Simon Ghost Riley Novels & Stories

Samantalang sa di kalayuan ay nakatayo si Arkiel sa tabi ng isang malaking puno, kasama ng kaniyang body guard na pumapayong sakaniya. Tahimik siyang nagdadalamhati habang pinanunood ang pag tabon ng lupa kay Nora. Mula sa malayo ay nakikita niya rin kung paanong maglulumpasay ang kaniyang anak na si Avery. Kay Simon niya nalaman ang detalye kung kailan ang libing ni Nora. Si Simon mismo ang kumontak sakaniya at kumausap sakaniya para ipag bigay alam ang tunay na sitwasyon ni Avery.

Itong babae lang talaga na ito ang makakapagpakalma sa akin. Hinaplos nito ang aking dibdib. Dumaosdos ang kamay nito tungo sa aking pagkalalaki. Kakatapos lamang naming magtalik kanina nang tumawag si Brent. Brent is cousin of Simon. Magkasabay na namatay si Simon at Lander, hindi namin alam kong sino ang pumatay sa dalawa kong kaibigan. Lalo na sa nangyari kay Kier. Una si Kier, ngayon naman ay si Simon at Lander. Who is next? Bakit inisa-isa kami ng tao na iyon. Impossible naman na ang babaeng iyon ang may gawa nito. She is root in hell right now. Hindi na babangon ang patay.

Gusto pa rin niyang mahalin at makasama si Gavin kahit na ibang iba na ang pagkatao nito. Mabilis ang takbo ng isang tauhan ni Gavin Villegas, hingal na hingal na ito pero kailangan niyang makarating ng hideout nila. Nang biglaan itong pumasok sa loob ng conference room na wala man lang katok katok ay matalim siyang tiningnan ni Gavin. Napalunok na lang ang lalaki pero nilakasan pa rin niya ang loob niya para sabihin ang balita niya. “We are having an important meeting here, Doughlas. Bakit ka ba pumapasok ng wala man lang katok? Do you wanna die?” wika ni Simon sa seryosong tinig.

Ang dugo sa mukha niya ay marahil galing sa lalaking hawak niya ngayon. "H'wag mo 'kong tanungin, hindi ko rin alam," tugon ko. Isa lang ang alam ko, nagiging demonyo ang isang 'to kapag natalsikan ng dugo. Paglapit sa 'min ni Riley ay saka niya lang binitiwan ang gorilla. Naramdaman ko pa ang bahagyang pagkapit ni Peony sa damit ko. "Where should we go next?" nakangiti tanong ni Riley. Tangina, tumatayo ang balbon ko sa lalaking 'to!

“Isa kang determinadong tao, Mr. Simms. Sa ilang sandali lang, nagbago ka na agad ang ugali mo na parang hindi na ikaw ang parehong tao kanina.” Naubos ang kulay sa mukha ni Quentin. Alam niya na tinutukoy ni Joshua ang pagiging mayabang niya kanina habang kinukumbinsi sina Jim at Bonnie na pirmahan ang kontrata. Tumawa siya ng awkward at sinabi niya, “Kailangan itong gawin kapag desperado na ang sitwasyon…” Bigla siyang may naalala, lumingon siya para tumingin sa katulong na nakatayo sa likod niya, na para bang may naalala siya, at inutos niya, “Dali! Kunin mo si Ms. Riley!”

[The Ghost Protocol] Ang abo mula sa pagsabog ay tila itim na niyebe na bumabalot sa basang buhangin. Nakaluhod si Ryella, ang kanyang obsidian na gown ay punit-punit, ang kanyang balat ay may mga bakas ng uling at dugo. Sa kanyang palad, mahigpit niyang hinahawakan ang kwintas ni Vladimir. Ang sulat sa loob nito—ang pangakong hahanapin siya sa susunod na simulation—ay tila isang mainit na uling na humahaplos sa kanyang puso.

Ilang sandali pa ay naramdaman kong pinapasok ni Simon ang isang daliri nito sa tumbong ko. Hanggang sa naging dalawa… naging tatlo. “Ahhhhhhhh! Simon! Sige pa daliriin mo ang butas ng tumbong ko! Puta ninyo ako! Sarap! Ganyan nga! Ohhhhhhhhh!” “Gaga, anong daliri lang? Niluluwagan ko lang ang butas ng tumbong mo para dito sa burat ko!” sagot ni Simon, sabay tutok ng ulo ng t****o niya at kinadyot iyon papasok sa tumbong ko ng malakas.

sabi niya at muling nagpaalam kay Erick. Malapit na si Simon sa greenhouse nang mapansin niya na may tao sa likod ng malaking puno, malapit sa kinatatayuan niya. Tumigil siya sa paglalakad at inilabas ang dalang baril, bago nagpatuloy. Kung sinuman ang lalaki sa likod ng puno, siguro may kinalaman ito sa pagkawala ni Miss Reyes. He would give the man some credit for being brave. Silently, Simon managed to get closer to the big tree and grabbed the man. "Lousy move, my friend." Bago hinarap ang lalaking biglang dumating, sinigurado muna niya na hindi nito makikita ang babaeng kasama.

"Sige." Pagkababa ng telepono, bumalik si Simon sa kanyang upuan at umupo. Marilyn looked at him questioningly, "Sino iyon?" Kumakaway ang mobile phone sa kanyang mga kamay, sumagot si Simon, "Luke Huxley." Napakunot ang noo ni Marilyn sa pagbanggit ng pangalan ni Luke Huxley. "Bakit ka niya pinatawag?"

iangat ang kanyang mukha. Ang mga Ghosts ay lumuhod sa tabi niya, pinapanatili ang kanilang mahigpit na pagkakahawak sa kanyang mga pulso, tinatanggihan siyang gumawa pa ng anumang pinsala. Walang sinuman ang maaaring tumingin palayo sa eksena. Nagpatuloy si Micah sa pag-ungol ng isa pang minuto, at pagkatapos ay lumingon ang kanyang mga mata sa kanyang ulo, at tumigil siya sa pakikipaglaban at humiga nang napakatahimik. Napasimangot si Riley. Inihagis lang ni Alex si Micah sa sahig, naisip niya. Kaya paano naging makati ang mukha niya kaya nababaliw siya? Sinuri ng isa sa mga bodyguard ng pamilya Thornton si Micah at nalaman niyang humihinga pa siya. Nakahinga ng maluwag si Maria. Parang h