Simple Comics Drawing Tagalog Novels & Stories

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

namamanghang sabi nito. "100,000" Halos mapasigaw si Chillet ng marinig iyon. "Seryoso ka ba?! Big time ka na beshy! Libre mo naman ako!" sabi nito habang hininila si Brie. Wala siyang nagawa kundi ang kumuha sa Card niya. Nabawasan lang naman ng 500 iyon.Dahil nilibre niya si Chillet. "Thank you beshy ah?"

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Si Luke ang taong bersyon ng salitang 'komplikado'. 'But those eyes are indeed worthy of attention.' Sumandal si Logan sa silya at nagpasyang sagutin ang tawag ng babaeng kanina pa tumatawag sa kaniya. Kailangan niya ng makakausap ngayong gabi upang alisin ang kaniyang pagkalito. "Hey, baby? Salamat naman at sumagot ka na!" Logan fixed his glasses. "Miley."

Nakaka-inlove ang paos na boses nito at buong-buo tulad sa mga iniidolo niyang mga sikat na singers. "We are heroes tonight.. We will fly above the sky.. We are heroes tonight, yeah.. We are heroes tonight.. We will fly above the sky.. We are heroes tonight, yeah.." Na e-imagine ni Nica ang mukha ng lalaki na nag-iigtingan ang ugat sa leeg nito habang kinakanta ang chorus but still look cool. Ang mga labi nitong maganda ang hulma tulad sa unang gabing nakita noon.

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

Tumango tango ako sa kaniya. “'Yon nalang yata choice ko eh. Tanggapin ko nalang lahat at 'wag nalang pansinin 'di naman ako naaano.” Dumeretso na kami ni Claies sa room namin at nag drawing sa white board. May sarili kaming marker para hindi kami mapagalitan. Imagine ganito na ang taon ko pero hilig ko pa ring mag drawing sa mga ganito. Tatlo lang yata kaming nasa 22 years old na na nasa second year, karamihan ay sakto lang ang edad dahil 'di naman sila tumigil. Si Claies ay kaka 21 din, nag stop siya ng isang year lang.

LORIE LOVE “Kumain na tayo,” sabi niya sa akin. “Ha? Kakain? Kumain na ako eh,” sabi ko sa kanya. “Kumain ka ulit,” sabi niya sa akin. “Busog na ak–okay, kakain na ulit ako,” sabi ko sa kanya dahil ang sama na naman ng tingin niya sa akin. Saka mukhang masarap ang mga niluto niya. Sayang naman ang effort niya kaya kakain na lang ako. Hindi kami puwedeng magsayang ng pagkain. Mahal pa naman ang mga bilihin ngayon.

Hindi nila siya mahawakan. “Anong halimaw," bulong ni Alex. Sa wakas ay naunawaan niya na ang kakayahan ni Jacob ay lampas sa kanyang imahinasyon, ngunit hindi siya umatras. Kinuha niya ang isang sibat mula sa cache ng samahan ng mga armas ng pagsasanay at itinayo ang kanyang mga paa. Gamit ang kanyang panloob na puwersa, inihagis niya ang sibat na kasing bilis ng kidlat. Si Jacob ay tatlumpung talampakan ang layo at lubos na kalmado. Nang maabot siya ng sibat, iniwas niya lamang ang kanyang kanang kamay. May biglang pumalakpak, parang ugong ng galit na hayop. Nahuli niya ang sibat. Nang walang paghinto, hinapit niya ito nang maayos sa dalawa. Inilunsad ni Alex ang kanyang sarili patungo

Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa. Tila ba'y naririnig ko ang aking mga magigiliw na halakhak at ang aking pagpupumiglas upang maka alpas sa mainit at matitipuno nitong mga bisig, at mga daliring siyang kumikiliti sa'kin. "Hi- hindi na ako makahinga, Salem!" Hindi na halos marinig ang aking boses na ngayo'y paos na. Kahit bumulong ay hirap na akong gawin.