Sikat Na Tula Sa Batangas Novels & Stories

inis na sabi ng batang babae. "Ahh basta." wika ng batang lalaki saka nginitian ang batang babae. "Itatago ko 'to at kung sakali mang magkahiwalay ang landas natin, ipapakita ko 'to sayo para maalala mo ako at ang pangako ko sayo." "Dahil nga may suyuang nangyari eh napagawa tuloy ako ng tula para sa kaniya.. Pinaghirapan ko talaga yun.

"Don't say something funny remarks on me, Brandon. Bakit ko naman kinakailangang bumili ng lupa? Kung lupa lang naman ang pinag-uusapan ay m-" "Marami ka non," putol niya sa mga sinasabi ko. I just look at him. Mukhang pati si Zackeriel ay naging interesado na sa usapan. "May malaking lupang ibinebenta sa Batangas. The area is greet! May mga tanim ng mga niyog at mangga. All you have to do is to purchase it and hire some men to harvest the crafts. Maalam ka naman sa pamamahala ng mga lupa diba. And-"

RENATA Welcome to Batanes! Napa-wow ako sa sobrang ganda ng lugar. Imagine, isa sa mga dinadayo ng mga turusta ang lugar na ito dahil sa malaparaisong lugar. Bundok, dagat, tanawin, at payapang kapaligiran. Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao.

Abot tenga ang ngiti niya habang naghihintay sa paglapit ko. Nang tuluyan akong makalapit sakaniya ay agad siyang tumayo. “Hi, my baby.. Did you miss me?” aniya na malawak ang ngiti. Napatingin ako sa mga dala niyang paper bags. Tatlong malalaking paper bags iyon. “Ano yang mga dala mo?” nakahalukipkip kong turan. “Sorry baby, I only visited you now because I went to Bataan. What I'm bringing are specialties from Bataan. All of these are my pasalubong for you. Give some to your inmates too.”

Para bang umurong saglit ang kanyang mga dila. “Ah, sa Batangas lang, Ate,” sagot ni Kikay sabay bitbit ng maleta. Pinilit niyang maging casual ang tono. “May bagong resort doon, gusto ko lang mag-unwind. Saglit lang naman ako, three days.” Nagtaas ng kilay si Ate Ikay, habang nakasandal sa handrail ng hagdan. “Batangas? Hindi na lang sa resort natin sa Cavite? At least doon, may mga tao tayo. Safe ka pa.”

THEY SPENT THE next days filled with laughter and bond with their babies. Binisita nila ang mga lugar na palaging bukambibig ng mga turista rito sa Batanes. Nakaka-amaze nga ring isipin na walang ni isang fast food restaurant ang nakapasok sa lugar na ito, making this place feels like a touch of old version kind of province.

He just smirked, “we’re in Laurel, Batangas to be exact.” Lalo akong nagulat, ni hindi manlang ako nakapag-ayos masyado, galing pa ako sa pag-iyak tapos ngayon ang layo ng narating ko na dapat Goto Batangas lang ang sadya namin, pero heto kami ngayon nasa Laurel, Batangas. “Bakit tayo nandito? Akala ko ba dating gawi?” salubong ang aking mga kilay.

Mukhang excited ito dahil after ng tawag ay may mga follow up text messages pa. Batangas ang destinasyon ng dalawa. Pero bago pa man ay ihaharap daw muna s'ya sa mga magulang nito kaya kinakabahan ang dalaga. Kahit pa kilala n'ya ang mga ito lalo na ang ninang Atalia n'ya ay hindi parin maiwasan ng dalaga na mangamba dahil ipapakilala s'ya ngayon bilang nobya.

"Hindi ko alam ang lugar na 'to. Malayo na ba 'to sa Vigan?" Umangat ang kilay nito at saka lumapit sa'kin. Kakatapos lang nitong iparada ang sasakyan kaya nilalaro nito ang susi sa kamay niya bago tumabi sa'kin. "We're in Batangas." He chuckled. Tumuro ito at sinundan 'yon ng mga mata ko. "Mas maganda dito tuwing umaga. Hindi gaanong mainit kahit pa tirik ang araw."

sabi ng anak ko sa akin at napangiti ako nang malawak sa sinabi niya. Lahat ng lahat na may anak ako pero hindi ko pinapakita ang mga mukha nila sa social media sites dahil gusto ko pa rin sila bigyan ng normal na buhay. Ayokong umiyak sa harap nang mga anak ko pero masaya ako na malaman 'to mula sa bibig nang anak ko. Maraming turist spot sa Batangas ang napuntahan namin balak ko sila dalhin sa ibang bansa kapag bakasyon na sa school nila.