thought you’re going to stay tonight?” “Sorry Vel but I have to go now. Thank you for the snacks you made.” Umalis na din agad si Louise after niya sabihin iyon, habang si Evelyn naman ay naiwan mag-isa sa may living room. “Wait.” Pahabol na sambit ni Evelyn ng marealize na nakaalis na si Louise ngunit hindi na niya ito naabutan pa ng makalabas siya. . . .

Malinis itong tignan at mukha talagang good boy. "Nasaan pala si Evelyn? Bakit hindi mo siya kasama?" tanong ko. Wala naman akong maisip na sasabihin kaya nagtanong nalang ako tungkol kay Evelyn kahit kinasusuklaman ko ang babaeng iyon. "Baka siguro kasama ang mga kaibigan niya at nagmall sila. She's a shopaholic so, yeah." he said. Tumango ako hanggang sa dumating na ang order naming dalawa na dala ng isang Starbucks crew.

wika ko sa kaniya. Agad ko siyang nilagpasan para umakyat na sa taas ng kuwarto ko. Napatigil naman ako nang makita ko doon ang mga hinanda niyang pagkain para lahatsa kaniya. Kasi nakikita ko lahat ng mga favorite ni Evelyn doon. Parang ni isang putahe na gusto ko ay wala doon sa lamesang iyon, lahay ng iyon ay sa babaeng iyon lang. Napatingin naman ako kay dad ng seyoso. Kitang-kita ko ang pag-aalala niya dahil sa paulit-ulit niyang pagtingin sa cellphone niya na para bang may hinihintay na update kay Evelyn.

“Tara kumain na muna tayo, nagugutom na ako.“ Yaya nito mayamaya kaya tumango si Julliane at umupo na sa lamesa nito. Ang bahay ni Evelyn ay isang malaking apartment, may kalakihan ito at may tatlong kwarto, at may malaking sala at kusina. Sabi nito ay sa ate niya ito, pero nong mag-asawa ito at manirahan na ito sa Amerika kasama ng asawa nito ay iniwan na nito sa kanya ang bahay na ito. Pagkatapos ng hapunan, tumunog ang kanyang cell phone, at tinutulungan niya si Evelyn sa paghuhugas ng mga pinggan sa oras na iyon.

Hindi agad naniwala si Sean sa kuwento ni Evelyn, dahil ang usapin ay tungkol sa pinakamamahal niyang nakababatang kapatid. Mas mabuting harapin silang dalawa at alamin ang totoo. Pagkababa niya ng telepono, lumapit siya kay Evelyn. "Miss Evelynn, mukhang hindi ka pa nakakakain ng hapunan. Gusto mo bang kumain muna? Pagdating nila, saka ko sila tatanungin." Ngumiti nang bahagya si Aerial at sumagot, "Salamat, Mr. Carbonel. Ituloy mo na lang ang trabaho mo. Hihintayin ko na lang sila rito."

Umiyak ako sa mga bisig ng aking kaibigan, inilabas ang lahat ng sakit at kalituhan na kanina ko pa pinipigilan. "I'm always here for you. Bakit hindi ka na lang sumama sa akin sa Lancaster?" tanong niya sa akin. Sa pagkakaalam ko ay may farm ng apples at grapes ang pamilya ni Evelyn sa Pennsylvania. "But my life is in Henderson, Eve…" Siguradong ang nasa isip ni Evelyn ay dahil doon ako nagtatapos ng pag-aaral. Pero ngayon na nawala na ang nanay ko, kahit mahirap ay kailangan kong bumangon at magpatuloy sa buhay. Many things are demanding my attention, including spending more time with Bronn Martin...

mas malakas na, nanginginig ang boses ko. Unti-unting kumunot ang noo niya, parang nasisilaw. Pagkatapos ay marahan siyang gumalaw, halos hindi mapansin kung hindi ka nakatutok. Dahan-dahan… napadilat ang mga mata niya. Mas malinaw kaysa kanina. Mas buhay. “Mom!” lumapit ako agad, hinawakan ang mukha niya nang marahan. “Mom, it’s me. Evelyn. Nandito ako.”

Binaba nito ang lumang gitara at maingat na tumayo, ganoon rin ang ginawa ng matandang babae. "Mr. and Mrs. Del Rosario, magandang umaga po," paos ang boses ni Tito Manuel. Magaan na ngumiti ang matandang babae, ang mga mata ay may dalang init, "Handa na ang almusal. Kung hindi niyo mamasamain, gusto niyo bang sumabay?" Marahang umiling si Evelyn, ang boses ay mababa, "Salamat pero hindi na po." Sandali siyang tumigil at nilingon ang mga buhay na buhay na hayop.

Pinagbuksan kami ng pinto ng isang katulong, at habang naghihihntay sa sala at umiinom ng apple juice, panay ang bulong sa akin ni Josh. “Tita Evelyn is a clean freak. Ayaw niyang may nagagalaw sa mga gamit niya, kaya ‘yang throw pillow, huwag mong aalisin diyan ha.” sabi niya sa mahinang boses. Inabot niya ang alcohol na nasa ibabaw ng center table at nagbuhos sa kamay niya, bago siya nagbuhos sa mga kamay ko. I winced awkwardly as I looked down at my feet. Tinanggal din namin ang aming mga sapatos. Mabuti na lang at carpeted ang sahig, kung hindi ay baka kulay itim na ang medyas ko ngayon.

Sabi ko at sabik na lumapit kay Evelyn na kinuha ang mangga na nasa panghuling naka hilera na cottage. "Mabuti ka pa ma'am Ivory hindi maarte. Hindi gaya ni ma'am Dainne." Bulong ni Evelyn sa 'kin nong makalapit na kami sa cottage na pupunthan namin na ikinatawa ko. M*aldita ako, nilulugar ko lang talaga.