Silver Skies Novels & Stories

I know may tinatago kayo and I want to know that. Lumingon saakin si Silvera, ngumiti siya at pinakita ang alak na iniinom niya at nilagok ito. Inilihis ko ang paningin ko sa kanila at nilagok ang natitirang brandy sa baso ko at nang maubos ay tumayo ako, aalis na ako dahil mag didinner pa kami ng mga Silvera. ••••••••• Skull's Leader POV

I know may tinatago kayo and I want to know that. Lumingon saakin si Silvera, ngumiti siya at pinakita ang alak na iniinom niya at nilagok ito. Inilihis ko ang paningin ko sa kanila at nilagok ang natitirang brandy sa baso ko at nang maubos ay tumayo ako, aalis na ako dahil mag didinner pa kami ng mga Silvera. ••••••••• Skull's Leader POV

sagot ko pero hindi pumayag si Silver sa sinabi ko “Sasabay ako sayo! Coding ang kotse ko!” cool na sagot niya sa akin “Really now?” Alam na alam ko naman na nagdadahilan lang siya. “Yeah! Really! Sunduin mo ako sa unit ng five in the morning okay! Bye!” Hindi na ako nakasagot dahil binaba na ni Silver ang telepono at dahil no choice na nga talaga ako, I need to ask my secretary to reschedule everything na naka schedule tomorrow.

"Worth it." Tahimik naming pinagmasdan ang papalubog na araw mula sa kanluran. Ang sinag nitong unti-unting nawawala, at tanging natitira na lamang ay ang magkakahalong kulay kahel, karnasyon, bughaw at lila sa langit. "Kung bibigyan ako ng pagkakataon, uulitin ko 'to," sabi niya at naramdaman ko ang labi niya sa noo ko. "I like you." I like you, too.

Halos mag agaw na ang kulay kahel at madilim na kalangitan. "Miss, hindi mo pa ba nakakausap si Mr. Greensmith? Gabi na ah?" anang security guard na siyang kausap ko kanina. "Naka-alis na ho pala si Argo, baka babalik na lang ho ako bukas." sagot ko sa mahinang tinig. "Ha? Hindi pa nakakaalis. Nand'yan pa ang sasakyan n'ya," aniya na labis ang pagtataka sa sinabi ko.

Six o’clock ng gabi ang usapan nila ni Crixzus. Binuksan niya ang mga paper bags, tumambad sa kaniyang paningin ang isang napakagandang evening gown na kulay silver na hanggang sahig, ang laylayan ay abot sa kaniyang paa. The front is smooth and solid with flowing panels crossing at the waist. The back is sheer, dotted with tiny silver sequins like constellations down the spine, and has a small split that lets fabric drape just above the ground.

"At alam niya iyon. Kaya niyakap ka niya bilang pasasalamat." Tumingala si Francine sa kanya, puno ng pagkalito ang mga mata. "Paano mo nalaman yun?" tanong niya. Saglit na nag-alinlangan si Azure. Ngunit isang bagay tungkol sa kanyang kahinaan at kalungkutan ang nagtulak sa kanya na magsabi ng malalalim na bagay sa kanya. “Feeling ko lang. Si Silver ay nagmamalasakit sa iyo. Alam niyang nakatira siya kasama ng mga lobo, at anumang oras, maaari siyang mamatay. Alam niyang gusto mo siyang tulungan, pero tao siya. Siya ay nagmamalasakit sa iyo at hindi niya nais na ikaw ay nasa panganib. Si Francine, minsan, ang isang outcast na tulad ni Silver ay hinding-hindi makakaligtas at matatanggap sa m

Makalipas ang halos isang oras na byahe, bumaba si Cassandra sa harap ng Silver Lining Tower. Tumingala siya sa pinakamataas na gusali sa bansa. Salamin at bakal ang kabuuan nito, kumikislap sa sikat ng araw. Sa tuktok, nakaukit ang pangalan. Silver Lining Corporation. Huminga siya nang malalim. Madalang siyang tumuntong sa kumpanya nila kahit pa lumaki siya sa pamilyang sanay magpatakbo ng negosyo.

Siyang punong-puno ng kulay silver na glitters sa katawan kaya nagniningning ang kaniyang kagandahan kahit barako ang kaniyang kalooban. Nagsimula nang magliwanag ang kanang kamay ni Raven at lumabas mula rito ang pigura ng isang ibon na uwak. Sa paglutang niya sa ere, pinalibutan siya ng itim na balahibo na malamlam ang pagsabay sa hangin.

Oh, my darling, hindi kita iiwan. I caressed his hair with a smile on my face. We stayed like that for a couple of moments before we decided to settle down and eat. Napakaganda ng tanawin sa itaas. The skyscraper is fascinating, and the wind is not upsetting. Dito, kitang-kita ko ang mga ulap at ang kaliwanagan ng gabi. Day or night, the skies look pretty, just like the man in front of me who never fails to surprise me.