Smiley Tokyo Revengers の小説・ストーリー

Napupuno tuloy ng ingay ang tahimik at nagluluksang bahagi ng bayang natupok kamakailan lang. Napapikit na lamang ako ng mariin, at nang mapagtanto ang mga salitang lumalabas sa kanilang bibig ay nahanap ko ang kamay na nakahawak sa nanginginig na Kenan. Ang pagkalma niya ay pagkalma ko. “They are,” Tumango siya na agad kong kinakurap. “What do you mean, Kenan?” Kumuyom ang kaliwang kamao habang ang hinahawakan ko ay halos manginig sa mga salitang lumalabas sa kaniyang bibig, “They are... the rebels...”

Napabuntong hininga ako nang muli 'yong tumunog kaya kahit nanghihina ang kamay ay inabot ko 'yon mula sa bag ko at tinignan kung sino ang tumatawag. A smile plastered on my lips when I saw Styx' name. Tila mahikang nawala ang pagod ko at pati na rin ang sakit sa katawan. Nanginginig ang labing pinunasan ko ang luhang natitira sa pisngi ko at saka bumaluktot sa kama. Styx Syruis: Why are you not answering my call? Styx Syruis: Are you okay? I smile a little before typing.

Muli, tila tinusok nang ilang karayom ang aking umiiyak na puso. "So, what you gonna do now?" nakangiting tanong nang babae kay Orson. "Of course! I'll punish her with my sweetest damn, f*cking revenge! And I'll make sure na makukuha ko ang kompanyang pinaghirapan nila. Paglalaruan ko ang damdamin niya," narinig kong saad ni Orson sa kausap nitong babae. Napatutop ako sa sariling bibig. Kasabay ng mga luha na nagsilandasan sa aking mukha. Nagtago ako sa may gilid. What the!

CONGRATULATIONS DAIMON AND AKARI! OCEAN_TEN

Natatawang tanong ni Red. "Patingin naman oh, baka lang kasi nagkalat na ang lipstick ko sa mukha ko" Nakasimangot na sabi niya. Natawa si Red at sinipat ang mukha niya, " You're good and beautiful, actually, gloomy!" anito na mabilis siyang dinampian ng halik sa labi at hinila siya pabalik sa loob. Naiiling na napasunod dito si Divina na hindi pa rin nawawala ang malakas na kabog ng dibdib.

Nakangiting tugon agad ni Klio ng nakatayo na sa harapan nila si Devin. "Hi! I'm Devin.." After makipag kamay ni Devin muli siyang bumalin kay Klio. "Grabe! Ang ganda ng set up.. Nagustuhan ni Yumi.." Nagagalak nitong saad. "Hi!" Tawag pansin naman ang paglapit ni Yumi.. "Happy Birthday.." Salubong ni Klio sa kanyang best friennd. Nagyakap sila at nakipag beso beso naman kay Maggie.

"Hihinto lang ako sa pagtatrabaho sa club. Hindi naman ako maglalaho. We can still see each other. I mean.. like this. Hindi lang naman doon ang lugar na pwede tayong magkita. We're friends after all." Umirap ito. "Ayokong maging kaibigan ka lang." Tila bata nitong sabi. And she can't stop herself from grinning. "Anong nakakatawa? You dump me, and now you're laughing at me. Its double kill, you know." Mas lalo pa siyang natawa sa tinuran nito. "I'm sorry, I just can't stop myself. Para ka kasing bata. I can't believe you have this side of you, General Tamayo. I thought men in uniform and with rank like yours are always serious and always with an authority."

Kumuha ito ng isang stick ng sigarilyo pagkatapos sinindihan iyon at muling lumapit ito sa kanya habang siya naman ay nasa ganoon pa rin na posisyon. Patalikod itong humarap sa kanya habang nakasandal parin siya sa pader at muli itong humithit ng sigarilyo at pagkatapos inipit ito sa dalawang daliri nito. Pina daupang palad nito ang dalawang palad sa pader dahilan para magkaharap ang mukha nila pagkatapos ibinuga nito sa mukha niya ang usok ng sigarilyo dahilan para malanghap niya ang usok at bahagya siya ubohin.

message na sunod sunod na tanung ni tita rose sa akin At nireplyan ko naman si tita rose. "yes tita, Nag break time lang kami ni Loyd, after this, babalik na Ako Jan"reply na sagot ko Kay tita rose "ok sige, mag iingat ka"reply na sabi sa akin ni tita rose "Sige tita"reply na sabi ko Kay tita rose End of text, hayyst, grabi talaga Ang titaa ko sa akin, at salamat Ako may tita Ako na katulad ni tita rose, at Maya Maya, bumalik na si Loyd, at nagsalita sya.

“Careful, Niko. Compliments don’t suit you.” “I’m expanding my skill set.” Napailing siya at bahagyang napangiti. “Focus. We still have ten minutes before the final rehearsal.” “Yes, boss—wait, no. Wrong title.” Napatawa siya. “Sinusubukan mo talaga ang pasensya ko.” Sabay glare ni Marnella. “That’s because you’re smiling,” sagot nito. “Makes it worth it.” Bago pa siya makasagot ay isang pamilyar na presensya ang biglang nagparamdam.