Short Declamation Piece About Life Novels & Stories

Hindi ako sumigaw, hindi ako nagpakita ng galit, kundi nanatiling kalmado at tapat. “Maaaring alam mo ang mga pangalan at kwento ng aking buhay, Trixie,” panimula ko nang malinaw ang boses. “Maaaring nakapaghanda ka ng mga papel at litrato na tila totoo. Ngunit ang pagkatao ay hindi lamang nasusukat sa mga salita o dokumento. Ito ay nasa puso, sa alaala, at sa katotohanang hindi kayang gayahin ng sinuman.”

Asta's Pov I'm in my deep thought ,I started to question my life existence .Joke it's a prank .Bakit ko naman kukwestiyunin ang life existence ko haler ang ganda , ganda ko kaya kung wala ako .Wala yung definition ng salitang maganda sa mundong ibabaw na to.Alam kong binubuhat ko ang sarili kong bangko pero pure honesty lang ang sinasabi ko .Dapat i-accept na natin ang katotohanan.

“Relax your shoulders. Let your body flow.” Habang tumatagal, tinuruan din niya ako ng basic self-defense. Paano lumaban gamit ang mga simpleng galaw na maaaring makapagligtas ng buhay ko sa delikadong sitwasyon. “Never hesitate,” sabi niya sa akin. “Your hesitation could mean the difference between life and death.”

“Mabilis niyang na-realize na palabas lang ang lahat. Kaya nakisakay na rin siya sa acting.” Malamig na bumuntong-hininga si Nicole at mapanuyang nagsalita, “Dog thing! Hanapan mo agad ng paraan para makulong siya habambuhay! Mas maganda pang mabuhay siya sa kulungan kaysa mamatay agad. Alam mo ba, ang ganitong klaseng paghihirap—life sentence, mas malupit pa kaysa kamatayan. Life is worse than death, ‘ika nga. That’s real revenge.” Napangiti si Karylle. “I’ll work on it,” sagot niya na may bahid ng kasiguraduhan.

Pero paano? "Kaya kung gusto mo pang mabuhay, matuto ka sa sarili mo. Marami ka pang hindi alam na dapat mong malaman. And take note na hindi kita tinatakot. Binabalaan at pinaaalalahanan lang kita. Dahil sa bawat araw na darating sa 'yo, may mga gabi ka ring bangungot. Hindi mo alam kung hanggang kailan magtatagal ang buhay mo rito. You're just like us, weird and merciless. Kaya ka nga ipinatapon ng tita mo rito, hindi ba? And if you want to prolong your life, be weird and merciless. That's the only way para mabuhay," pagpapaliwanag ni Mendel sa 'kin. "H-Hindi ako tinapon ng tita Judie ko rito. At hindi weird and merciless ang tingin niya sa 'kin," pagtatama ko sa sinabi niya sa 'kin kanina

Like, never. "That's absolutely fine," I replied. "Lumaki kang mahirap, wala kang dapat ipag-adjust. But my case is different. Lumaki akong may gintong-kutsara sa bibig. Hindi ako umuulit ng damit. Ang phone ko pa halimbawa, gaano man kamahal o kaganda, kapag dumikit na sa lupa ay itatapon ko na. I lived a luxurious life. Hindi ganito!" I opened my arms outstretched, emphasizing how much this life disgusts me.

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

pagpapatuloy ko. Nag-smirk muna siya bago niya muling binalik ang tingin sa sunset, “Masyadong maiksi ang buhay para magalit at malungkot. Kailangan lage tayong masaya dahil isang beses lang tayo mabubuhay.” “No,” I calmly responded, “Life is long enough to enjoy it. Be happy and do what you must,” I paused when I sensed his gaze fix at me, “We live everyday and we only die once.”

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Ang kanyang mga galaw ay napakalumanay at puno ng pagmamahal habang nagsalita. "Oh, silly girl... please don’t worry about this little thing. Truly, nothing else in this world matters hmm? not pain, money, anger…none of it matters half as much as life itself, and especially not as much as you. You are the most precious thing I have, and nothing can ever change that."