Shed Tears Novels & Stories

Sobrang saya! Hindi siya nagsalita. Nanatili kaming magkayakap na dalawa hanggang sa mahimasmasan ako. Unti-unti akong kumalas sa yakap pero magkaharapan pa rin kaming dalawa. He gently caress my cheeks and carefully wipe away the tears I made. "Then why are you crying if you're happy, wife?"

Paano pa kaya rito kapag nalaman na nito? Ayaw niyang makita ang mga luha nitong nasasaktan. Ayaw niyang marinig ang mga pagtangis nito dahil sa pagkawala ng kanilang anak. Hindi niya kaya iyon. Hindi para sa babaeng mahal niya at sa pamilyang noon pa ma'y pinangarap niya na kasama ito. Stefano felt the movement of Leila's hand that he was holding. He quickly wiped his tears and looked at her.

Napaigtad ako ng pagak siyang tumawa at marahas niyang pinunasan ang luhang kumawala mula sa mga mata niya. "These tears secretly flow down on my cheeks every night, Serene." Napailing siya. "Akala ko ubos na, meron pa pala." He let out a deep sigh. "Fine, if you don't want me to explain myself to my daughter, please explain it to her. I don't want to do the same mistake twice, Serene. You've already misunderstood me and that's enough."

CHAPTER 395 "Pasensya na po kayo tay kung iniiwasan po namin kayo. Hindi nyo naman din po kami masisisi ng mga kapatid ko kung sasama ang loob namin sa inyo dahil sa nangyare kay nanay," sagot naman ni Shiela kasabay ng paglandas ng luha nya sa kanyang pisngi dahil naalala na naman nya ang kanilang ina na umasa sa pagbabalik ng kanilang ama. Kaagad din naman nyang pinunasan ang kanyang luha gamit ang palad nya.

The rain was no longer a mere weather phenomenon; it had become a symbol of their shared pain and heartache. And amidst the rain and thunder, Summer's cries became a cathartic release, a way to let go of the love that had become a burden. The heavens wept alongside her, a reminder that even in the darkest moments, nature itself understood the depths of human emotion. Summer's tears mixed with the rain as she allowed herself to grieve the loss of not only a relationship but also a friendship that had once been the cornerstone of her life. The rain-soaked streets bore witness to her pain, a testament to the love that had been shattered by betrayal. And as the storm raged on, Summer walked forw

Bumaba ang tingin niya sa akin at iniangat ko ang tingin sa kanya. He might lose his endorsement because of me. "Sorry din po sa nangyari, Sir." I bit my lower lip. "Why are you sorry?" he asked. Nakakunot pa ang noo. "Kasi baka po masira ang career mo dahil sa nangyari..." sagot ko, bumaba ang tingin ko sa sapatos ko. Nasira na iyon. My Converse shoes that I got for myself after I've done many comissions to save money for it. 3 years old pa lang iyon ngunit nasira na dahil sa pangyayaring naganap kanina.

Tulad nang gabing yon ay duwag parin ako! Ang nuoy naka yukong sabi ni Leigh habang kinukubli ang kanyang mukha sa kanyang palad at duon ay umiiyak at nasasaktan dahil sa pag hihirap ng kanyang kaibigan, at sinisisi ang kanyang kanyang sarili at hinahangad na kung maibabalik nya lamang ang panahong iyon, ay gagawin nya ang lahat ng saganun ay hindi na maranasan pa ni Hanna ang sakit sa malagim na mga pangyayaring iyon.

Pinaupo niya ito sa kandungan niya sabay niyakap at hinalikan. "I love you so much!" "I love you too mommy!" response ni Kyle at hinalikan si Shun sa pisngi. "Don't cry, I hate it." napaismid si Shun sa narinig kay Kyle. "You know why mommy cried? Because I'm happy. It doesn't mean I cry because I'm sad, no it's not. Best thing to call for it is, tears of joy." paliwanag ni Shun at biglang lumungkot mukha ni Kyle.

paalam niya kay Hera na abala sa kanyang ginagawa. Tumango ito sa kanyang sinabi. " Ok. Please close the door when you leave. Thank you " Hindi man lang ito nag abalang magtaas ng tingin sa kanya. Napataas naman ang kanyang dalawang kilay bago nagpasyang tumalikod at nagtungo na ng pintuan. " If you need help just tell me. " pahabol niya pa rito bago pinihit ang door knob at binuksan ito.

Tumigil ako sa pag iyak at pinunasan ang mga luha ko, this pain is always here, no matter what I do, nandito lang to palagi sa tabi ko at di ko alam kong kailan to mawawala. "Come on, let's sleep na, Tabi tayo" she cheered me up at humiga kami sa kama habang niyayakap niya ako, I hold back my sob. For the sake of god Faye, huwag na huwag mong ibuhos kahit isang luha sa mata mo para sa lalaki. Maraming lalaki sa mundo, may matitino at hindi dapat ako manghihinayang sa walang kwentang mga lalaki. I just layed there with Sherlyn with a broken heart but I didn't let my tears fall. I promised myself na I won't cry for him anymore.