Novel & Cerita Slogan For Helping Others

“Magkano po…” “Wala pong bayad,” ngumiti siya. “Tulungan lang po sa panahon ng sakuna.” Help each other in times of disaster. I’d never been on the receiving end of that. Ako lagi yung may resources. May pera. Nagbibigay. Never the one needing help from strangers. It felt uncomfortably humbling. “Thank you po,” ulit ko. “Walang anuman. Sanay na kami dito.” Tinuro niya yung kapaligiran. “Tuwing tag-ulan, may ganito. Pero buhay pa naman kami. Yun ang importante.”

Nagpasalamat sila nang nagpasalamat. LUMIPAS ANG madaming taon. Ilang mahihirap na karapat-dapat tulungan ang bigla na lamang nabibigyan o nakakatanggap ng tulong na walang nakakaalam kung sino ang tumutulong. -WAKAS-

Ngunit nanatiling matatag si Liro. “Ang pagtulong ay hindi pagbibigay ng lahat ng hinihingi nila,” paliwanag niya sa kanila. “Ito ay pagbibigay ng kung ano ang makakatulong sa kanila nang hindi sinisira ang pundasyon ng ating kinabukasan. Ang tunay na pagtanggap ay hindi ang pagpapalit ng ating sarili upang maging akma sa iba — ito ay ang pagtulong sa iba na makahanap ng sarili nilang tamang landas.”

Hindi lamang ito simpleng charity event. Isa itong pag-asa. Pag-asa para sa mga batang matagal nang naghihintay ng pamilya. Pag-asa para sa mga gustong makapag-aral. Pag-asa para sa mga batang gustong magkaroon ng mas magandang kinabukasan. Tahimik akong napabuntong-hininga. "Sana balang araw... makatulong din ako nang mas malaki." Hindi lang bilang assistant.

Ang dating sponsor doon ay bigla na lamang daw nawala kaya nagkaproblema sila sa bayad. "Gusto ko din naman makatulong, Sister Felomina. Malaki ang nagagawa ninyo para sa mga nangangailangan ng pagkalinga," saad ko. Kung may paglalaanan ako ng pera ko, I will donate it to charities. Dahil alam kong mas nakakatulong sila sa mga nangangailangan.

He cooked for at least two hundred people. Hindi ko inaasahan na may pagkakapareho pala kami. We both love helping other people in different ways but on the same grounds. We're both altruistic: we help without a hidden agenda or need for praise.

We care, love, appreciate, motivate and help others by giving hope that everything may unfold into bright future’s ahead. Sinasabi pa ng iba na paano kung isang araw dumating ka sa puntong kailangan mong magdesisyon para sa sarili. Ano ang mas mahalaga? Sarili o iba, oo hindi masamang isipin ang iba pero huwag mo rin sanang kakalimutan na we are human, we can’t do anything by our own ways. We need to let others help themselves too by letting them to do their responsibility as a human too. Yeah, sometimes we choose the better things, we choose what makes others happy but there is more times na we felt alone in the happiness of others.

Kaso hindi ko ito passion. I am more into helping and saving lives. Well owning a business can help people get jobs but iba pa rin iyong ako mismo ang tutulong sa mga taong nahihirapan, in terms of medical needs. Hindi kaya ng puso ko na nakikitang maraming tao ang hindi kayang ipagamot ang kanilang mga sarili.

Malamlam ang mga mata ni Anjelouv habang nagpapasalamat. “Kung may maitutulong ako bakit naman ako magdadamot diba? Malupit ang mundo pati na rin ang ibang tao kaya mas nanaisin ko na lamang na gumawa nang mabuti at tumulong. Ayaw kong panghinaan ng loob ang mga taong nangangailangan at sa bingit ng kahirapan. Ayaw kong maramdaman nila na sila ay nag iisa sa hamon ng buhay….Kaya, ganito ako, tumutulong sa abot nang aking makakaya.” Misha explained to her.

Hindi naman ako mamimilit kung ano ang mga sasagutin mo diyan, Stephen. "May malaki akong company na hinahawakan. Ang totoo, kilala ako nang karamihan. Pero, wala naman akong ginagawang masama. Minsan tumutulong din ako. Nagbibigay ako ng pera sa mga charity, bahay ampounan, smbahan, o kahit ano oa diyan. As long as, alam kong tama ang inagawa ko at mabubuti silang tao. Na karapat-dapat lang din tulungan." Nakaktuwa naman pala siya. Hindi lang kami ni Lina ang tinulungan niya. Marami pa palang iba.