Tagalog To Batangas Words Translation นิยาย & เรื่องราว

I always call him daddy, but he's like a baby boy "Tigilan mo nga, bata pa yon" well, wala naman dapat na maganap saamin. He's asking if i can date him and up until now he's waiting for my response. I already say that i have children. Wala syang pakealam

tawag sa akin ni Sage na nagpalaki ng mga mata ko. “P-Pogita?” “Taksil ka talaga, Tabitha! May endearment na pala kayong g*ga ka!” maktol ni Basilyo. “M-Melabs? W-What’s the meaning of this?” tanong ni Mario Jose na sa unang pagkakataon ay tumama s’ya sa english. “Bakit?” pabulong kong tanong kay Sage. “Open your mouth.” “B-Bakit?”

Feeling ko, Batangas na. Nagsimula na kaming maglakad, at hindi talaga niya binibitawan ang kamay ko. “Ano ba yan. Birthday na birthday ko pero pinapagod mo ako.” nagsimula na akong magreklamo, at sa pagkagulat ko, bigla niya akong binuhat. “Hoy, ano ba! Ibaba mo nga ako!”

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Maaga akong nagising para tulungan si Lola sa pagluto ng almusal. Maagang dumating ang mga magsasaka para daw kausapin ang mga bisita ni Nanay. “Manay, sisay a kaiba mong magayun na raraga?”-magsasaka Napatingin ako kay Nanay dahil sa tanong ng isang magsasaka habang nakatingin ito sa ‘akin. Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol.

Samantalang sa’ming mga babae, malaking kawalan kapag nawala na ang Bataan! “Ginawa natin ‘yong...” Kaagad siyang napatakip siya ng bibig. Hindi niya alam kung paano idudugtong ang mga salita na nasa kanyang isip. “Iyong alam mo na,” dagdag nito na para bang wala lang ang nangyari. Hindi ko pa isinuko ang Bataan o ang Batanes! Oh no! Hindi kay Rusty Vergara! Hindi! sigaw niya sa isip.

"Aling Basyang. Bayabasan. Dagat. Katang." Hindi muna siya umimik sa sinabi nito. Kapagkuwan ay nangunot ang noo niya. Sandali lang! Bakit pakiramdam niya'y kilala na niya ang lalaking ito at dahil iyon sa mga sinabi nito. Aling Basyang, ito iyong kapitbahay nila sa probinsya na palaging galit kapag nababato ang bubong ng bahay, iyong bayabasan, diyan sila ng mga kaibigan niya minsan tumambay at para na rin mangain ng mga bayabas, dagat, diyan sila naglalangoy kapag tanghali, at ang huli ay katang, iyan minsan ang hinuli nila sa ilog. Kung hindi siya nagkakamali, ang lalaking ito ay... isa sa mga naging kababata niya noon?

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

Saglit itong napatigil at tumango. "In our resthouse in Batangas."

galit na galit na sabi ng babae habang hinihila ang maliit na braso ng bata papunta sa madilim na bodega. "Huwag po! Maawa po kayo sa akin! Huwag po!" Pagmamakaawa ng bata. Ang bodegang 'yun ay walang ilaw, marumi at napapamahayan ng mga daga at ipis. Sinipa ng babae ang pintuan at itinulak ang bata sa loob. Narinig ng bata ang mga galaw ng mga daga na nagpulasan sa mga sulok.