Shed Tears Novels & Stories

Bumaba ang tingin niya sa akin at iniangat ko ang tingin sa kanya. He might lose his endorsement because of me. "Sorry din po sa nangyari, Sir." I bit my lower lip. "Why are you sorry?" he asked. Nakakunot pa ang noo. "Kasi baka po masira ang career mo dahil sa nangyari..." sagot ko, bumaba ang tingin ko sa sapatos ko. Nasira na iyon. My Converse shoes that I got for myself after I've done many comissions to save money for it. 3 years old pa lang iyon ngunit nasira na dahil sa pangyayaring naganap kanina.

Tulad nang gabing yon ay duwag parin ako! Ang nuoy naka yukong sabi ni Leigh habang kinukubli ang kanyang mukha sa kanyang palad at duon ay umiiyak at nasasaktan dahil sa pag hihirap ng kanyang kaibigan, at sinisisi ang kanyang kanyang sarili at hinahangad na kung maibabalik nya lamang ang panahong iyon, ay gagawin nya ang lahat ng saganun ay hindi na maranasan pa ni Hanna ang sakit sa malagim na mga pangyayaring iyon.

Pinaupo niya ito sa kandungan niya sabay niyakap at hinalikan. "I love you so much!" "I love you too mommy!" response ni Kyle at hinalikan si Shun sa pisngi. "Don't cry, I hate it." napaismid si Shun sa narinig kay Kyle. "You know why mommy cried? Because I'm happy. It doesn't mean I cry because I'm sad, no it's not. Best thing to call for it is, tears of joy." paliwanag ni Shun at biglang lumungkot mukha ni Kyle.

sa puntong ito ay hindi na napigilan ni Jade ang pagkabasag ng kanyang tinig. “Hey,” ang malungkot na sabi ni Sheril saka tinapik ang balikat niya. “It’s okay,” anito sa kanya. Noon kumawala ang emosyon ni Jade. Pero mabilis din niyang pinahid ang mga butil ng luha na pumatak mula sa kanyang mga mata. Pagkatapos ay huminga ng malalim para pagluwagin ang kanyang dibdib saka pinilit na ngumiti.

paalam niya kay Hera na abala sa kanyang ginagawa. Tumango ito sa kanyang sinabi. " Ok. Please close the door when you leave. Thank you " Hindi man lang ito nag abalang magtaas ng tingin sa kanya. Napataas naman ang kanyang dalawang kilay bago nagpasyang tumalikod at nagtungo na ng pintuan. " If you need help just tell me. " pahabol niya pa rito bago pinihit ang door knob at binuksan ito.

Tumigil ako sa pag iyak at pinunasan ang mga luha ko, this pain is always here, no matter what I do, nandito lang to palagi sa tabi ko at di ko alam kong kailan to mawawala. "Come on, let's sleep na, Tabi tayo" she cheered me up at humiga kami sa kama habang niyayakap niya ako, I hold back my sob. For the sake of god Faye, huwag na huwag mong ibuhos kahit isang luha sa mata mo para sa lalaki. Maraming lalaki sa mundo, may matitino at hindi dapat ako manghihinayang sa walang kwentang mga lalaki. I just layed there with Sherlyn with a broken heart but I didn't let my tears fall. I promised myself na I won't cry for him anymore.

At pinanood niya ang ilan sa kanila na nakaligtas, lumuhod, nakayakap sa chest box na nagsasabing ligtas na ang kanilang mga buhay at maaring pang makapagpatuloy hanggang sa susunod na laro o higit pa kung sila ay suswertehin. It was heart-wrenching to watch. She can feel the pain and the sorrow as her tears started to brim on her eyes. She looked away immediately to contain her tears back but a single, lone tear escaped when she turned her back.

Lahat-lahat ay bumalik sa aking ala-ala. Napabaling ako ng may mag-abot sa aking isang lalagyan ng tissue. "Wipes your tears, Alistair. Hindi p'wedeng makita niyan ni Axel. Huwag mo na isipin ang nakaraan mo. Maayos ka na. Maayos na kayong dalawa ni Axel. Malakas na hindi katulad noong una kitang nakita." Napa-angat ang aking tingin at nakita ko si kuya Reed na malaking ngiti ang binigay sa akin.

I made her cry many times. Gusto ko na sa bawat luha na nalabas niya ay mapalitan ko 'yon ng mga ngiti sa labi. Gusto ko na kapag umiyak ulit siya ay dahil sa saya na. Gusto ko iparanas sa kaniya kung paano ba talaga ako magmahal na... hindi siya napapaiyak... hindi siya nasasaktan... hindi siya nahihirapan. Kasi gusto kong maramdaman niya kung gaano ako kasarap magmahal. I don't want her to cry anymore because I hurt her again. If love has equal tears then I'm ready to cry just so she won't cry anymore. I'm Dawn Magen Villafueno her brightness shield and she's Poena Heart Nazario my treasure. Love is a battle and her tears are my hardest rival.

papunas punas siya ng luha gamit ang likod ng mga palad at pansin niya na napatiim bagang si Drear. “Pumunta ako kasi baka kako kung ano-anong sinabi niya sa iyo at maniwala ka, tapos… tapos magalit ka sa akin. Kamuntik pa akong hindi makapasok, mabuti na lang matigas ang apog ko. Kaya lang bakit galing dito si Shae? Totoo bang hindi mo na ako mahal… kahit mahal kita?” She finally dropped her gaze but Drear remained stoic on his feet.