Sikat Na Tula Sa Batangas นิยาย & เรื่องราว

Mas malapit talaga ang loob ko sa mga kamag-anak namin kay papa kaysa kay mama dahil tuwing bakasyon ay palagi akong dumidiretso rito sa Batangas habang si ate Lhayzel naman ay doon sa kabila sa mother side which is sa Palawan. Masaya kaming kumain ng tanghalian dahil lahat sila ay may mga kaniya kaniyang nais ikuwento sa akin dahil maraming taon na ang lumipas at marami na rin akong nalampasang mga masasayang pagkakataon dito sa Batangas.

himig-pagbibiro niya. Sumulyap muli sa arko si Matthaios. Nagliwanag ang mukha nito nang makita ang makikislap na ilaw ng mga bahay at iba pang mga istruktura na nakalatag sa lupaing iyon ng Batangas. Dahil sa mataas nilang kinalalagyan, nakatungo sila ngayon sa lugar na kinalalagyan ng pamosong Taal lake at Taal volcano na pumutok mahigit dalawang taon na ang nakakaraan.

“I’m fine, Sera. Just a little tired lately.” Umiling si Sera at ngumiti, pero halata sa tono niya na desidido. “I mean it. Magbakasyon tayo. Alam ko ‘yung resort sa Batangas—beachfront, tahimik, hindi crowded. Para naman makalanghap ka ng ibang hangin at makapag-relax ka kasama ang mga bata.”

Masyado nitong naagaw ang kanyang atensiyon. Akmang hahakbang na siya ng biglang may kumalabit sa kanya. Isang batang babae iyon at may inaabot na naman na sticky note. Mag-iisang buwan na siya dito sa Tagaytay at marami na ding ganun ang natanggap niya. "Salamat ha?" "You're welcome po," ani nong bata at tumakbo na paalis. 'One of these days, malalaman ko rin kong sino ka.'

Hindi ko na lang tinanong kong nasaan siya baka mahalaga ang nilakad niya. Napansin kong pasouth ang tahak na daan ni Rix dahil pumasok kami sa south luzon express way. “Sa Batangas ba tayo pupunta Fat?” tanong ko kay Fatima na abala sa kanyang cell phone. “Yes, malapit na tayo!” tugon niya.

sabi nito at inabot kay Ricci ang susi at brochure. Nagpasalanat kami sa kaniya at saka pumasok sa loob. Talaga namang namangha ako sa nakita. "Where are we?" "Somewhere in Batangas," sagot niya habang naglalagay ng tubig sa baso. Kaya naman pala puro puno at halaman. "Ang dami mong alam na lugar, ah?" "Actually..." he trailed. "What?" kuryoso kong tanong.

Napansin ko papunta kami ng alabang "San ang punta natin?" Tanong ko kay Sugar "Batangas" sagot nito at bahagya pa kong nilingon para ngitian "I'm glad you believed me" sabi pa nito. "Not totally. May mas malaki parin ng bahagi ko ang tumututol sa pag sama ko sayo" amin ko sa kanya. Bumutong hininga ito. At nakakaunawang ngumiti

Kalaunan ay unti-unting ngumisi si Babe sa kaniya, 'tila nagmamalaki. "Sure, I'll just call you later. Baka babalik na rin kasi ako sa Manila, napadpad lang ako rito sa Tuguegarao para makakain ng pansit batil patong, kaso wala pang bukas na pansiteria ngayong oras. Nakalimutan kong taga-rito ka pala, sana natawagan kita." He shrugged his shoulders then patted my head. Natatawa pa rin ako sa boses nito tuwing sunud-sunod ang pagsasalita niya ng tagalog. Nabubulol pa siya minsan.

Nakatungo lang akong naupo. “Ssst, ikaw talaga,” saway ni Tito Miguel sa titig sa akin ni Mama. “Okay lang ‘yon, Kataleia, napaka-common na no’ng mga gano’n. Sa beach mas malala pa ang makikita mo,” tawa ni Tito Miguel kaya lalo akong nahiya. Hinampas sya ni Mama sa braso. “Bakit? May nasabi ba ‘kong mali?!” lalo natawa si Tito Miguel.

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."