Short Story About Love Tagalog Mga Nobela at Kwento

Seryosong tinititigan ko siya sa kanyang mga mata. "Tita Flora, hindi naman po nawala ang pagmamahal ko para sa kanya kahit tatlong taon na ang nakalipas. Hanggang ngayon po ay mahal ko pa rin siya at hindi nagbago ang nararamdaman ko sa kanya," malumanay na sabi ko kay Tita Flora. Sinabi ko sa kanya ang katotohanan, hindi ako nagsisinungaling sa kanya. Bakit ko naman hindi sasabihin ang totoo sa kanya, 'di ba? Wala namang dahilan para ilihim ko 'yon sa kanya, eh, alam naman niya dati na mahal ko si David. Walang sense kung sasabihin ko na hindi na kahit mahal ko pa rin siya hanggang ngayon.

mahabang salaysay nito habang nakikinig ako. Ayoko pa sanang kausapin siya pero gusto ko ring itama ang maling alam niya. Unti-unti akong kumilos papihit paharap ng aking katawan hanggang sa makita ko siyang umiiyak. Napaupo ako at dahan dahan ko siyang niyakap. "Love, walang ganon. Hindi ko nga siya kilala at hindi ko nga siya nakita sa party." paliwanag ko kasi iyon naman ang totoo.

Natawa naman si Charlotte. "Complicated din ang takbo ng love Story nila noong kapanahunan nila. Naikwento na sa amin na mga apo nila kung paano nagkakilala sila Grandmama at Grandpapa noon. Napaka- intense ng pinagdaanan nila. Pero alam mo ba ang pinaka-natutunan ko....Love wins talaga palagi. At totoo talaga ang true love." wika ni Charlotte habang nakangiti. Kaagad naman akong kinain ng curiosity. Parang gusto ko din malaman ang love story nila Tita Carissa at Tito Gabriel. Kung paano nag-umpisa ang kanilang pag-iibigan.

puno ng pagmamahal na saad n'ya rito habang naglandas ang mga luha sa pisngi. "You're right wife, our love is bloody pero hindi iyan ang basehan para titigil tayo." Para sa kan'ya, maraming pagsubok man ang dumating— kung buo ang paniniwala mo at matatag ang panindigan mo sa sarili, lahat kaya mong lampasan, gaano man ito kahirap. "Kung gagawing pelikula ang love story natin, ano sa palagay mo ang magiging title?" nakangiting tanong n'ya kay Nicollai.

Seul x Basilyo Pt. 1 It was love at first sight...umm no...Let me rephrase that. What began as a small misunderstanding grew into love. It was love at first fight. Hindi ko akalaing sa dami ng lalaking naghahabol sa akin ay sa bading ako mahuhulog. Sa bading pa na nanlait sa boobs ko. “Itabi mo nga ‘yang patag mong bobita!” “A-Anong sabi mo? Nilalait mo ba ang boobs ko?” Mabilis kong ibinaba ang tingin sa boobs ko, cheking kung nag-deflate ito without me knowing.

biro ko habang sinusubuan ko siya ng prutas. “Eh kasi naman, kung makikilala mo si Ate Ingrid, siguradong magiging wild din ang love story niya!” tugon niya at nagtawanan kami. Habang pinagmamasdan ko ang masayang mukha ng asawa ko, may kumirot sa dibdib ko. Hindi ko maialis sa isip ang posibilidad na may gustong manakit sa kanya.

Mapapagod lang ako sa walang kwentang bagay na ginagawa ko. Pag-uwi lang talaga ng lalaking 'yon at magtutuos kami. Matamlay akong napabuntong-hininga. It would be another long and boring day. Hanggang ngayon hindi ko pa rin alam kung saang lupalop ng mundo pumunta ang magaling kong asawa. Naalala ko tuloy 'yong kantang Isang Linggong Pag-ibig. Pagkatapos akong angkinin at pagsawaan basta na lang iniwan. Buti nga 'yong kanta umabot ng isang linggo. E ako? Dalawang araw lang. Ang saklap diba? Tapos para akong tanga na umaasa at nag-iisip na baka mahal n'ya ako. Na baka pag-ibig ang nag-udyok sa kanya para pakasalan ako. Meron kasi akong kilala na gano'on, na love at first sight. Pero sa akin

Sabi ko na lang. "Ganito na lang, kumain na mona tayo ng almusal para ganahan ka ulit at sumigla ang katawan mo. Sa una lang yan, sa susunod maapreciate na niya ang ginagawa mo kaya huwag mong sukuan. Ganyan na ganyan ako sa lola Amparo mo. Nong una naiinis ako sa lola mo dahil siya yong sunod ng sunod sa akin noon, siya yong nanliligaw sa akin, nagbibigay ng regalo na kung anu-ano. Hanggang sa hindi ko na natiis pa, pinahiya ko siya noon sa maraming tao. Huli ko na ma realize sa aking sarili na gusto ko din pala siya, at hindi lang basta gusto, -ng hindi na siya nagpapansin sa akin. Nagsisi ako noon, sana pala hindi na ako nagpakipot pa. Mas pinahalagahan ko ang ego ko, kaysa sa damdamin ng

Ngayon naman ay parang kilig na kilig itong malaman ang tungkol sa lovelife ko. “Syempre sa paningin ko siya ang pinakagwapo.” sagot ko naman. Nakita kong biglang pumakla ang mukha nito. “Ibig sabihin panget ang tatay niyan? Love is blind talaga.” anito na mukhang dismayado.

Noted Pagnainlove ka, Wag masyadong magpakatanga, Kasi hindi porket nag I LOVE YOU siya, May lovestory na kayong dalawa. Yeyy kung sino man ang may gusto magpagawa ng poem diyan? PakiPM po ako. Thanks for subaybay 😂