Novel & Cerita Skins Cassie

I tugged at the hem of my dress. The slit on the side ran dangerously high up my thigh, exposing more skin. "Alessa, please. Stop pulling it," Karen muttered, "Hindi lang talaga ako sanay sa ganitong ka-revealing na damit, Karen. Sobrang iksi," sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili. "Ano ka ba, Alessa! Bagay na bagay nga sa 'yo 'yan!" giit naman ni Cassie na abalang pinapasadahan ng kamay ang suot niyang gown.

Kakatayin ko na dapat ulit itong Casanova nato sa utak ko pero dumating na ang mga kaibigan ng kambal. Ngumiti ako ng kaunti ng nakitang nag-improve na ang damit nila. I mean, wala akong problema sa suut but sometimes we have to look good, hindi para sa iba kundi para sa sarili. You know, dress and speak for yourself. Antionia is wearing shorts and a midriff top, Ava is wearing a tube top with glitter accents, Terry is wearing a silk dress, Sharon is wearing a corset with high-waisted bottoms, and I am wearing a peplum below-the-knee dress.

Alam niyang makasalanan na panoorin 'to kasi di niya maiwasan. Hindi niya maipaliwanag ang init na idinudulot ng dalaga. Sa tuwina, pinagmamasdan niya ang magandang hubad na katawan ni Cassy. Hindi niya makontrol minsan ang alaga niya at tila gustong kumawala sa slacks na sout niya. Kapag hindi siya nakakatiis, pinagbibigyan niya ang kaniyang sarili.

CASSY "Narinig mo na po ang sinabi ko sa 'yo tungkol sa ninakaw kong necklace na pagmamay-ari ng mommy mo po na si Ma'am Rosaline. Inamin ko na sa 'yo ang totoo. Nakita mo pala ako na ninakaw ko 'yon kaya wala akong maitatago sa 'yo. Sorry po kung nagsinungaling pa ako sa 'yo, Sir Zach. Alam mo na rin ang rason kung bakit ko nagawa 'yon kahit ayaw ko. Desperada lang po talaga ako na magkapera, eh. Hindi naman po talaga ako magnanakaw, Sir Zach. Maniwala ka po sa akin. Nagawa ko lang talaga na magnakaw dahil sa kailangan ko po talaga ng pera," sabi ko sa kanya na naluluha muli. "Mommy mo po si Ma'am Rosaline at kahit ano'ng mangyari ay sa kanya ka kakampi o papanig. Alam mo po na ako ang nagn

Nilapitan ko ang payat na kasambahay na agad naman akong hinila palabas ng silid na iyon. "Nai-stress na ang Mommy mo! Kanina pa hanap nang hanap sa 'yo. Alam mo namang alas sais ang umpisa ng party—" "Cassidy!" singhal ni Mommy nang makasalubong namin ito sa corridor. "My God! Saan ka ba nagsususuot? You haven't even taken a bath yet! Our glam team is already here!"

"Hindi ko iniisip 'yon." Pinilit ni Cassie na suportahan ang sarili gamit ang parehong kamay, at dahan-dahang iniharap ang kanyang mga paa. Napansin ni Eys na suot ni Cassie ang parehong uri ng mataas na takong na sapatos na suot niya. "You want to wear my clothes and you like my shoes. You even want to steal Mason." Tumingin si Mason sa mga paa ni Eys. "Take it off."

bulalas ni Francesca, lumalabas ang french accent niya kahit tagalog ang pinagsasalita niya. Siya ang kikay sa aming tatlo pero hindi conyo magsalita, sassy girl na may pagkamakulit naman si Cassie. Pareho silang mahilig sa pink at strawberry. Saging saba lang ang afford kong kainin kaya hindi ako pasok sa kasosyalan nila. Sila ang kilala kong mayayaman na down to earth. "Kailan ka ba babalik ng school?" Kapagkuwan ay usisa ni Cassie.

Rinig niya na rin ang malakas na sirena ng ambulansya sa kabilang linya. "I don't know kung ano ang nangyari basta ang plano ko lang sana ay bigyan ng announcement ang mga empleyado mo. Ngunit nabigla na lang ako nang may malalakas ng sigawan sa harapan ng restaurant mo. I don't kn—" Hindi pa man tapos magsalita si Cassie ay pinatay niya na ang tawag. Ngali-ngali siyang kumuha ng jog pants at oversized t shirt at iwinaglit na lang ang tube top, see through na jacket style at ang fitted skirt para sana sa binalak niyang lakad ngayon sa center mall.

Sa sandaling makita niya kung sino ang tinutukoy ni Dean, biglang lumaki ang kanyang mga mata, tila may malakas na alon ng alaala ang sumalpok sa kanyang isipan. Si Cassie ay nakasuot ng mapusyaw na floral na mahabang damit, may maliit na blazer sa ibabaw. May halong tamis at kahinhinan ang kanyang ayos, simple ngunit elegante. Ang ngiti niya, banayad at maliwanag, ay may pitong o walong bahagi ng pagkakahawig sa hitsura ni Melanie noong kabataan nito. Para itong multo ng nakaraan na biglang nagpakita sa kasalukuyan.

Pero bakit narito pa rin siya? “Ate Kath,” sabay lapit sa akin ni Julene. “She was just talking to me. Gusto niya raw kasing makipagkasundo na sa ‘yo. Kaso hindi niya alam kung saan ka hahanapin. ‘Di ba, Ate Cassy?” Umikot si Cassandra matapos i-flipped ang mahaba niyang buhok at may ngising humarap sa akin. “Yeah. Ayaw ko nang gulo sa buong campus. That’s what I promised to mom and dad. So can we be friends?”