Novel & Cerita Short Letter To Friend

Gusto ko siyang manatili sa buhay ko bilang kaibigan dahil alam kong hindi siya mawawala. It's better to be friends than lover's, because friendship can last a lifetime. Lumipas ang isang linggo habang nasa kusina ako at nagluluto ng hapunan ay tumunog ang cellphone ko. Nakita ko agad roon ang pangalan ni daddy kaya dali–dali ko naman iyong sinagot. "Dad?" "Anak? Kamusta ka na diyan?" "I'm doing fine dad, ikaw? Kamusta ka na? Sinusundan ka pa rin ba nila?"

Nilabas niya ang cellphone at napansin kong abala siya sa social media account niya. “Thank you nga pala sa pag-accept sa ‘kin kagabi.” In-add ko kasi siya sa social media na agad naman niyang in-accept ang friend request ko. “No problem, we’re friends.” Naks, friend daw kami. Sana soon madagdagan ng ‘boy’ ang ‘friend’. “So, mamayang lunch ba… pwedeng sabay tayo?” “Sure.” “Really, how about your friend na binanggit mo last time?”

Sa halip na isend yung nai-type ko nang reply sa kanya ay dinilete ko na lang ito. At dahil nagpaalam naman na siya ay pinindot ko na lang 'yung like emoji bilang response sa kanya. Kaagad na lumabas ang status na active 1 minute ago sa friendsbook niya kaya ki-nlose ko na lang din yung chat box naming dalawa.

“Can we start talking business?” “Sure. Anong maipaglilingkod ko sa’yo Miss Gomez?” “Drop the formality first, please. Just call me Margie.” “Margie, yan ba ang tawag ng friend mo sa’yo?” “Nang mga nakakilala sa akin. My friend call me a different name.” “Ibig sabihin hindi pa ako kasama sa mga kaibigan.”

One of my best friends. ***********

Binuksan ko ang sulat, it has an elegant hand writing, just like the first one. Dear Sayuki, Hello, akala mo siguro hindi na ako susulat ano? Well, sorry ka na lang kasi eto ulit ako. At matatagalan na talaga yung sunod. I just want to say please smile always, if you’re feeling bad, just remember this letter. I hope you had a great day. Smile. Love, Admirer.

Dahil doon ay parang na konsensiya na'ko sa diko pag paalam dito. "A-Ah O-opo okay lang po ako." maliit kong ngiti dito. "Sige mamaya lumalabas kana ah?? Kung may problema ka kausapin moko?" "Opo sige po salamat po." Matutulog Sana uli nang makatanggap ako ng message mula kay Atlas. "Hey bakit Hindi ka pumasok?" then one more message form him. "Are you sick ba?" I know na sa tagal na namin mag kaibigan ni Atlas alam ko na hindi lang basta friend ang turing niya sakin.

Bumalik ako sa friend request at ilang segundo ko pa itong tinitigan bago tuluyang pinindot ang accept. ‘Baka may kailangan lang…’ Halos kasunod lang noon— may pumasok agad na message. From: Calisto Sheeran. Nanlaki ang mata ko. ‘Ang bilis?’ Binuksan ko agad. Sir Calisto: Good evening, Miss Laurent. Sorry for messaging this late. Napaupo ulit ako sa kama, bahagyang napaayos ng upo kahit ako lang naman ang nakakakita.

Enjoy reading guys. Thank you so much to those who supported "Loving My Bestfriend"..I am just an amateur writter but you guys boosted my confidence.

Sa narinig ni Ley ay ramdam niya ang emosyon na nagmumula sa kaibigan kaya naman nang lalakad na ito at lalagpasan siya ay hinarang niya ito at niyakap. "Hmmmm I am sorry ... siguro tama nga silang lahat na tanga ako, hmmmm sinubukan ko naman na sana huwag na lang siya pero hindi ko kaya...hmmmm you are a very good friend I have ever had...I felt the sincerity within you...hmmmm sobrang mami-miss kita"