روايات وقصص ضمن Is Tokyo Revengers Finished

“As long wala syang idea na bumalik na ang ala ala ko ay ok lang. Siguro for now, magfofocus muna ako sa paghihiganti ko kay Rebecca. I’m not done with her.” Napatango naman si Kath sa mga narinig nya. She’s worried right now. Iyon ang totoo. Hindi nya maiwan si Iza dahil for sure ay iiyak ito pero hindi nya maiwasang magulat dahil walang luhang pumatak sa mga mata nya nang makita nya si Roman. Mukhang seryoso nga si Iza sa revenge na ginagawa nito. “May meeting kayo bukas,” ani Kath sa kaniya. “Ikaw ang representative ng Fujitsu entertainment para sa official announcement ng mga cast.”

Alex Danvers [NARRATOR] Matapos mabasa ang sulat muling ibinagsak ni Bria ang katawan sa kama. Isang malalim na buntong hininga ang hinayaan niyang kumawala kasabay ng pagbabalik tanaw sa memory nila together ni Alex. Hindi niya maikakailang naging masaya din siya sa piling nito. Malaki ang naging parte ni Alex para muli siyang magpatuloy sa buhay ng mga panahong tila gusto niya ng tapusin ang lahat.

Bakit ngayon kontrang kontra sa gagawin ko? “Alam mo naman kung bakit ako maghihiganti, Halil. They killed my mother, I want her justice. Until now, hindi pa ako natatahimik sa ginawa nila sa buhay ko. They turned me into pieces. And this revenge of mine is sweet, so this make me really happy. One hundred percent.”

Tahimik ang gabi. Parang walang nangyari. Elijah’s POV “Hey…” Yuhei’s POV “Don’t.” Elijah’s POV “You did what you had to.” Yuhei’s POV “I know.” Pause Yuhei’s POV “But this isn’t over.” Riven’s POV No. It just escalated. Ending – Yuhei’s POV Nakatayo ako sa labas. Dugo sa kamay. Desisyon sa isip. General Sato is gone. Pero hindi iyon ang katapusan.

The End. "

Dahan-dahan niyang inalis ang kamay nito sa balikat niya at humarap. “It is the end, And my beginnings, Mr. Vargas.”Sagot niya na bahagya namang ikinagulat ni Lucas ngunit agad ding nakabawi ng bahagya siyang yumuko at sumilay ang isang ngiti sa kaniyang mga labi na wari’y sinasabi na ito na ang katapusan at bagong simula ko. “Mawalang-galang na ho,” dagdag niya, “hinihintay na kayo ng ka-date n’yo.”

Ay wow gulat na gulat? "Of course. Sige na umalis ka na, hmm it's already 11:30, since you're asking permission to me I'll give you a curfew. Hanggang 3:00 ka lang. I know your schedule because you have the same schedule with Chance. 9 ang first sub niyo tom."

"Under parallel world, maybe, but in this world, I don't think so, Abaddon. Thank you and goodbye, Doctor Abaddon La Valle." Akma ko na siyang lalagpasan nang huliin niya ang pulsuhan ko. "Pwede ba kitang mayakap kahit sa huling sandali? Please?" Tumango ako, at ako na mismo ang kusang yumakap sa kanya. Hindi ko namamalayan na lumuluha na pala ako. "I'm sorry for everything, Renata Sumatra-La Valle. Finally, nasabi ko rin." "Too good at goodbyes, Abaddon La Valle."

Tumagal ito ng limang araw, at ngayon ang huling araw ng kanilang pag pa- palaro. Sa loob ng limang araw na iyon, ay hindi pa muling nakita ni Sheena ang kanilang boss na si Red. Ang sabi ng ilang ka- guro n'ya, ay nasa ibang bansa ito, para asikasuhin ang iba pa nilang negosyo roon, at wala pang kasiguruhan, kung kailan ang balik nito ng bansa. Wala rin ang presensya nito, sa ga- ganaping induction ball bukas ng gabi. Hindi maintindihan ni Sheena ang kanyang sarili, na makaramdam s'ya ng matinding lungkot, sa isiping hindi niya makikita ang kanyang boss.