Heroes Shed No Tears Novels & Stories

Love is a battle and her tears are my hardest rival. She's my treasure and I'm her brightness shield, with her tears I was defeated.

Ang kanyang mga palad ay nakadikit pa rin sa makapal at malamig na bulletproof glass ng shutter, ngunit wala na siyang makita kundi ang makapal at itim na usok na unti-unting pumupuno sa kabilang bahagi ng salamin. Wala na ang putok ng baril. Wala na ang boses ng kanyang amang humihingi ng saklolo. Wala na ang nakatatakot ngunit kalmadong tinig ni Hector. At higit sa lahat… wala na si Khier.

Hindi ko na siya tinignan pa at binuhat na lang ang anak ko papunta sa kama at pinatahan. Ang ayaw ko ay umiiyak ang anak ko dahil sa sakit na nararamdaman niya. Bata pa si Altar at ang mga nakikita at naririnig niya mula sa pag-aaway namin ng Dad niya, hindi 'yon nakabubuti sa kaniya. I don't want to see my son crying because of his dad.

Ang bedsheet na kinahihigaan niya ay naging kulay pula na sa dami ng dugong lumabas mula sa mga sugat na natamo. Serge is beside me, calmly watching all of my attacts. Ayaw kong tumigil, gusto ko pang marinig kung paano sumigaw ang lalaki sa sakit, kagaya sa kung paano niya abusuhin ang sarili niyang anak. His cries and shouts satisfy me. It roared on my ears like a fucking good music. I never really have a bad taste for music, huh? I smirked and looked at Serge. “I'm done. Do whatever you want to him now.”

“Pili lang ang kinakaibigan niya. Mailap siya at hindi siya basta-basta. Oo, madalas siyang tingnan na parang walang puso, pero mabait ’yan. Aurora Pearls has a unique attitude, at masuwerte ang mga nagiging kaibigan niya. She’s strong, as you can see, nang mamatay ang ama niya. She didn’t cry, dahil ayaw niyang ipakita ang kahinaan niya. She’s strong, but deep inside? She’s brokenhearted. Nasasaktan iyan, pero hindi lang halata. Magaling siyang magtago ng totoong emosyon, e.

“H-He’s…. he’s dead!” Jade stuttered while crying. Hingal, namumutla at halos hindi makapagsalita ang bawat isa. Tila nawala ang tama ng alak na ininom nila. Unti unti nang sumisikat ang araw at tumatama ‘yon sa kanilang pawisan na mukha. Sakto ang oras ng pagbaba nila sa bundok at nang marating ang sasakyn nila.

Umatras si Gerald habang sinabing, "Hero, tumigil ka. May talent ka sa ika-sampung antas at may hawak kang banal na espada. Sa hinaharap, tiyak na magiging kandidato ka para maging Immortal. Handa akong sundan ka! Kahit anong mangyari, hindi mo ako mapapatay ngayon. Siguradong hindi mo masisira ang kalasag ko. Bakit kailangan mong mamatay kasama ang isang tulad ko?" Ilang beses pang sumubok si Jordan. Pagod na siya, ngunit hindi niya masira ang kalasag ni Gerald. Pagod na pagod si Jordan kaya napaluhod siya sa lupa. Tanong niya, "Senior, hindi ko ba talaga masisira ang shield ni Gerald? Kahit ang divine sword na ginamit mo ay hindi kayang basagin ang shield niya?"

He looked away because his eyes got hurt and anytime by now he knows that the tears will fall from his beautiful eyes. "Nice to meet you, bro." bati ni Helios sa kanya pero walang atubiling umalis siya sa harapan ng dalawa. Helios mocked him for being disrespectful. He didn't care at all. He was hurt and broken into pieces. No matter what he say to him. It will never erase the fact that Erich hurtful words make him in so much despair. Sobrang bilis ng hakbang ng kanyang mga paa palayo. Tila walang katapusan ang kanyang paglalakad sa kawalan. Nagsimula na rin tumulo ang luha sakanyang mata. Hindi na niya iyon nagawang pigilan pa. Ganito talaga siya magmahal at ganito rin siya pag nasasaktan.

Tears roll down my face I can't replace And now that I' strong I have figured out How this world turns cold and it breaks Through my soul and I know I'll find Deep inside me I can be the one. "Hershey.."bigla siyang nagsalita. At seryosong tumingin sa mata ko. "hmm."hinintay ko siyang magsalita ulit. "pag ba niligawan kita may pag asa ako?"aniya kaya napatingin naman ako sakanya, hinintay kong sabihin niyang 'joke lang' pero wala, seryoso siya. Para maging joke lang. I will never let you fall

The man said "I heard that your tears can heal anyone." My gaze went to Aqua and I saw a glimpse of confusion in her eyes. It was like she was not expecting this to happen. But then, she forces herself to smile. “Nice to meet you too. My tears can help them heal, but I can’t bring back someone who is already dead. I hope you enjoy your visit here.”