Short Story About Love Tagalog Novels & Stories

Hindi ito matatanggap ang ganitong klaseng kasinungalingan. "Nagbibiro ka lang hindi ba? Hindi totoo iyang sinasabi mo. Siguro pinaprank niyo ako at may hidden kamera na nakatutok sa akin ngayon 'no? Akala mo siguro hindi ko malalaman ang binabalak mo, April." Ang sabi ko habang nililibot ko ng tingin ang mga kamag-anak naming nakatingin sa aming dalawa habang may bakas ng lungkot sa kanilang mga mukha.

Sana ay maunawaan ninyo. Love: INDAY_STORIES

Kabanata 30 Halik --- I thought falling in love is impossible to me. I feel my heart beating and I know what it means. Kailanman, iniisip ko na hindi ako makakatagpo ng ganito. The flowers he gave me reminds me that I am still a little girl despite of my responsibilities. Naging ina at ama ako sa mga kapatid ko, though hindi ko kailanman na pinagsisihan iyon pero iba pala. Ibang iba pala. My heart suddenly soften. Nakaramdam ako ng ibang init... kakaibang kilig.

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

sagot ni Zas sa akin tumango na lang ako. "Salamat naman, Zas dahil maraming madadamay sa pag-aamok ng mag-asawa katulad ko sila." bulalas ko sa kanya umiling naman siya sa akin. "Mga lobo sila," sagot ni Zas sa akin. "Parang kagat ng bampira ang nakita ko," sabi ko sa kanya. Napatingin siya sa akin at nakita ko ang pagkunot ng noo niya hindi lang ako nagpa-halata sa kanya.

Nakapikit na hindi ko mabasa kung anong nasa isip. " You see, you're so damn beautiful. Kaya nagkakaganyan ang kaibigan namin. Pagpasensyahan mo na. Ngayon lang nailove to. " Sabi pa ni Kheed na nagbigay rason sakin para mapangiti.

Pag-angat ko ng tingin, nakita kong tumango ang karamihan. "Hey!" Sumingit ang isang teenager na nanonood sa akin. "Kapag ba na-in love ka sa mahirap ay hihiwalayan mo rin katulad ng ginawa ni CEO sa mama mo?" Hindi siya reporter katulad ng iba kaya masyadong bastos ang boses. I want to say 'yes' to her answer pero pinigil ko lang ang sarili ko dahil isang salita ko lang ay makakaabot na ito sa libo-libong mga tao.

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”

Nakaupo kami ngayon sa upuang kahoy dito sa ilalim ng puno ng niyog. Presko sa pakiramdam ang pwesto namin at maganda pang pagmasdan ang dagat sa harapan. “Naniniwala ka ba doon sa kwento tungkol sa secret lagoon?” tanong ko bago siya nilingon. Umiling siya. “No.” “Why? Ang ganda kaya ng story. Ang romantic although tragic ang naging ending,” sabi ko. “What’s romantic about that?” he asked. I shrugged. “The love they had for each other. Pinili nilang magtago nang magkasama at kahit sa kamatayan, hindi sila naghiwalay.”

“Huh? Wala. Curious lang naman ako. Eh, siyempre sa club maraming gumagawa nun eh, kahit saan.” “Hmm, huwag mo na ‘yang isipin. Ang mabuti pa kumain ka na tapos matulog ulit.” “Better, salamat besh. Alam mo ang swerte ko dahil nakilala kita. Ikaw lang ‘yong taong nakilala ko, maganda na may mabuting puso pa. Mami-miss ko ito kapag natuloy kana sa America.” “Aalis ako kapag stable ka na. Gusto kitang isama roon pero ayaw mo eh.”