Short Declamation Piece About Life の小説・ストーリー

Life has never been good to me. Palagi lang niya akong pinapatikim ng saya—ng pagmamahal ngunit agad din namang binabawi. It's easy to find something that can make you laugh, but all of it is actually short-lived. Too shallow. When you're happy, life always has a way of throwing you curve balls, problems, and events that will take your temporary happiness away from you.

"Jennica, siguro dapat sundin mo ang puso mo. May gusto ka kay Darf? Kahit sinabi mo na layuan mo siya, iyon ang sinasabi ng isip mo, maging makatwiran. Pero paano naman ang puso mo, ano ang sinisigaw nito, out sa iyo? Ang buhay ay maikli. Maraming bagay na dapat mong gawin sa mundong ito, ngunit ilan sa mga bagay na iyon ang maaari mong gawin, aktwal na gawin, at makamit sa buong buhay mo? Ang pinakamaliit na dapat mong desisyonan ay isang bagay na makapagpapasaya sa iyo."

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

sabi ko " I know the meaning but I dont know the feeling." Likewise. I don't know what Life is. I can see it but I don't think that applies to me as well. " Hmm life? In my perception life is everything you see. That guy over there. That tree . Life contains Happiness , sadness, pain, anger, humiliation, jealousy, vain, poverty , disaster etc no need to specify." Yan ang tanging sagot ko. I took the advantage of being a consistent general whenever I say something so unsure. " This world is really so cruel these days." sabi nya

putol ko nang magsalita si ate na huminga muna ako tuloy-tuloy ang pagsasalita ko. "Ang nasa isipan nila kasi ang pinapakialaman nila ang buhay nila at hindi buhay ng idolo nila, ate hindi nila ito buhay at sarili—na dapat pakialaman buhay natin 'to hindi sa kanila tao rin tayo at nang kapwa celebrity natin, ano—tao rin tayo at may sariling pag-iisip na dapat gawin sa buhay natin hindi nila dapat pakialaman ang buhay natin kung ano man ang gusto nating gawin." sabi ko ulit sa ate ko.

Kung hindi, magkakaroon pa ng part two ulit ang librong ito. No. Readers already longing for the Herald Couple kaya… Awat na tayo. At sana paawat na din si Vanessa sa kadramahan niya. Ang masasabi ko lang… Life is like a camera. Focus on what's important. Capture the good times, develop from the negatives, and if things don't work out, take another shot.

sabi niya at tumayo sa swivel chair. Love is a self-destructive instrument that devours mankind. "Pero wala naman akong pakialam kahit mamatay sila, they die and I gain profit," sabi niya at tumawa. "Hinihiling ko nga na mamatay na sana kayong lahat para mawala na ang tanga at bobo sa mundo para tanging katalinuhan lang ang maghahari sa buong mundo at wala ng tanga-tangang mga tao."

Pagkaraan ng ilang segundo ay muli ring nagsalita si Caden. “A short pain is better than a lifetime of suffering.” At pagkatapos noon ay agad nitong pinatay ang tawag. Tunay ngang walang mas malupit kaysa sa paghihiwalay ng dalawang taong mahal ang isa’t isa habang buhay at kamatayan ang nakataya... ---

Pero mas gusto ko yon, mas madali kasing ikaw yung masaktan kaysa ikaw yung makapanakit ng iba. Mapait akong ngumiti at saka isinaoli ang ang card doon sa shelf. Wala doon ang gusto kong sabihin. Hallmark cards are sweet but only expresses a general feeling. Hindi naman pang-sambayanan ang nararamdaman ko. Kung isusulat ko naman ng mahaba, tiyak na hindi niya babasahin, kung sasabihin ko naman, pupwedeng hindi din pakinggan.

She married her work. Muling humapdi ang lalamunan niya sa sinabi nito. "I'm... I'm sorry, Ms. Elle. I know you've expected more to me than this." Ngumiti ito at hinawakan ang kamay niya. "I have expectations from you, alright. But that doesn't mean you have to live by it. We don't live our lives for pleasing others. We do the things we want to do because that's the only way we would live. Besides, life is too short to be unhappy. Do you understand?"