Short Quotes About Confidence Novels & Stories

"Sige lang. Laugh all you want." And she did! She really laughed her ass off! I just rolled my eyes at her. "Okay." She said then took a very deep breath nang tila ma-satisfy na siya sa pagtawa. "Okay, sorry. Tama naman ang sinabi mo at keri na rin naman ang pronunciation mo. Natawa lang ako dahil sa confidence mo. Iba eh. As in, ang taas ng level ng confidence mo habang sinasabi mo ang, 'Gwapa ko'. Wala pa kasi akong nakita at nakilala na sinabi ang mga salitang 'yun nang ganoon kataas ang confidence. Para bang naniniwala ka talaga na maganda ka." Nakangisi niyang sagot sa akin.

segunda ni Ate sabay kindat pa kay Mama na wari mo'y nang-uuto. Totoo naman, mas kamukha ni Ate si Mama. Ako kasi, combination nina Mama at Papa. Pero kahit na gano'n, alam ko sa sarili ko na maganda pa rin ako kahit anong mangyari. Una kasi sa lahat, ma-bo-boost mo 'yung confidence mo kapag naniwala kang maganda ka. Kung sasabihan mo 'yung sarili mo na hindi ka maganda, na panget ka, na tila ba mababa ang tingin mo sa sarili mo, mas lalo mo lang ida-down 'yung sarili mo. Kaya dapat maging confident lagi kung anuman ang itsura mo.

"Alam mo, sayang ka. May potential ka, pero parang laging may takot. Kung gusto mong mag-shine, kailangan mong lumaban." Parang may sumiksik na lamig sa conference room. Tahimik si Sophia saglit bago nagsalita. "Appreciated ko ‘yung mga input mo, pero kailangan kong pagkatiwalaan ‘yung instinct ko. Pinag-isipan ko 'tong concept na 'to." Sa isang iglap, napawi ang ngiti ni Veronica. "Fine," malamig na sabi. "Pero wag kang magsisisi kung maging boring ang gala mo. People remember those who take risks."

She proudly said. Umiling ako habang nakangiti. "Kung ganyan ka naman pala ka-confident, then don't come at me, accusing me with things na hindi ko naman ginagawa. Kasi kung talagang may tiwala ka sa fiancé mo at kung may tiwala ka sa sarili mo, hindi mo ako pupuntahan dito para lang akusahan ng mga walang katuturang bagay." Nakangisi kong sagot sa kanya.

Humugot naman ako nang malalim na hininga pagkatapos ay tumingala sa kaniya bago magsalita. "Kung malaki ang tiwala mo sa ibang tao, dapat mas malaki ang tiwala mo sa sarili mo, Jos. Kapag pinanghihinaan ka ng loob lagi mo lang isipin na, kung kaya ko, then kaya mo rin," sunod-sunod na paalala ko sa kaniya. "Thank you, Eli. Thanks for the courage," muling pasasalamat niya sa akin.

“I just… want everything to go smoothly. I don’t want any mishaps.” Isadora lumapit at bahagyang hinaplos ang balikat ng anak. “Clarissa, listen to me. It’s okay to feel nervous. But always remember: confidence is your strongest ally. Show them who you are. Let them feel your presence without saying a word.” Huminga si Clarissa, siniseryoso ang bawat salita ng kanyang ina. “I’ll do my best. I promise.” “Good,” sabay ngiti ni Isadora. “And remember, no matter what happens, no one can diminish your worth. Not tonight, not ever.”

Sabay kinindatan ako, at umayos sa pagkakaupo na para bang magle-lecture na siya sa akin. “First lesson,” simula niya, sabay taas ng daliri na parang may papanumpain. “Confidence. Pero hindi ‘yung tipong confident ka lang kasi mayaman ka o kilala ka. Dapat ‘yung chill na confidence, ‘yung hindi pilit.” Tumango ako, sinusubukang intindihin ang sinasabi niya kahit ang totoo ay parang hindi naman ata ‘yun ang need ko. “So... paano ba yung chill na confidence? I thought I already had it.”

“You'll be fine.” “Wish me luck.” Hindi siya agad sumagot. Sa halip, marahan niya akong niyakap. “I'm not wishing you luck.” Napakunot-noo ako. “Bakit?” Dahan-dahan siyang lumayo at tiningnan ako sa mga mata. “Because you don't need luck.” “You need confidence.” Napangiti ako. “Okay.” “Go.” Tumango ako. Huminga nang malalim.

"You're young." Hindi iyon tanong. Hatol iyon. Nanigas ang balikat ko, pero hindi ako umiwas sa titig niya. "Age doesn't determine capability, sir." Bahagyang tumaas ang kilay niya. Isang reaksiyon lang—pero sapat para maramdaman kong sinusubok niya ako. "Confidence," sabi niya. "That can be dangerous... especially when it's misplaced."

“I feel dangerous.” Napatawa siya nang mahina. Habang inaayos ang final packaging ng gown at tux, tahimik akong nakaupo sa sofa. Iba pala ang pakiramdam kapag suot mo ang isang bagay na ginawa talaga para sa ’yo. Hindi ka nag-aadjust. It adjusts to you. Bago kami umalis, lumapit sa akin ang designer. “Remember,” sabi niya, “confidence is the final accessory.”