Snow Peas Tagalog Novels & Stories

nag-aalalang tanong ko. Pinunasan ang tumulong luha sa pisngi at ngumiting lumingon sa akin. "Ayos lang ako iha. Akin na yung mga gulay at ihahalo ko na dito. Favorite ito ni Kian. Basta ulam na may sabaw ay marami siyang nakakain." imporma niya pero ramdam kong may mabigat na dinadala ito. Sumunod nalang ako at binigay ang mga gulay.

Mukhang habang tumatagal, lalong nagiging pabaya at rebelde. ”G-ganon ba?” ”Oo, kaya lengua ang iluluto natin ngayon, para umuwi siya. ”Wow! Dila nga!” kapit ko ang malapad na pirasong karne na mainit-init pa mula sa pressure cooker. ”Dito pala gawa ang lengua?!” ”Kaya nga tinawag na ’lengua’, eh!” inis na bulong ni Mercy. ”Spanish `yun, ibig sabihin, ’dila’!”

"Walang anuman po your highness. Masaya po akong samahan kayo at maglibot sa buong garden ng Cratemia Mansion." Ngumiti na lang ako sa sinabi ni Krish. "Alam mo kung hindi ka maalam magtagalog siguro duguan na ako dito." "Bakit naman po?" "Hindi mo ba alam ang nosebleed?" "'Yun po ba yung nangyayari once na may health problem ang isang tao, like anaemia?" "Hindi, nosebleed means expression in Philippines, 'yung kapag hindi ka sanay mag english e sasabihin ng mga Pinoy nakakanosebleed."

“Cheeseburger. Dalawang rice. Atsara. At milk tea. Large.” Napakagat siya sa labi pagkatapos—OMG Ashley ano ‘yan, gutom ka girl o gutom ka sa attention?! Natawa si Hugh. “Dalawang rice agad? Gutom pala si idol ko.” Namula siya. “Sorry! Di ako nag-lunch eh.” Tumawa lang si Hugh. “Okay lang. At least wala kang ‘arteng pa-cute.’ Gusto ko ‘yan.” Dumating ang order. Nagsimula silang kumain. Habang ngumunguya si Ashley ng cheeseburger, bigla siyang napaubo—may cheese palang naipit sa ngalangala.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

tanong niya habang binubuklat kung ano ang pagkaing dala nito. Fried rice with garlic, chicken tocino, dalawang sunnyside up eggs, corn soup at tatlong klaseng prutas. At isang malamig na lemon juice. "Karen po." palakaibigang sagot nito. "Ay! Ayos lang po ba kung maglinis na po ako habang andito kayo? Naghahabol po kasi ako ng oras. May summer class po kasi ako mamayang ala-una." napahinto ito sa ginagawa at napakamot ng ulo.

Para talaga siyang kagubatan dahil sa napapagitnaan din ito ng mga bundok. Nababakas sa mukha ng dalaga ang pagkamangha sa kanyang nakikita, "Nice 'to ah, Haze." Biglang napatakip ng bibig si Katherine nang anaman magkamali siyang pagsambit ng pangalan. "Tzk!" dinig na dinig ng dalaga ang pagreklamo ng kaibigan. "Ilang beses ko ba dapat sabihin sayo ah? Hays!"

Kaya stranded pa rin sila ngayon. Pagkapasok ng binata ay ang masarap na amoy ng ulam ang sumalubong sa matangos na ilong nito. "O nariyan ka na pala, halika at maghaponan na, mukhang masarap ang gulay na niluto ng asawa mo." Tawag ni Mang Jose kay Hayden. Pihikan ang binata sa pagkain. Hindi ito sanay sa simpleng ulam pero kailangan n'yang pagtiyagaan ito bilang respeto at pasalamat na rin dahil sa pagpapatuloy nito sa kanila.

aniya, habang pinagmamasdan ang mga mata ng dalaga na kuminang dahil sa matinding kagalakan. Maya-maya’y bumalik sila sa mundo, sa Hardin ng Alaala. Doon, sa gitna ng mga naglalakihang punong-gintong may dahong nahuhulog sa bawat dampi ng hangin, naroon ang mga bulaklak na kumikislap sa dilim, tulad ng mga sa kalangitan. Ang mga bulaklak ay tinatawag na Seravelle, isang uri ng halaman na namumulaklak lamang kapag may presensya ng matinding damdamin gaya ng galit, pag-ibig, o pagdadalamhati.