Smooth-talking 소설 & 이야기

Hinawakan niya ang kamay nito. “Huwag kayong matakot magsalita Mr. Smith.” pangungumbinsi niya rito dahil alam niya na kapag kinausap niya ito ng mahinahon ay malamang sa malamang ay aamin din ito. Muli itong umiling dahil sa sinabi niya.

Kalma, diretso, at walang takot siyang sumagot. “Masyadong maldita ang kabit mo, Mr. Smith, kaya sinampal ko siya, ano ngayon sayo? Do I need to explain myself? Wag masyadong makapal ang mukha, para hindi nasasampal. Anyway, sa aspalto ba gawa ang mukha mo? ang tigas ha.”

nakangiti parin niyang sabi. "Then why are you laughing?" "Because, you seems so cold and intimidated sometimes but when you smile you looked innocent," "Really?" Umarko ang kilay nito at sumilay ang ngiti sa labi. "Yes, and you're incredibly calm when you talk but your word sometimes are blunts, and so straight forward" Tuluyan na itong napangiti at napailing. "Then..?" Tila naaaliw nitong tanong sakanya. Kinuha nito ang kape at sinimsim.

Ang bawat paghinga ni Lorenzo ay parang pagsalang sa lason, ngunit ni isang saglit ay hindi siya nagpakita ng panghihina. “Yeah, Mr. Smith, it’s really nice to finally meet you,” sagot ni Lorenzo, malamig rin ang tinig. Tumikhim siya, pinipigil ang inis sa matinding baho sa paligid. “I was the most wanted druglord, but you—” tumigil siya sandali at tinitigan ang kalaban, “—you are the most influential drug lord..." Isang malalim na tawa ang kumawala kay Mr. Smith. Hindi iyon ordinaryong tawa, kundi mababa, nakakatindig-balahibo, parang may halong panlilibak at pananakot.

Tahimik lang akong nakikinig sa dalawa habang dahan-dahang s******p ang smoothie. "Mia, okay ka lang ba?" baling na naman ni Dorry sa akin. "Pasensya na ha, talagang na miss namin ang isa't-isa. 'Tsaka p'wede ka namang magsalita, puro sip sip ka lang d'yan sa smoothie mo!"

napa-facepalm na lang din si Smith sa kaniya at sinundan nga siyang sumulong sa tubig. "It's just sarcasm, ano ka ba," sagot ni kuya Johnson habang lumulusong na nga sa tubig at malapit nang makarating sa kinalalgyan ko. "Oh, good morning Ma'am," bati ni Smith sa akin nang nakangiti. Napalublob na lang ako sa tubig hanggang sa umabot na ito sa aking leeg. Tinatakpan ko na rin ng aking d****b nang nakayakap sa aking sarili at nang hindi nila ito makita habang papalapit sila sa akin.

Humalakhak naman ito na parang aliw na aliw sa reaction ng mukha n'ya. "Too aggressive Mr.Lewis. Can you have atleast spend a little time to chitchat with me. I'm fun to talk with," sabi nito sabay hitit ng tabaco na hawak-hawak nito. Bumuga ito ng aso bago tumingin ulit sa kan'ya.

Napakibit na lang ako ng balikat at sumunod lang sa mga ito. Wala man ang mga babaeng kasama niya kahapon, agad siyang pinalilibutan ng ilang kasamahan mo sa trabaho. Hindi rin naman kasi talaga maitatanggi ang pagiging magaan niyang kausap. He seem like he’s really a smooth talker. Napakibit na lang ako ng balikat habang nakatingin dito.

His smile slowly fades talking about the conversation he had over the phone. Umiling ako at piniling magsinungaling. "Wala ho akong narinig." Sabi nga ay ano man narinig o malaman manatili na wala dapat alam sa bahay na ito. Nang muli siyang natawa. "You're not good at lying, Pepper..." His voice becomes deep and baritone which makes me feel uneasy idagdag pa ang nakakailang niyang tingin.

"YA ochen' neterpelivyy chelovek... tak chto govori sam, poka ya ne vyshel iz sebya." ("I am a very impatient man... so talk for yourself now, before I lose my temper.") sambit nito at kumuha ng tobacco sa loob ng coat na suot. Sinindihan niya iyon gamit ang lighter na mukhang gawa sa ginto, bago hinithit at pinakalma ang sarili. Tumango naman si Aello. "Pozhaluysta, davayte pogovorim ob etom gde-nibud' boleye privatno. Eto vse, chego ya khotel, ya nadeyus' na vashe