Novel & Cerita Slogan Design Philippines

Iniwan akong tulala. Pero bago siya tuluyang makalabas, nalaglag ang hawak niyang folder sa mesa. Naiwan. Binuksan ko ito, dala ng reflex. At doon ko nakita ang nakasulat sa unang pahina: PROJECT REDEMPTION A Marketing Campaign for Phoenix. Sa ibaba ng proposal, may subtitle: “Dahil lahat ng nasaktan, may karapatang muling magmahal. Kahit minsan lang.”

Nagluto na kami nila mama at Aleng Julie. "Ate, tama na ba ito?" Tanong ni Yen sabay pakita ng ginawa niyang tagline. Binasa ko ang tagline na ginawa niya. "Okay na, maganda. Okay na 'yan, lagyan mo lang ng kaunting design na nababagay diyan tapos ipaskil muna doon. Salamat." Sabi ko, tumango naman siya. Magaling mag-design 'yang si Yen kaya nga siya ang pinagawa ko niyan eh. Ako kasi, eh? Basta 'wag niyo na lang ako tatanungin niyan basta ang sinasabi ko lang maganda at magaling mag-design si Yen.

Halos lumuwa ang mga mata ko ng mabasa ang nakasulat. PALLAS ATHENA "Sh*!" hindi makapaniwalang sabi ko. This modelling agency is famous not just here in the Philippines but also in other countries. "Legit ba ito?" I put it inside my bag with a wide smile. Humarap ako sa salamin at tinapik tapik ang magkabilang pisngi ko bago tuluyang lumabas.

“Unforgettable is an understatement. You’re planning a corporate-level gala for a birthday.” “It’s not just a birthday,” kalmado niyang sagot. "It's a statement." “Kapatid ko si Marco at deserve niya lahat ng ito.” At alam ng lahat kung ano ang ibig niyang sabihin. Sa loob lamang ng maikling panahon, SEBLAR Creatives had become the most promising and leading advertising firm in the Philippines. Lahat ng business pages, lahat ng financial news outlets, iisa ang tanong—

Mukha siyang model ng close up. "Paano mo nalaman na isa akong pinay?" Tanong ko ulit sa kaniya. "Dahil diyan sa suot mo. May naka sulat na Philippines, hindi na ako nagdalawang isip na lapitan ka. Saka lang pumasok sa aking isipan na ang suot kong athleisure wear ay may nakasulat ngang Philippines. Ngumiti na lang ako sa kanya sabay higop ng aking kape.

“’May pupuntahan ka bukas?” Napatango ako. “Invitation galing sa PJ Corporation. Yung design ko nagustuhan nila.” Na kahit paano kailangan ko din buhatin ang aking sariling silya sa harapan niya para hindi nga ako nito maliitin.

Sila na ngayon ang simbolo ng resilience, ng pagmamahal, at ng tagumpay laban sa kasamaan. At habang nakatingin sila sa dagat ng Palawan bago umuwi, mahigpit na magkahawak ang kamay, sabay nilang binitawan ang isang pangako: “This is just the beginning of our forever.” ---

Nakaramdam ako ng kaba and at the same time tuwa. “Well of course you know that this four guys over here are Bella Philippines co owner so they have all the right to choose.” “Now all of your designs are presented and had been carefully deliberated by our panel. And take note, hindi nila alam kung kaninong gawa ang bawat designs para maiwasan natin ang issues that we are favoring someone!”

naitanong ng dalaga nang mabungaran ang nakahain nang almusal sa mesa. Tumango si James saka sinalinan ng kape ang kaniyang tasa. "Saan ang lakad natin?" naitanong niya nang magsimula silang mag-agahan ng binata. Tiningnan muna siya nito bago sumagot. "In a very beautiful place in Southern Luzon. Not far from herein Manila, pero tahimik at walang polusyon dahil maraming puno," sagot ni James na nakangiti pang inabot ang kaniyang pisngi saka iyon bahagyang kinurot.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"