Shed Tears Novels & Stories

“Do not be ashamed. It’s only natural for people to cry whether you are a man or woman. Tears has no weight, but it surely carry heavy feelings, at kung masyado ng mabigat ang lahat ay kailangan na natin itong ilabas.” Hindi na pinigilan pa ni Andrea ang kaniyang sarili at hinila si Leopold palapit sa kaniya. Alam niya kung gaano kasakit ang mawalan ng mahal sa buhay dahil naranasan na niya ito noong mawala ang kaniyang ina. At alam niyang sa mga sandaling iyon ay yakap lamang at pag unawa mula sa iba ang tanging makapagpapagaan ng lahat. By experiencing pain and shedding tears, a man will become a man. It’s okay to cry but we have to move on for the sake of those people around us.

Unti-unting nadurog ang puso niya nang makita ang tahimik na pag-iyak ni Ada. Lumapit agad si Shiela. Namumula na rin ang mga mata nito. Siguro dahil matagal na rin itong nagtatrabaho sa studio. Hindi lang iyon basta trabaho para sa kanya. Parang tahanan na rin. Dahan-dahang pinapatahan nina Kaizer at Shiela si Ada. “Ada… please. Don't cry too much,” pakiusap ni Kaizer. “It's not for the baby.”

tinig ng apo niyang biglang dumami ang salita nang nakita ang ama. "Oh, I'm sorry darling. I'm just happy to see you finally. Someday when you become adult you will understand the two kinds of tears. But for now, go and hug too your grandfather." Nakangiting tinitigang muli ni Shainar Joy ang apo bago ipinasa sa asawang halatang nagiging emosyunal na rin.

pinunasan niya ang luhang tumulo galing sa mga mata niya. I tried to wiped my tears but it's flowing endlessly. "Akio.. baby. From this day forward we're going to build as one. You will be my partner in everything. You will be part of me. You are going to complete me." Her tears rolled down in her cheeks.